22-04-08

Driedaagse kaaswandeltocht zonnebeke 19/04/2008

Franco speelde al een tijdje met het idee waar eens een 50 kilometer te wandelen. Aangezien er in Zonnebeke, dicht bij de deur een 50 km was, en we  een mooi, vlak en bosrijk parcours verwachten, beslisten we het er op te wagen.

Rond 6u15 bereikten we de startzaal. Na een lekkere kop koffie met een heerlijke koffiekoek vertrokken we rond 6u30. Een woonwijk met enkele wandelpaden bracht ons op de rand van Zonnebeke. En al gauw bereikten we het Doelbos. Eerst langs en dan door het bos, over de autosnelweg en via een mooie onverharde weg achter de Nonnebossen bereikten we het gehucht de Zandberg na een kleine 7 kilometer.

Na de controle passeerden we Bellewaerde. We dwarsten de weg Menen-Ieper en doken de gasthuisbossen in.We kregen afwisselend bos en weiden gescheiden door enkele draaipoortjes

IMAG0002 IMAG0004

IMAG0005 IMAG0006

Al gauw bereikten we het gehucht "het Zwarte Leen". Franco begon zich thuis te voelen, want we waren heel dicht bij haar geboorteplaats de Molenhoek in Zillebeke. Het was dan ook een persoonlijke gids die mij begeleidde door het Zwarte Leen en de Molenhoek. Ik werd perfect op de hoogte gebracht wie waar woonde en waar wat gebeurde. Al snel bereikten we het Molenbos, vandaag de dag volledig ingepalmd in het domein de Palingbeek.

IMAG0007 IMAG0008

IMAG0009 IMAG0010

We dwarsten het Molenbos en bereikten al snel de mooie controle in het Domein de Palingbeek. Tijd voor koffie en een leuke babbel met de parcoursmeester Bart en zijn assistent Eddy.

Na de koffie stond er een lus van 7.6km op het programma.

IMAG0011

IMAG0012 IMAG0014

We werden direct opnieuw het domein de Palingbeek ingestuurd. We klommen een talud op die ons dieper in het domein bracht en via een gigantische trap daalden we af om langs de vroeger aangelegde vaart Komen-Ieper te wandelen.

IMAG0016

IMAG0017

IMAG0020

Uiteindelijk verlieten we het domein bij de "entrepot", dwarsten de baan en werden direct een nieuw natuurdomein ingestuurd namelijk de Vierlingen met zijn mooie kraterputten. We dwarsten dit volledig domein en werden dan ook rond de putten gestuurd.

IMAG0022

IMAG0024



Bij het verlaten van het domein de Vierlingen staan we plots voor het geboortehuis van Franco (foto linksonder). We nemen natuurlijk een foto, dwarsen de baan en worden weer het domein de Palingbeek ingestuurd maar nu door de hoofdingang. We volgen deze ingang een tijdje. Vervolgens worden we rechts opnieuw in de natuur gestuurd en bereiken we opnieuw het Molenbos en snel ook weer de controle. We hebben 22km, tijd voor een heerlijke kom soep en wat rust.

IMAG0025 IMAG0026

IMAG0027

Na de controle gaan we verder het domein de Palingbeek verkennen. Opnieuw de talud op maar nu naar de andere zijde. We bereiken de vaartstraat. Dwarsen de vaart en volgen de vaart aan de andere zijde van daarnet.

IMAG0028

IMAG0029

Na een tijdje verlaten we de vaart, dwars door het golfterrein. We bereiken  op weg naar Hollebeke een nieuw stuk bos. Ondanks het feit dat we hier al regelmatig doorstapten merkten we beiden op dat we eigenlijk niet weten hoe dit bos heet. Na deze mooie bosdoorsteek, worden we in een wijde boog over kleine verharde wegen naar Hollebeke gestuurd. Het begint te regenen. In de controle staat ons bagage ons op te wachten. Franco verandert van kousen en schoenen. We drinken een cola met een lekker stuk rijsttaart en zijn weer klaar voor de laatste 21 kilometer.

We dwarsen Hollebeke en worden opnieuw een mooi natuurdomein ingestuurd de Katteputten.

IMAG0030

IMAG0031

IMAG0032

Na het verlaten van het natuurdomein bereiken we opnieuw "den entrepot" we duiken nu niet de Vierlingen in, maar gaan richting het Voddenkasteel. Tijdens de beklimming richting kasteel worden we links afgestuurd door een mooi stuk bos. We dwarsen de weg  en bereiken aan de overzijde de Gasthuisbossen. Die we volledig doorkruisen en alleen eventjes verlaten voor een controle in een loods. Krist vind zijn controlekaart niet meer, wat tot lachwekkende toestanden leidt... uiteindelijk zat ze in zijn broekzak.

Nog 15 km en de hemelsluizen gaan steeds meer open. Het parcours blijft bekoren en de stroken bos volgen elkaar in recordtempo op. Uiteindelijk klimmen we naar de Everzwijnhoek en dalen we over mooie kleine onverharde wegen richting Geluveld. Waar we een laatste keer rusten.

IMAG0033

IMAG0034



Tijd om onze aangeboden Trappist te nuttigen. Franco haalt de voeten nog even uit de schoenen en meldt me dat ze de vermoeidheid begint te voelen. We nemen goed onze tijd in de controle en vertrekken voor de laatste 7 kilometer.

Een mooi pad achter de kerk en enkele rustige wegen zetten ons opnieuw af in het Doelbos, dat we langs de andere zijde van deze morgen volledig doorkruisen om het te verlaten bij cafe De Dreve. Wanneer iedereen denkt dat we alle natuurwegen hebben gehad stuurt de parcoursmeester ons nog door een boerderij en via een mooi natuurpad staan we bij de startzaal zonder het goed te beseffen.

We hebben ervan genoten. Het was een zeer mooie tocht, ondanks het feit dat we de streek zeer goed kennen. De controles en de bevoorrading waren zeer verzorgd.

Franco deed het schitterend. Ze verteerde de 50km heel goed. Zondag genoten we nog na aan zee van onze leuke zaterdag en wandelden we niet.
Ze schreef dan ook trots in haar wandelboekje : "Ik heb vandaag weer een 50km gestapt na een lange tijd. Het is zeer goed gegaan. Ik was zeer tevreden, ook het parcours was zeer mooi."

 

18:51 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-08

stekseltocht moorsele 13/04/2008

Na de mindere ervaring van gisteren, kiezen we toch weer voor een tocht dicht bij huis. Veel bekenden binnen de club en het idee dat we de finale van Parijs-Roubaix willen zien, sturen ons richting Moorsele, het geboortedorp van Krist.

In de mooie omgeving van het kasteel en de kerk gaan we van start.

MoorseleKasteel452MoorseleKerktorenWebsite296679

We kiezen vandaag voor de 20 kilometer en worden direct over de Heulebeek gestuurd. Door enkele woonwijken bereiken we het noordelijk gedeelte van de gemeente. Enkele leuke paadjes afgewisseld met rustig kleine verharde wegen brengen ons op de grens met Rollegem-Kapelle. Een mooi stuk onverhard op het Oosthoevepad en een mooie kerkwegel brengen ons naar het centrum en de controle te Rollegem-Kapelle. Tijd voor koffie en veel bekende gezichten in de controle.

Rustige wegen zetten ons af op de spoorwegbedding (Roeselare-Menen) die we volgen tot in Ledegem en de volgende controle. Een fris lente zonnetje begeleidt ons en laat ons genieten van de eerste lentebloesems.

Na de controle blijven we de spoorwegbedding volgen tot op de Kezelberg. Van waaruit we via een wirwar aan kleine wegen de terugweg naar het centrum van Moorsele aanvatten. In het centrum stuurt de parcoursbouwer ons via enkele woonwijken en dito wandelpaden op een verrassende manier terug naar de startzaal.

We hadden er van genoten. Het was een leuk tochtje en we waren klaar om Paris-Roubaix te volgen....Enkele uren later genoten we nog meer van ons tochtje door de mooie overwinning van Tom Boonen.

Ons wandelweek-end zat er weer op. We kijken reikhalzend uit naar volgende zaterdag want we hebben grote plannen. Tot .....

18:46 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-04-08

skobiaktocht ardooie 12/04/2008

Aangezien we nog weinig bij de Spartastappers gingen wandelen en dat onze laatste ervaring met deze club, de spokentocht, meegevallen was, kozen we om bij hen de 30 kilometer te wandelen.

club391

Goed aangebrachte mars en parkeerpijlen lieten ons al snel een parkeerplaatsje vinden. De startzaal en zijn omgeving waren heel kleurig aangekleed en alles zag er piekfijn verzorgd uit. We konden dan ook snel van start gaan.

We verkenden eerst een stukje centrum van Ardooie en werden direct hierna met de 30 kilometer apart op pad gestuurd. Een lus over kleine verharde wegen bracht ons weer bij de andere afstanden en snel in de eerste controle in Koolskamp.

Na de controle passeerden we de kerk van Koolskamp en werden we vervolgens een lange weg opgestuurd richting Egem. We passeerden een kasseiweg met steenbakkerij Desimpel (doet ons even terugdenken aan ons avonturen van vorige week) en dwarsen de grote baan Kortrijk-Brugge. We lopen door een graszodenkwekerij en krijgen zowaar net voor het binnenkomen van Pittem een mooi onverhard padje. Na dit padje bereiken we na een 11-tal kilometer de controle in Pittem. Tijd voor koffie.

Hier staat een lus van 7,3 kilometer op het menu. Een totaal overbodige lus over beton, beton en nog eens beton. We zijn dan ook blij als we via een tunneltje opnieuw het centrum van Pittem en de controle bereiken.

Het volgend stuk brengt ons terug naar Koolskamp. Om u een idee te geven... Eerst langs een grote weg, dan een klein baantje parallel aan een expressweg, de grote baan Kortrijk-Brugge opnieuw dwarsen, een kleine verharde weg met veel verkeer en een grote baan brengen ons terug naar Koolskamp. Tot overmaat van ramp begint het te regenen....Tijd om zoveel tegenslag met een biertje weg te spoelen.

Na de controle zowaar een wandelpad van 100 meter naar een woonwijk en vervolgens kleine verharde wegen.... tot in de startzaal.

De spartastappers trakteren ons in de startzaal op 2 overheerlijke pannekoeken. Van hun startzaal, controleposten, bediening, prijzen,.... niks dan lof maar hun parcours is aan verandering toe. Ik weet dat de streek niet zo veel te bieden heeft maar bijna niks onverhard?....waarom niet domein 't Veld gebruiken? .....Al smaakten de pannekoeken, we bleven als wandelaar op onze honger zitten.

13:19 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-08

Hapkintocht Kortemark 06/04/2008

We kozen ervoor zondag bij de Kreketrekkers in Kortemark te wandelen. De club van secretaris Franky Geleyn staan altijd in voor een degelijke organisatie en een sympatieke ontvangst. De weinig mogelijkheden die de streek daar bieden worden steeds optimaal benut en de club staat er niet verlegen om de wandelaars hier en daar te laten genieten van privé-domeinen.

kreketrekkers-logohapkin

Geen Ronde van Vlaanderen voor ons, want we kiezen resoluut voor de 34 kilometer ondanks de aangekondigde regen- en sneeuwbuien. Toch even vlug gecheckt bij Franky voor de start waar we eventueel kunnen inkorten. Hij laat ons weten dat er 2 lussen inzitten en dat we die eventueel kunnen laten vallen. Ik hoor van hem ook dat we richting Handzame en Kortemark Elle uitgaan.

Direct na de start worden de 34 kilometerwandelaars allen op pad gestuurd. We krijgen enkele mooie paden rond het sportveld aangeboden om vervolgens via rustige verharde wegen een lus rond Kortemark te maken. We komen voorbij fruit Vanacker. Hier hebben we op één van hun vorige organisaties nog weeldiger van het zonnetje en hun lekkere appels genoten. We wandelen op een gedeelte van het parcours van de 17, 21 en 28 kilometer maar dan in de andere richting. Vele denken dat we verkeerd zijn, maar gelukkig lopen we juist. Na een 7-tal kilometer bereiken we de controle in centrum Kortemark. Veel bekende en sympathieke gezichten als medewerker in de controle.

Direct na de controle dwars we het privédomein 't Kreekhof om vervolgens na de splitsing een mooi natuurpad langs een beek te bewandelen. Na het natuurpad gaan we in een grote boog (langs de spoorweg) richting Handzame. Nog snel even door een woonwijk want er zitten dreigende wolken in de lucht. Net op tijd in de controle. Samen met ons koffietje kunnen we de hemel zwart zien worden en vervolgens "genieten" van een sneeuw- en hagelbui. Na een hele tijd wachten wil het niet stoppen met regen en sneeuwen en beslissen we toch te vertrekken, maar geen lus van 4,5km te maken in Handzame. We stappen rechtstreeks naar Kortemark-Elle.

IMG_2234_resize
IMG_2233_resize

Zoals je ziet hierboven worden we de hele weg richting Elle getrakteerd op fikse sneeuwbuien. Ondanks de sneeuwbuien genieten we van het aangeboden parcours. We lopen namelijk doro de Speyeweg, een buurtweg langs oude knotwilgen. Plots hebben we net voor Steenbakkerij Desimpel de keuze tussen verhard en natuur. Wij als echte wandelaars kiezen voor natuur. Een onverhard pad leidt ons naar een maisveld, dat we volledig dwarsen om het pad langs de putten te bereiken. We worden doornat van het slijk en de sneeuw, zowel ons voeten als ons lichaam, en we krijgen koud. De padden zijn verandert in kleine beken en de omgeving lijkt meer op moeras dan op spruiten- en maisveld

De lus in kortemark Elle laten we dan ook aan ons voorbijgaan en kiezen een alternatief parcours, die ons via enkele kleine wegen door een ondergelopen steenbakkerij  Desimpel brengen. Een stukje spoorweg brengt ons bij het wachtbekken in hetcentrum van Kortemark. En al gauw bereiken we de startzaal.

IMG_2254_resize

Doornat en met veel bekijks betreden we de startzaal, waar we nog van een komsoep en enkele boterhammen profiteren voor we de terugweg naar Lauwe aanvatten. We zijn nog op tijd thuis om ons te verfrissen, de wasmachine te starten en van de finale van een zeer mooie Ronde van Vlaanderen te genieten. De winst van Stijn Devolder doet ons de ellende van de tocht vergeten.

Al bij al jammer voor de Kreketrekkers, die op geen inspanning hadden gekeken, dat de weergoden hun organistie zo in de war stuurden. Volgende maal beter mannen en tot nogmaals.

 

16:19 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Leietocht lauwe 04/04/2008

Onze eigen wandelclub de 12 uren van Lauwe richtte vrijdag 04/04/2008 de Leietocht in. Ik had me graag vrijgemaakt, maar werkomstandigheden verplichtten mij op het werk te blijven.

Franco ging direct na het middageten toch van start met de bedoeling 21 kilometer te wandelen.

Na een korte doorsteek door het centrum van Lauwe bereikte ze al snel de Leievallei. Een wirwar van kleine paadjes bracht haar op het Kraaiveld te Lauwe waar ze van het prachtig panorama kon genieten om vervolgens via tal van onverharde wegen de controle in basischool Ter Molen te bereiken.

lauwe%20010707%20041

Van hieruit wandelde ze een prachtige lus richting Aalbeke. Zoals we Johny, de parcoursmeester van onze club, kennen, liet hij geen enkel wegeltje onbewandeld. De wandelaars werden dan ook door het onlangs aangelegd natuurgebied tussen Aalbeke en Lauwe gestuurd. Ze konden er ten volle genieten van de natuur en het aanwezige lentezonnetje.

Net voor Franco terug de controle bereikt, bel ik haar op dat ik rond 16u30 in de startzaal zal zijn en dat ik nog de 7 kilometer zal wandelen. Franco beslist dan ook vanuit de controle de korste afstand te volgen tot de startzaal en dan samen met mij nog de 7 kilometer te wandelen.

Haar terugweg loopt eerst door enkele wijken vervolgens over de wijk de Opstal met zijn typische wegen opnieuw naar de Leievallei en terug via de andere kant van de Opstal.

Uiteiendelijk wandelen we samen nog de 7 kilometer en genieten we van het eerste lenteweer en de mooie tocht.

Zoals gewoonlijk zorgde Johny opnieuw voor een mooi  tochtje, waar we echt konden van genieten. Een leffe bij de aankomst zorgde ervoor dat we het weekend goed konden starten.

15:46 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kaster 30/03/2008

Daags na de 100km in Welkenraedt voelde ik me voldoende fit om opnieuw op stap te gaan, nu wel in het gezelschap van Franco. Weinig keuze in West-Vlaanderen dus maar richting kaster.

Na een deugddoende nachtrust arriveerden we rond 10 uur in de startzaal. Het was er goed druk. We besloten 15 of maximum 20 kilometer te wandelen. We zouden wel zien tijdens de tocht. Vrienden wandelaars beslisten er echter anders over. We sloten aan bij hen tijdens de wandeling en uiteindelijk eindigden we op de 25 kilometertocht.

Kasterkerk

Langs kasterkerk vertrokken we richting Gyzelbrechtegem over een golvend parcours mat afwisselend kerkwegels, verharde en onverharde wegen. We bereikten Grysloke in de gietende regen.

Na een deugddoende rust vertrokken we voor een golvende maar mooie lus in Grysloke.

Na de boeterhammen wandelden we over meestal kleine verharde wegen naar Tiegem. Waar we een lus liepen op en rond de tiegemberg.

De terugweg liep over kleine verharde wegen tussen waarmaarde en kerkhove naar Kaster. Waar we bij het afstempelen door de organistie op een fles wijn werden getrakteerd.

Moe maar voldaan proefden we nog een Duchesse de Bourgogne en zakten daarna af naar huis na een gezellig tochtje bij winderig en grijs weer.

 

15:33 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-08

Euregio 100km welkenraedt 28/03/2008


Enkele malen per jaar trek ik er alleen op uit om ergens in het land een 100 kilometer te wandelen. Franco laat deze voor haar zotte dingen aan haar voorbij gaan. Bij haar primeert meer het genieten. Ik hou echter nu en dan van een stevige sportieve uitdaging.

Voor mij is de mooiste vrije 100 kilometer van het land  deze in Welkenraedt. Welkenraedt is een stadje gelegen bij het drielandenpunt. Betekent nog in België, maar heel dicht bij Nederland en Duitsland. De tocht noemt de Euregio en doet regelmatig de 3 landen aan. Deze tocht biedt niet alleen steeds een mooi parcours, maar ieder jaar ook een ander parcours. Tevens is de bevoorrading op deze 100 kilometer steeds tot in de puntjes verzorgd.

De 100 km van de Euregio gaat steeds door op de laatste vrijdag van maart. Het is dan ook steeds afwachten met welk weer je geconfronteerd wordt. Aangezien maart 2008, de natste maand maart was uit de weerkundige geschiedenis, was het bang afwachten wat we dit jaar voorgeschoteld zouden krijgen.

Rond 16u45 nam ik de trein in Kortrijk, om rond 19u45 in de startzaal te Welkenraedt aan te komen. Het was er al zeer druk. En met een 250 tal wandelaars namen we vrijdagavond 21u de start in de gietende regen.

P1010020P1010061

Op de foto's hierboven zie je het parcours, met 14 controle- en bevoorradingsposten en de wandelaars aan de start. U ziet mij rechts boven de hoofden uit met bril en regenkap.

Het parcours kon mij al voor de start enorm bekoren. Aangezien het niet mijn eerste deelname was hier en ik de streek redelijk goed ken, wist ik direct dat de tocht ons ging bekoren. We gingen namelijk de streek van Nederlands zuid-limburg uit (richting epen, vaals, vijlen,...).

De eerste uren verliepen vlot, ondanks de regen. We hadden meestal wind in de rug. De parcoursbouwer verraste ons enkele malen, ondanks de nacht, met enkele zeer modderige stroken. Een verkeerd gehangen pijl net voor de 2de controle liet ons met een groot aantal wandelaars de juiste weg zoeken maar ondanks deze problemen, bereikten we na een goeie 2 uur Eynatten.

Alles verliep prima. De regen maakte wel plaats voor een stevig en bijwijlen krachtige wind. Maar we lieten het ons niet deren en bereikten via Hergenrath de rand van Aken. Hier namen we wat rust op de controle voor een stevige kom soep. We waren 35 kilometer ver. Over de zwaarte van het parcours konden we tot dan toe niet klagen.

Direct na de controle werd we op een stevige helling in het bos getrakteerd. Ik herkende boven de toren die het drielandenpunt aangeeft. De soep bleef wat op mijn maag liggen en ik kreeg een kleine inzinking. Mijn vrienden hielden er een stevig tempo in op het golvend parcours en ik moest even op de tanden bijten en was blij als we de controle bereikten in Vaalserquartier. We waren nog steeds in Duitsland.

Na de controle zetten we koers richting Vijlen waar het ontbijt en onze bagage ons opwachtte. Het liep weer lekker. De hellingen en de modderstroken wisselden elkaar af. We bereikten Vijlen na 53 km. Het was rond 4u30. Als ontbijt was er zoals gewoonlijk keuze tussen spek met ei of koude schotel. Ik koos voor de koude schotel (koude spaghetti met charcuterie, smeerkaas en brood). Het smaakte. Nog even de bagage geraadpleegd. Ik had geen nood aan andere schoenen of kledij, alleen het overtollige nalaten. Straks na 75 km zien we de bagage terug. Rond 5 uur gingen we opnieuw op pad.

Na een stukje wandelen werd het dag. Gewoonlijk betekent dit voor mij ook een stevige opkikker van de moraal, maar vandaag loopt alles nog lekker. Ik ben toch blij licht te zien en te kunnen genieten van het mooi zuidlimburgse landschap en de mooie vakwerkhuizen, typisch voor de streek.

panorama1vakwerkhuizencontrole epen


We bereikten dan ook rond 6 uur de controle te Epen bij daglicht (foto rechtsboven). Na de controle stapten we terug richting België, namelijk Sippenaeken. Het parcours was hier wat gewijzigd door de vele regenval. Hoofdzakelijk over verharde wegen, passeerde we het kasteel van Sippenaeken (zie foto hieronder) en bleven we genieten van het landschap.

kasteel sippenaekenpanorama2panorama3



Na de contole in Sippenaeken ging het richting Cortessen  (zie foto hierboven)waar we 2 opeenvolgende stevige klimmen te verwerken kregen om vervolgens door het bos richting Gemmenich te lopen. De afdaling uit het bos was een stevig modderpad (zie foto hieronder). In Gemmenich konden we na 76 km een 2de maal ons bagage raadplegen. Tijd om de zaklamp en de fluovest achter te laten in de tas.

modderpanorama 4panorama6

Na de controle klommen we uit het dorp en kregen we de toren van het drielandenpunt (zie middenste foto hierboven) opnieuw in het zicht. We liepen namelijk terug naar Aken. Dwars door het bos, dat we volgden tot bijna in de controle. We waren terug in Aken, nog 15 kilometer. Ik voelde mij nog kiplekker. De klok wees 9u30. Ik hoopte de finish te halen voor 12 uur.

Het stuk van Aken (35km) tot terug in Aken (85 km) was pittig geweest. Zeer mooi maar ook veel klim- en daalwerk. Wie dacht dat het mooie voorbij was, bleek verkeerd. Direct na de controle werden we opnieuw het bos ingestuurd. Zie fotos hieronder.

panorama8panorama9zuidlimburg


We bereikten Neu-Moresnet. De regen bleef uit, maar de wind blies stevig in het nadeel. Het was stevig beuken in de open vlakte naar Hergenrath. De controle waar we vannacht ook kwamen. Ik at er een heerlijke eclair met een cola en trok me weer op gang voor de laatste 10 kilometer.

panorama10

We bleven getrakteerd op leuke paadjes met nu en dan een poortje en een weidedoorsteek (zoals je ziet op de foto's hierboven). Beukend tegen de wind bereiken we de laatste controle in Lontzen. Alles loopt nog heel lekker. Ik voel me echt goed. Over verharde wegen wandelen we naar de aankomst in Welkenraedt. Ik bereik opvallend fris de aankomst om 11u50. Na een verkwikkende douche en een deugddoend biertje nemen we de trein van 13u20 terug.

Op de trein geniet ik na van een mooie, zware (niet te zwaar) en goed verzorgde tocht. Ik ben nu al zeker dat ik bij leven en welzijn hier nog terug kom. Rond 16u45 ben ik thuis en kan ik nagenieten en nakaarten met Franco voor ik rond 20u als een blok in slaap val....




 

15:58 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |