14-02-09

Geutelingentocht Elst 14/02/2009

Elst, een deelgemeente van Brakel, is éénmaal per jaar dé "place to be" in de Vlaamse Ardennen. De eerste zondag na 9 februari zijn het er Geutelingenfeesten. Elst ligt in het Zuiden van Oost-Vlaanderen, op de overgang van de Vlaamse Ardennen naar de Zwalmstreek.

Geutelingen zijn een soort pannekoeken. Tot in de jaren ’30 werden geutelingen in heel wat dorpen van de Vlaamse Ardennen gegoten, steeds in de periode rond Lichtmis. Elk gezin maakte zijn ketel deeg klaar en droeg die naar de dichtstbijzijnde oven, veelal vergezeld van een fles ‘Balegemsen’ (jenever).
De gieters goten ketel na ketel en… fles na fles.
Het vuur in de oven, het gevoel van ‘het onder mekaar zijn’, had iets magisch, iets spiritueels, zeker met die Balegemsen.
Kort vóór WO II raakten de geutelingen in de vergeethoek.
In 1972 goot de jeugd van Elst in de weinige ovens die toen nog niet ingevallen of afgebroken waren, een paar honderd geutelingen.
In februari 1981 ontstond het GEUTELINGENCOMITEE. De op sterven na dode geuteling is thans springlevend.

Naar aanleiding van deze Geutelingenfeesten organiseren het feestcomité en de wandelclub Dwars door Brakel een geutelingentocht. In het piepkleine dorp Elst wordt vanuit een grote feesttent een wandelparcours uitgestippeld. Er worden drie lussen aangeboden van een goeie 6 kilometer.

Wanneer we rond 9u30 Elst bereikten, werden we oordeelkundig door signaalgevers naar een parking plaats geleid op een in aanleg zijnde verkaveling. Snel bereikten we de goed gevulde startplaats en trokken we op pad.

We kozen eerst voor de gele lus. Deze bracht ons via enkele kerkwegels uit Elst en leidde ons tot op het grondgebied van Sint-Kornelis-Horebeke. Het was genieten van het prachtig landschap in de Vlaamse Ardennen. De mooie vergezichten waren met een wit laagje bedekt door de vorst. We trokken onder meer over de kasseien van de Haaghoek (gekend uit de Ronde van Vlaanderen). Via de beklimming van de Leberg (waar je boven het monasterium Mariakluizen vind) wandelden we terug naar de feesttent. Na onze eerste lus proefden we een heerlijke geuteling, ons gratis aangeboden door de organisatie. Een hete geuteling wordt KLASSIEK langs de onderzijde ingeboterd en bestrooid met bruine suiker. We kunnen het bevestigen ze smaakten overheerlijk.

De tweede lus (de groene) bracht ons door het centrum van Elst en via de Rekelberg naar Rozebeke. Via heerlijke wegen en genietend van de prachtige streek liepen we terug naar het vertrekpunt in een mild lentzonnetje. Bij het binnenkomen van Elst bezoeken we een geutelingenoven in werking. Hier zien we hoe de gieter de geutelingen uit de oven haalt. De met stoom gevulde geuteling wordt op een strobed gelegd zodat ook langs de onderzijde stoom kan ontsnappen. Uiteindelijk worden ze van het strobed gehaald en klaargelegd voor de gebruikers.

De derde lus (de blauwe) leidde ons over een modderig natuurpad uit Elst, richting Zegelsem. We wandelden niet tot in Zegelsem, langs de grote weg bereikten we een uitkijktoren. Op de rand van het hoogplateau van Elst, wijk Ooievaar, 99m boven de zeespiegel, heeft watermaatschappij TMVW grote waterreservoirs opgetrokken. Op dezelfde plaats werd een uitkijktoren geplaatst (33m en 162 traptreden hoog). Alhoewel niet voorzien op het parcours beklommen we de toren van waaruit we genoten van het prachtig landschap rond Brakel en Oudenaarde. Kort na de uitkijktoren hielden we halt in café "In de hengst". De organisatie kondigde dit cafe als pittoresk aan "anno 1850". We genoten er bij een heerlijk abdijbiertje van de vervlogen tijden en de onbevangen sfeer. Na de caféstop liepen we tot bij de top van de valkenberg van waaruit we over heerlijke paden werden teruggestuurd naar de startzaal.

We hadden de voorbije jaren al veel horen vertellen over deze Geutelingentocht, maar waren nog nooit op de afspraak. Dit jaar hebben we er echt van genoten. Het was een leuke ervaring. Alles had ons kunnen bekoren...het parcours, de sfeer, de geutelingen, het milde lenteweertje...Ik zou zeggen voor herhaling vatbaar.

IMAG0001

De kerk en het centrum van Elst...

IMAG0003

Golvende wegen in de omgeving van St-Kornelis-Horebeke

IMAG0004

Het prachtig landschap van de Vlaamse Ardennen met een wit vachtje...

IMAG0006

Leuke natuurpaden op weg naar de Haaghoek

IMAG0010

De Leberg in zicht

IMAG0011

De beklimming van de Leberg in het milde zonnetje

IMAG0012

We bereikten opnieuw Elst

IMAG0013

Inderdaad....een leuk wandelgebied

IMAG0015

Kerkwegels leidden ons opnieuw uit Elst...op weg voor de tweede lus

IMAG0016

De kerk van Rozebeke in zicht

IMAG0017

De omgeving van de Rekelberg

IMAG0021

Bezoek aan de geutelingenoven. Je ziet de gieter de geutelingen uit de oven halen en op stro leggen om de stoom er uit te laten.

IMAG0022

De verse geutelingen liggen klaar om opgegeten te worden

IMAG0025

We begonnen via een modderige wegel aan de derde lus

IMAG0026

Heerlijke natuurpaden

IMAG0027

Zicht op Brakel vanop de 33m hoge uitkijktoren

IMAG0031

Een leuke aanbieding....even halt houden

IMAG0030

De ingang van het gezellige café

IMAG0033 IMAG0034

Leuke paden brachten ons terug naar de startplaats

 

18:16 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-02-09

Wintertocht Sint-Denijs 08/02/2009

De regio rond Sint-Denijs, een deelgemeente van Zwevegem, is één van de leukste wandelgebieden van West-Vlaanderen. De streek is nog open en golvend en doorspekt met de typische kerkwegels. WSK Marke, een club die dit jaar zijn 35-jarig bestaan viert, organiseerde vanuit Sint-Denijs zijn wintertocht. Een kleine 2000 deelnemers kwamen er aan de start, ook wij waren erbij. We hadden afgesproken in de startzaal met Marc en Marleen van onze club.

Rond 9u15 trokken we op pad, de mannen voor de volle 31km, de vrouwen hielden het vandaag bij 23km. We hadden nog maar net de startzaal verlaten of we kregen al de eerste kerkwegel onder de voeten. We verlieten Sint-Denijs en klommen even op naar de volgende partij kerkwegels, die ons begeleidde richting Mortagnebos. Een vettig natuurpad bracht ons naar het bos, dat we rondden. Het korte natuurintermezzo maakte plaats voor een rustige verharde weg, die ons over het golvend terrein naar de controle in Zwegem-Knokke bracht.

Na de controle leidde een volgende kerkwegel ons uit Zwegem-knokke. Wat volgde waren rustige wegen die ons naar de rand van Zwevegem brachten. Hier pikten we het jaagpad op langs het kanaal Kortrijk-Bossuit. We liepen langs het kanaal tot bij de kanoclub, waar we het kanaal dwarsten om snel de controle te bereiken op de wijk de Kappaert te Zwevegem.

De 30km stappers trokken hier alleen op pad. Het werd een rondje Sint-Lodewijk-Deerlijk. Een leuke afwisseling van natuurpaden en kerkwegels leidde ons tot in het centrum van Sint-Lodewijk. Van hieruit liepen we door een woonwijk naar de grens met Zwevegem. Waar ons enkele leuke doorsteekjes stonden te wachten rond en door een woonwijk om opnieuw de controle te bereiken op de Kappaert. Tijd om de innerlijke mens wat te versterken.

Wat volgde was een stuk van 4,2km over weeral rustige verharde wegen die ons terugbracht naar Zwevegem-Knokke. Het banhoutbos lieten we links liggen en we stevenden af begeleid door een fris windje (gelukkig bleef het gans de dag droog) naar Zwevegem-Knokke, waar de vrouwen ons opwachtten.

Samen vatten we de laatste 7 kilometer aan. We werden leuk door de oude spoorwegbedding gestuurd en liepen op de talud boven het Kanaal Kortijk-Bossuit naar het Ortveyebos. Bij de ingang van het Ortveyebos krgen we de keuze natuur (door het bos) of verhard (langs het kanaal). We kozen voor de natuur, ondanks de aankondiging zeer, zeer vuil. Het was een prachtig stukje natuur, het mooiste stukje van de wandeling maar inderdaad zeer modderig. Het was dan ook steeds zoeken naar het ideale pad om de voeten droog te houden. Met moddervoeten bereikten we uiteindelijk het Sint-Pietersbrugje in Moen. Van hieruit brachten rustige wegen ons rond het afvalstort van Moen naar de grote weg van Moen naar Sint-Denijs. We volgden die een tijdje op het fietspad. Een kerkwegel bracht ons uiteindelijk terug naar Sint-Denijs en de startzaal.

De après wandeling was gekruid met veel bekende gezichten, maar ook met enkele chimays. Een waardige afsluiter van een leuke wandeldag met vrienden.

IMAG0001

We verlaten Sint-Denijs over de typische kerkwegels

IMAG0002

Een modderig natuurpad leidde ons naar het Mortagnebos

IMAG0005

Na het bos volgde een rustig verharde weg die ons door het licht golvend landschap naar Zwevegm Knokke bracht

IMAG0006

Eén van de vele vergezichten in dit open landschap

IMAG0007

Een leuke hoeve

IMAG0008

Op het jaagpad langs het kanaal Kortrijk-Bossuit naar de wijk Kappaert te Zwevegem

IMAG0009

Op de lus van de 30kmstappers, leuke paden richting Sint-Lodewijk-Deerlijk

IMAG0010 IMAG0012

De omgeving van Sint-Lodewijk-Deerlijk, ook hier veel kerkwegels

IMAG0011

Op de terugweg naar de controle, nog enkele natuurpaden

IMAG0014

Een minder stuk, de verbinding tussen de controle op de Kappaert en de controle in Zwevegem Knokke. Een rustig verharde weg bracht ons naar de omgeving van de kerk van zwevegm Knokke die je op de foto ziet.

IMAG0016

De laatste 7 kilometer begon met een mooi stukje oude spoorwegbedding.

IMAG0017

We liepen boven op de talud, langs het kanaal Kortrijk-Bossuit

IMAG0018

We zetten koers richting het Ortveyebos

IMAG0019

We kozen voor natuur en verkenden het drassig terrein

IMAG0020

Water in de schoenen vermijden...

IMAG0023

Prachtig natuurpad in een mooi natuurgebied

IMAG0024 IMAG0025

Leuke doorsteekjes

IMAG0026

Duidelijk het mooiste, maar inderdaad ook het  stuk met de meeste modder van het parcours...

IMAG0028

We verlaten het natuurdomein en dalen af naar het kanaal

IMAG0029

Het Sint-Pietersbrugje te Moen

IMAG0030

Rustige wegen brachten ons terug

IMAG0031

Jammergenoeg, ook niet zo rustige wegen (hier op het fietspad langs de grote weg van Moen naar Sint-Denijs) leidden ons naar Sint-Denijs en de aankomstzaal

  

08:50 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-09

Sprokkeltocht Herzele 07/02/2009

Het aanbod op de Westvlaamse wandelkalender kon ons maar weinig bekoren. Ver rijden was ook geen optie want de weermaker kondigde sneeuw of smeltende sneeuw aan. De trein bood een alternatief. Het Land van Rhode, een club die ons nog nooit ontgoochelde, organiseerde de Sprokkeltocht vanuit Herzele. Aangezien Herzele op de lijn Wevelgem-Brussel ligt, was de keuze snel gemaakt.

Kwart voor negen vertrokken we thuis en om 10u05 (50 minuten sporen en 5 minuten wandelen) stonden we al in de startzaal te Herzele. Klaar om het parcours van 22 kilomter aan te vatten.

De inleiding was een lus van een drietal kilometer uit de startzaal. Deze bracht ons via een fietspad richting Sint-Lievens-Houtem. We verlieten het fietspad voor een eerste natuurstrook, die gevolgd werd door een verharde weg in dalende lijn. Deze weg mondde uit in de dorpskom van Borsbeke van waaruit enkele kerkwegels en wat rustige wegen ons terugbrachten naar de startzaal.

We rustten niet en trokken verder. We passeerden opnieuw het station en rustige wegen leidden ons uit Herzele. We kwamen voorbij aan het woon-en zorgcentrum en via enkele kerkwegels groetten we ook de molen ter Rullegem. De kleinere afstanden verlieten ons en wij doken steeds dieper de natuur in, in de omgeving van Evendael. We hebben het gezelschap gekregen van Nederlandse wandelvrienden uit Vlissingen en keuvelend liepen we verder. Hoe dieper we de natuur inliepen, hoe modderiger de stroken werden. Het was dan ook steeds het goede spoor zoekend dat we Sint-Lievens-Esse bereikten, waar in het centrum de controle was opgetrokken.

De 22km stappers kregen hier een lusje aangeboden. We verlieten het centrum en volgden even de weg naar Geraardsbergen. We verlieten uiteindelijk de drukke weg en werden via een rustige verharde weg naar een heerlijke kerkwegel geleid. In dalende lijn bereikten we de volgende modderstrook. Even nam een opklimmende verharde weg het over, maar al snel was de natuur en de modder daar terug om ons terug te brengen naar de controle na een heerlijk lusje.

Een bruin Pater Lievenbiertje en enkele boterhammen gaven ons moed voor het laatste stuk van 7.6 kilometer. We werden leuk door en uit het centrum geleid. Wat volgde was even echt modderwandelen, de ingang naar een bosstrook was volledig ondergelopen. Het was dan ook serieus zoeken naar het juiste traject. Door het bos wandelden we verder over schilderachtige wandelwegen. We rondden volledig Sint-Lievens-Esse. Even de grote weg, gevolgd door een heerlijke karrenspoor liepen we naar de oude trambaan. Deze bracht ons terug naar Herzele. Enkele goed op elkaar volgende kerkwegels namen het over. Even door een leuk park en enkele woonwijken en we bereikten opnieuw het station en de aankomstzaal.

We hadden nog behoorlijk wat tijd voor de volgende trein en kaarten na bij een heerlijk abdijbiertje. Veel bekenden, zelfs Rik en Isabelle kwamen ons vervoegen. Het was dan ook lopend dat we nog net de trein van 16u08 haalden. Beiden mijmerden we na op de trein over een geslaagde tocht. Een parcours zoals we het Land van Rhode kennen, veel natuurpaden soms op het randje wat de modder betreft maar heerlijk wandelen.....En we hadden geluk met het weer... geen regen of sneeuw, alleen grijs weer begeleid van een bijwijlen fris windje.

IMAG0001

Een leuk fietspad bracht ons uit Herzele

IMAG0002

De eerste maar zeker niet de laatste modderstrook

IMAG0003

Een dalende weg bracht ons naar Borsbeke

IMAG0005

Een van de vele kerkwegels...hier in de omgeving van de molen Ter Rullegem

IMAG0006

Onze dierenvriend...

IMAG0008

In de omgeving van Evendael doken we de natuur in...

IMAG0010

Veel leuke natuurpaden in een heerlijke streek

IMAG0011

Samen met wandelvrienden van WIK Vlissingen zoeken we het juiste traject.

IMAG0012

We naderen Sint-Lievens-Esse

IMAG0013

En verlaten de natuur...maar ook de modder

IMAG0015

Op weg voor een lus in Sint-Lievens-Esse

IMAG0017

We verlieten het centrum en.....

IMAG0018

bereikten een leuke kerkwegel die uitmondde op een natuurpad.

IMAG0020

Moet er nog modder zijn....?

IMAG0021

Het bleef zoeken naar het juiste traject

IMAG0022

IMAG0023

IMAG0024

We bereikten opnieuw het centrum van Sint-Lievens-Esse

IMAG0026

Heerlijke wandelpaden leidden ons uit Sint-Lievens-Esse

IMAG0027

Nog even een blik op Sint-Lievens-Esse

IMAG0028

IMAG0029

IMAG0030

Dit was het pad net voor we het bosje betraden....

IMAG0031

Een leuk bosdoorsteekje

IMAG0033

De schilderachtige wandelpaden volgden elkaar op.

IMAG0034

Nu leidde een leuk karrenspoor ons naar...

IMAG0035

de oude trambaan, die ons terugbracht naar Herzele

IMAG0036

IMAG0037

 

 

18:13 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-02-09

Marche Saint Georges Mons 31/01/2009

Zaterdagmorgen vroeg vertrokken we in Lauwe richting Mons. In de hoofdstad van de provincie Henegouwen richtte de plaatselijke club Marcheur police de Mons hun Marche Saint Georges in. We waren van plan er onze eerste 50km van 2009 te wandelen.

Na enig zoekwerk in het centrum van Mons bereikten we rond 6u45 de impossante startzaal langs de ring rond Mons. Het was er rustig in de startzaal. Weinig volk viel ons op. Terwijl we inschreven en van een kop koffie met een lekkere koek genoten, stroomde veel bekend volk binnen. Nog even groeten en vertrekken. Het was -1°C en gans de dag zou het niet meer worden dan 3°C begeleid van een fris windje.

Direct na de start splitsten de 50en30km wandelaars hun af van de rest. Het was nog pikdonker en het was echt zoeken naar de niet zo nauwkeurig aangebrachte pijlen. Na wat zoekwerk geraakten we op pad, even door een klein park, langs het voetbalveld van RAEC Mons, maar hoofdzakelijk door grauwe, trietse straten in de voorsteden van Mons liepen we naar de controle in Nimy na 3.5km.

We trokken verder. We bleven in de grijze straten rondkuieren, liepen naar het centrum en dwarsten uiteindelijk het kanaal. Na het kanaal bleef het huisje kijken. Het werd dag en de zaklamp verdween in de tas. Als het parcours Franco danig op de heupen begon te werken, kwam de verlossing en werden we Bois Brulé ingestuurd. Het werd een leuke zwerftocht door het bos die uitmondde bij de Royal Golfclub de Hainaut. Verharde wegen brachtten ons van hier snel naar de controle in Erbisoeul. Tijd voor wat rust en een gezellige babbel met Nestor van de Ijsetrippers.

Na de controle was het weer een hele tijd een rechte weg volgen op het voetpad. We dwarsten de Route d'Ath en bleven de baan volgen. Uiteindelijk namen enkele rustige wegen het over en zetten ons af bij Bois d'Hanon, dat we over soms modderige bospaden verkenden. We verlieten het bos en kwamen op de weg van Neufvilles naar Mons terecht. Ik herrinerde mij deze weg uit Paris-Tubize. Ik kwam hier ooit steendood voorbij in de andere richting.... Maar nu voelde ik mij beter...We werden richting Mons gestuurd en zeer drukke wegen brachtten ons terug naar de voorsteden van Mons. We dwarsten opnieuw het kanaal en werden teruggestuurd naar de controle in Nimy.

Wie begreep dit? De parcoursbouwer had zo een moeite gehad om ons uit de agglomeratie rond Mons te krijgen en nu stuurde hij ons terug. Na de controle, wederom dwars door het centrum van Nimy, liepen we terug naar het kanaal dat we even volgden. We kregen een leuke natuurdoorsteek in de berm langs de spoorweg. Wat volgde was een leuk stukje langs een kanaaltje. We rondden volledig Mons, want we zagen voortdurend het belfort aan onze linkerzijde. Onze wandelpad langs het kanaaltje eindigde bij het station. We dwarsten de spoorweg en werden dieper Mons ingestuurd. We wandelden via de Digue de Cuesmes, een grijze typische Borinage straat, naar de controle die opgetrokken was in Hyon. We hadden er 26.5km.In de zeer drukke controlepost was het moeilijk een plaatsje vinden, maar we namen er toch onze middagpauze.

Het was weer een tijdje lopen om uit de voorsteden van Mons te geraken, uiteindelijk bereikten we een terril. Een terril is een kunstmatige berg, die ontstaan is door dat de vroegere steenkoolmijnen hier in deze streek er hun niet gebruikte steenkool of steenafval deponeerden. We klommen de terril op tot halfweg en kregen leuke paden voor de voeten. De terrilwandeling mondde uit bij een spoorweg die we over een natuurpad volgden. Wat ons hier opviel was dat de streek hier niet alleen grauw en grijs is, maar dat er ook zoveel zwerfaval te vinden is en dat zelfs de meeste huizen in hun tuin bergen afval liggen hebben. Leuke paden leidden ons naar Ciply. We klommen op naar het dorpspleintje waar de volgende controle was opgetrokken. Hier stond voor de 50kmstappers een lus van 3km op het programma.

Dit lusje was voor ons het beste stukje van de tocht. Een tegelstraat bracht ons uit Ciply, een heerlijke holleweg nam het over en zette ons af bij een heerlijk natuurpad. Dit pad bracht ons terug naar de controle bij de kerk van het slapend dorpje Ciply.

We daalden van het dorpsplein en volgden even de stroom Le By, die we dwarsten. Een klimmetje leidde ons naar Rue Brunehaut. Een kaarsrechte, saaie weg die we volgden tot in het centrum van Mesvin. Hier stond een leuk rondje rond Mesvin gepland met een leuk natuurpad in het open veld. Na dit rondje kregen we weer minder leuke wegen die ons terugbrachten naar Hyon. We rustten er nog even goed uit voor de laatste 3.4 kilometer aan te vatten. Die brachten ons over rustige wegen terug naar de impossante startzaal.

Onze eerste 50 van het jaar zat er op. We waren ooit in 2004 op deze tocht, die toen startte vanuit Boussu startte  en die had ons toen  maar matig bekoord. Dit jaar viel hij ons opnieuw tegen. Te veel mindere stukken om over een geslaagde tocht te kunnen spreken. Wat we nog altijd niet begrijpen is de ongelukkige opbouw van het parcours...Waarom na alle moeite om uit Mons te geraken er na een tijdje weer na toe trekken om er opnieuw uit te moeten....?

IMAG0005

Na veel grijze straten bereikten we bij het krieken van de dag, de eerste natuurdoorsteek namelijk Bois Brulé

IMAG0006

Het zonnetje zal van de partij zijn.

IMAG0008

De zwerftocht door bois brulé....

IMAG0010

mondde uit bij de Royal Golfclub du Hainaut

IMAG0012

Na de controle was het een tijdje wandelen naar bois d'Hanon

IMAG0014 IMAG0016

De bospaden in Bois d'Hanon

IMAG0018 IMAG0019

IMAG0021

De weg van Neufvilles naar Mons bracht ons terug naar Nimy

IMAG0022

We dwarsten opnieuw het kanaal.

IMAG0023

De kerk van Nimy

IMAG0024

Het centrum van Nimy...waar we jammergenoeg driemaal voorbij kwamen.

IMAG0025

Even langs het kanaal

IMAG0026 IMAG0027

Een leuke natuurdoorsteek door de berm langs de spoorweg

IMAG0028

Rond het centrum van Mons op de boorden van de rive droite du canal du centre

IMAG0030 IMAG0031

We bereikten de terril en klommen tot halfweg

IMAG0032

Leuke paden leidden ons rond de terril

IMAG0033 IMAG0034

IMAG0037

Een mooi zicht op de terril

IMAG0036 IMAG0038

De omgeving van de terril en het vele zwerfvuil....

IMAG0040

De streek rond Ciply

IMAG0041

Het lusje in Ciply....een tegelstraat leidde ons weg...

IMAG0042

een hollweg nam het over en....

IMAG0043

IMAG0045

zette ons af op een leuk natuurpad dat...

IMAG0047A

ons terugbracht naar de controle in Ciply

IMAG0048

Het o zo rustige dorpsplein van Ciply

IMAG0049

Een leuk natuurpad in open veld in de buurt van Mesvin

IMAG0050

De controle in Hyon waar we tweemaal kwamen.

IMAG0052

De laatste loodjes....

IMAG0053

De startplaats, de impossante Vaux hall

 

11:55 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-01-09

Nieuwjaarsbijeenkomst West-Vlaanderen 2009

Op donderdag 29/01/2009 hield de wandelfederatie Aktivia zijn nieuwjaarsbijeenkomst in Gits. Een gezellig bijeen zijn waarbij het centrale thema de huldiging is van de verdienstelijke wandelleden uit de Provincie West-Vlaanderen. Verdienstelijk lid wordt je na het afhaspelen van 20000 of 40000 of 60000 of meer kilometers of na het deelnemen van 1000 of 2000 of meer tochten in je wandelcarriére.

Dit jaar werd Franco gehuldigd voor het bereiken van de kaap van 20000km. Hieronder zie je ze op de foto bij de huldiging door Jef Joosten, voorzitter van Aktivia en door Frans De Boeck, voorzitter van de provinciale commissie van West-Vlaanderen.

DSC_0156

Ik sta er op haar langs deze weg nogmaals te feliciteren voor haar prestatie. 20000km stappen is toch niets, laat ons hopen dat we samen nog veel wandelavonturen mogen beleven in de komende jaren. En wie weet haal je ooit wel de 40000km....

 

08:28 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

25-01-09

Marche de la cité de la main Dottignies 24/01/2009

Na ons treinavonturen van de voorbije weken, kozen we zaterdag opnieuw voor ons traditioneel vervoersmiddel onze auto. We trokken naar het naburige Dottenijs. In Dottenijs (in het frans dottignies), een deelgemeente van Moeskroen, richtte Les Hurlus en balade een tocht in met afstanden tot 30km.

's Morgens waren we wat verrast door de weersituatie. Ondanks de hevige regen van de vorige dag, was het 's morgens gevroren (-1°C). De wegen lagen er gevaarlijk bij. Gelukkig was er op veel plaatsen gestrooid. Zonder blikschade bereikten we Dottenijs en de startzaal. Dicht bij huis dus veel bekenden groeten in de startzaal en op pad voor 30km.

In de startzaal raken we aan de praat met Bernard Cools en met hem trokken we op pad. Hij past zijn normaal hoog tempo aan ons aan en samen met hem trokken we een zestal kilometer op pad. De grote weg richting Herseaux, onderbroken door een klein ommetje, leidde ons uit Dottenijs. We wandelden over een spekglad kasseiweggetje door de velden en bereikten een leuke kerkwegel die we even volgden. Via een natuurdoorsteek liepen we naar het gehucht Petit Paris. Van hieruit wandelden we langs de spoorweg naar Estaimpuis waar bij de kerk, de eerste controle was opgetrokken.

Na de koffiepauze stond voor de 30kmstappers een lus geprogrammeerd. We werden uit Estaimpuis geleid en liepen langs de spoorweg over verharde wegen. We doken onder de spoorweg en kregen leuke natuurpaden voor de voeten die ons bij het Kanaal van Spiere brachten. We volgden het kanaal, dwarsten het tweemaal en bereikten Frans grondgebied in Leers-Nord. We werden oordeelkundig uit het kanaalbekken geleid en een typische Paris-Roubaix kasseistrook nam het over. We bereikte het gehucht le Plouys. Van waaruit we, tussen de typische kleine franse arbeiderswoningen, teruggeleid werden naar Estaimpuis na een zeer degelijke lus. Tijd om van een koffie te genieten samen met Antoon, Yvette en Rita van onze club.

Het derde stuk trok zich wat moeilijk op gang. Het was een tijdje lopen langs secundaire wegen om Estaimpuis te verlaten. Net als het begon te vervelen, stuurde de parcoursbouwer ons over een veldwegel de natuur in. Het natuurpad mondde uit bij 2 kerkwegels die ons richting Evregnies stuurden. We rondden eerst het dorp, werden vervolgens over een nieuwe kerkwegel naar het dorpsplein gestuurd. Even langs de kerk en over het kerkhof en daar dook de volgende controle op. Die was opgetrokken in een miniscuul zaaltje. We vonden er toch een plaatsje.

We verlieten Evregnies over een kerkwegel en dwarsten vervolgens de snelweg Kortrijk-Doornik. Wat volgde was een minder stuk dat ons terugbracht naar het centrum van Dottenijs. Opvallend  in het centrum is dat van de vroegere parochiekerk  nog de romaanse toren overblijft. De oorspronkelijke kerk werd reeds op het einde van de twaalfde eeuw opgetrokken. In 1913 werd de kerk afgebroken, op de toren na. We wandelden langs de nieuwe parochiekerk naar de controle in het centrum van Dottenijs.

Het was nog 5.5km naar het einde. Het werd een wijde boog rond Dottenijs over verharde wegen. We volgden hoofdzakelijk la sentier nature et patrimoine de dottignies. Dit pad klom lichtjes om ons een wijds zicht te bieden op dottenijs maar ook op de streek rond Dottenijs (Kooigem, Bellegem). Uiteindelijk bereikten we via enkele wegels in Dottenijs de startzaal. Tijd om nog wat na te genieten (de picon is in deze streek een klassieker dus...) met wat vrienden.

We wisten vooraf dat deze streek niet een superwandelgebied was en mogen dus niet klagen over deze tocht. Het was ongeveer wat we ervan verwachten, al heeft de lus in Estaimpuis ons aardig verrast in de positieve zin.

IMAG0001

Een gladde kasseiweg bracht ons uit Dottenijs

IMAG0002

IMAG0003

De eerste maar niet de laatste kerkwegel

IMAG0004

IMAG0005

Een leuke natuurdoorsteek richt petit Paris

IMAG0007

De kerk van Estaimpuis waarnaast de eerste controle was opgetrokken

IMAG0008

We beginnen aan de lus rond Estaimpuis

IMAG0009

We wandelden onder de spoorweg door..

IMAG0011

en bereikten leuke natuurpaden

IMAG0013

De vorst had de plassen dichtgevroren

IMAG0017

We wandelden langs het kanaal van Spiere

IMAG0018

IMAG0021

We dwarsten het kanaal

IMAG0022

Boven op de brug hadden we een heerlijk zicht op het kanaal en...

IMAG0023

op het vervolg van het parcours

IMAG0024

Kom gerust binnen in ons café maar neem er de hond bij....

IMAG0027

We betreden Frans grondgebied...

IMAG0028

En lopen verder langs het kanaal

IMAG0030

We verlaten het kanaalbekken...

IMAG0031

En worden over een typisch Paris-Roubaixkasseitje gestuurd...

IMAG0032

Tussen de arbeiderswoningen van het gehucht Le Plouys(frankrijk)

IMAG0033

Het mindere begin van het derde stuk, na de controle in Estaimpuis...

IMAG0034

Gelukkig doken er opnieuw veldwegels op...

IMAG0035

en typische kerkwegels

IMAG0037

Deze kerkwegel bracht ons naar Evregnies

IMAG0038

Het dorpsplein van Evregnies

IMAG0039

IMAG0040A

De overgebleven Romaanse toren van de vorige kerk in het centrum van Dottenijs

IMAG0041

De typische hoeves

IMAG0042

De laatste kilometers op la sentier nature et patrimoine de Dottignies

IMAG0045

We dalen af en hebben de kerk van Dottenijs al in zicht

 

12:38 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-01-09

Hezerheidetocht Schaffen 17/01/2009

Het treinavontuur van vorige week was danig meegevallen, dat we zaterdag opnieuw met de trein op pad trokken. Om 6u01 namen we de trein in Wevelgem en na drie overstappen (Brussel-Zuid, Leuven en Aarschot) bereikten we het station in Diest. Daar stond de sympatieke voorzitter van de wandelclub VOS Schaffen ons op te wachtten om ons naar de startzaal van de Hezerheidetocht in Schaffen te brengen (waarvoor onze dank).

Schaffen is een deelgemeente van Diest. Het ligt op de overgang van de Kempen naar het hageland. Schaffen is vooral bekend omdat de kazerne en het opleidingscentrum van het Belgisch leger voor parachutisten er gevestigd is op het  militair vliegveld, aangelegd door het Duitse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Rond 8u45 kwamen we aan in startzaal, de Gildenzaal. Na het versterken van de innerlijke mens trokken we op pad voor het parcours van 31km. Het eerste stuk was een lus van 9km uit de startzaal. Rustige wegen brachten ons uit Schaffen en na het dwarsen van de weg naar Tessenderlo doken we de natuur in. Een heerlijk onverhard pad bracht ons bij een klein kasteeltje omgeven door mooie vijvers. We verlieten het brede pad voor een heerlijk natuurpad dat ons door het natuurreservaat de Schans bracht. Na onze doorsteek bereikten we al snel het volgend natuurpad dat opklom en uitmondde aan de rand van het vliegveld. We rondden het vliegveld over heerlijke zandwegen. We beklommen de Lazarijberg en daalden naar de grote weg die we even volgden tot Schoonaarde. Een verhard pas leidde ons naar de ingang van de kazerne. Rustige wegen bracht ons terug naar de overvolle startzaal. Kris Hazenbosch, lid van de plaatselijke club, nam van de gelegenheid gebruik om wat reclame te maken voor zijn 100km die hij inricht op 30/04/2009.

Na een korte pauze verlieten we de drukte en zochtten we opnieuw de rust van de natuur op. Snel maakten de verharde wegen plaats voor een een onverhard pad langs de veldbeek. We dwarsten de grote weg naar Beringen en liepen door een boomkwekerij. Een rustige weg bracht ons  verder richting bos en natuur. Zandwegen leidden ons naar de Hertenrodeberg waar we een heerlijke bosdoorsteek voor de voeten kregen. Vanuit het bosje was het nog even wandelen om de volgende controle in Meldert te bereiken na een vijftiental kilometer.

Van hieruit stond een lus van 8.7 kilometer geprogrammeerd. Een heerlijk natuurpad bracht ons direct na de controle naar het centrum van Meldert. Het begon lichtjes te regenen. We volgden eventjes een grote weg om een heerlijke onverharde holle weg te bereiken. We verlieten uiteindelijk de holle weg en kregen, een voor ons, minder stuk van het parcours voorgeschoteld. Een brede verharde weg in de vallei van de Zwarte beek. Nog steeds op verharde wegen beklommen we de Venusberg waar de natuur het weer overnam. Een heerlijke afwisseling van bos- en natuurpaden bracht ons geleidelijk terug naar het centrum en de controle in Meldert. Tijdens de lus waren we op pad geraakt met wandelvrienden uit Merksem en voor de rest van de dag trokken we samen verder.

Het laatste stuk was er één van een goeie 6 kilometer, maar zeker niet het minste stuk van het parcours. We verlieten Meldert en werden dadelijk op enkele veldwegels getrakteerd. We dwarsten de grote weg en werden heerlijk door het bosrijk gebied van Bakel en Hees gestuurd. Genietend bereikten we de Barenberg waar de kleinere afstanden ons vergezelden en van waaruit we snel ook weer de startzaal in Schaffen bereikten.

Na een degelijke tocht kaartten we nog even na in de startzaal bij een heerlijk biertje. Bijna 1500 wandelaars, wat toch veel is voor een zaterdagtocht, hadden genoten van deze tocht. We hadden ook geluk gehad met het weer, de aangekondigde regen beperkte zich tot een minimum. Uiteindelijk brachtten ons Antwerpse wandelvrienden ons terug naar het station van Diest. Van waaruit we probleemloos terugspoorden naar onze wagen in Wevelgem. Weeral een geslaagd avontuur zat er op...

IMAG0001

De eerste onverharde wegen...

IMAG0003

mondden uit op deze heerlijke omgeving van vijvers en...

IMAG0004

een klein kasteeltje

IMAG0005

IMAG0006

Dit leuke onverharde pad...

IMAG0007

bracht ons door natuurreservaat de Schans

IMAG0009

IMAG0010

We klommen over natuurwegen...

IMAG0011

om het vliegveld van Schaffen te bereiken

IMAG0012

Zandwegen langs het vliegveld

IMAG0013

Ingang van de kazerne te Schaffen

IMAG0014

Terug bij de kerk van Schaffen na een eerste lus van 9 kilometer

IMAG0015

Opnieuw op pad over onverharde wegen langs de veldbeek

IMAG0016 IMAG0017

IMAG0018 IMAG0019

De bosrijke omgeving van Hertenrodeberg

IMAG0020

IMAG0021

Vertrokken voor een lus van 8.7 kilometer vanuit Meldert

IMAG0022

Een prachtige holle weg..

IMAG0024 IMAG0025

Via de holle weg bereiken we de Venusberg die we via de verharde weg opklommen

IMAG0027

Boven op de venusberg doet natuurpunt er alles aan om de eeuwenoude heide die in Limburg op vele plaatsen bedreigt wordt, te behouden.

IMAG0028

Boven op de venusberg kregen we opnieuw natuurpaden voor de voeten..

IMAG0030

We werden heerlijk teruggeleid naar Meldert.

IMAG0032

De afdaling lag er hier en daar wat drassig bij

IMAG0033

Begonnen aan de laatste 6 kilometer

IMAG0036

Heerlijk door het bosrijkgebied van Bakel en Hees

IMAG0037

IMAG0038

  

11:03 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |