22-03-09

Marche de Poilvache Evrehailles 21/03/2009

Eén van de wandelklassiekers op de Waalse wandelkalender is de Marche de Poilvache te Evrehailles. Wanneer je door de Maasvallei van Namen naar Dinant rijdt en je slaat bij Yvoir links af richting Spontin, klim je uit het maasdal en bereik je een plateau. Het eerste dorp dat je tegenkomt is Evrehailles. Op het grondgebied van dit dorp liggen de ruines van Poilvache.

De ruïnes van Poilvache zijn gelegen op ongeveer 5 kilometer ten noorden van Dinant, in de vallei van de Naamse Maas, boven op de hoogste rotspunt boven die rivier. Dit kasteel had in de middeleeuwen een strategische positie aan de grens tussen het prinsbisdom Luik en het graafschap Namen, en speelde onder meer een rol in de Guerre de la Vache in de tweede helft van de 13de eeuw. In 1430 werd het vernield.

De wandelclub, Les batteurs de cuir uit Dinant organiseert ieder jaar een tocht vanuit Evrehailles waar alle afstanden (van 6 tot 42km) van bij de Maas opklimmen naar de ruïne. Wij wilden ook eens van deze sportieve uitdaging proeven en plaatsten deze tocht op onze wandelkalender.

Na 180km bollen wees een vriendelijke parkeerwachter ons een plaatsje in het o zo stille Evrehailles. De klok wijst 6u45 en toch sta ik al redelijk ver van de startzaal. Het is er rustig in de zaal...Enkele bekenden (Robert uit Brussel, de padstappers Patrick en Danny,...) groetten, de innerlijke mens versterken en we waren klaar om onze marathon aan te vatten.

We verlieten het dorp. Christian en Piet kwamen juist toe. Even informeren naar de toestand van het scheenbeen van Christian en we konden op pad. Het was berekoud. Men had vorst aangekondigd voor 's morgens en een prachtige lentedag beloofd. Voor ons moest de zon niet lang wachten....We liepen langs het kasteel van Evrehailles naar een veldweg die ons golvend tussen de velden stuurde. De veldweg ging over in een verharde weg die ons afzette in Purnode. We passeerden de brouwerij van de Bocq, liepen even door het slaperige centrum en daalden naar de vallei van de Bocq. Eerst over verharde wegen, later over prachtige natuurpaden. Bij een camping draaiden we rechts af en een mooi bospad leidde ons verder. We hadden het behoorlijk koud. Maar dat zou niet lang meer duren...Want een eerste pittige kuitenbijter werd ons voor de voeten geschoven. Boven liepen we door het bos verder richting Dorinne. Een kolonie zwijntjes begroetten ons en we bereikten het dorp Dorinne, waar we via een heerlijk pad langs de kerk de controle bereikten. Er stonden reeds een goeie 8 kilomter op de teller en een kop koffie zou ons wat opwarmen. Onze trouwe vriend Steven Dielens, ook weer aan het genieten van de natuurpracht in de Ardennen, kwam ons vervoegen.

Na de controle klommen we uit Dorinne. Zoals gewoonlijk volgde een afdaling en dit over heel leuke natuurpaden. We dwarsten de rivier de Bocq en kwamen in een steengroeve terecht. Van hieruit klommen we door het bos over een licht hellend pad. En na een kort ommetje bereikten we de party tent die dienst deed als controle op het grondgebied van Durnal. We kozen er een plaatsje in de zon en genoten wat van het prachtig lenteweer.

Voor de 42km stappers stond hier een lus geprogrammeerd van een kleine 8 kilometer. Samen met Piet van de Scheldestappers trokken we ons op gang. Snel doken we weer de natuur in. Boven op een helling konden we genieten van een prachtig vergezicht en zagen we beneden een pittoresk dorpje liggen. Door een haag daalden we naar dit idyllisch plaatsje. Beneden zagen we dat we in Crupet waren. We dwarsten het centrum en passeerden aan een prachtig kasteel. Bij een hotelletje werden we linksaf gestuurd en we begonnen opnieuw rustig te klimmen. De klim werd steviger wanneer we een breder weg bereikten. Boven doken we opnieuw het bos in en een heerlijk ommetje, over prachtige paden, bracht ons terug naar onze partytent. Veel bekend volk...Patrick en Linda (moesten nog beginnen aan de lus), Lucien en Marie-Louise uit Kruibeke, Christian en Piet....Tijd om in het lentezonnetje wat bij te babbelen en de maag wat te vullen. We hadden er al een kleine 24km op de teller.

Na de controle genoten we wat van een bizar spektakel met een losgeslagen duitse herder en zijn baas die hem maar niet te pakken kreeg. Maar snel trok de natuur en de prachtige vergezichten weer onze aandacht. We wandelden over een mooie dalende veldwegel en Eddy (Humbeek) wees er ons op dat de volgende controle daar boven lag op een helling. We lieten het niet aan ons hart komen en genoten verder. We bereikten uiteindelijk opnieuw de Bocq die we dwarsten bij het oude stationsgebouw van Durnal. Van daaruit bracht een stevige verharde klim ons terug naar Dorinne en naar de controle van deze morgen. Nu geen koffie om ons op te warmen...maar cola om ons wat te verfrissen. We genoten er buiten van het zonnetje.

We verlieten Dorinne voor de tweede maal en liepen nu de andere richting uit. We dwarsten de weg van Yvoir naar Spontin en kregen een leuke veldwegel voor de voeten. Nu en dan werden we verstoord door motoren en/of quads die hier ook aan een soort zoektocht in de natuur bezig waren. Franco werd natuurlijk weer gecharmeerd door een leuk ezeltje in de wei...Maar genietend in het zonnetje bereikten we Awagne, waar in het plaatselijk schooltje de vijfde controle was opgetrokken. We raakten er aan de praat met Brigitte, zoals altijd op stap met haar hond Arobase, die ook fotos van de wandeling op internet plaatst.  Nog een kleine 9 kilometer.

Wat volgde was een prachtig stuk. We doken direct over natuurpaden le bois Wuilmotte in en daalden naar de maasvallei. Prachtige bospaden brachten ons heel beneden bij de maas aan de kerk in Houx. Hier vatten we de stevige klim aan naar de ruines van Poilvache. Een kwartier later stonden we boven. We liepen door de ruïne naar de controle die was opgetrokken in een onthaalruimte bij de ruïne. We konden er op de terras naast de controle genieten van het prachtig vergezicht op de maasvallei. Subliem, prachtig,...hier zijn weinig woorden voor en wat hadden we geluk met het weer.

Uiteindelijk verlieten we de ruïne. We klommen nog even over de parking en rustige wegen brachten ons terug naar Evrehailles, waar we via enkele leuke steegjes de aankomst bereikten.

Inderdaad deze tocht is moeilijk met woorden te beschrijven. Prachtige vergezichten, schitterende paden, leuke dorpjes, maar ook pittige doorsteekjes...Een echte aanrader voor wie van een echte sportieve uitdaging in de natuur houdt....Een streling voor het oog, maar niet altijd voor de benen. Eén woord is hier op zijn plaats : SUBLIEM.

Franco's voetjes hielden zeer goed stand (geen last van de blaren van de voorbije weken) maar ook haar benen deden het goed, want ze verwerkte deze tocht zeer goed. We genoten van een lekkere repas (friet met americain). En kaarten bij een bruine Saint-Bernard nog uitgebreid na (dat mocht wel) in de zaal met Fabian (waterhoekstappers) en zijn vriendin maar ook met Patrick en Linda en Anny en Chris. Dat we nog veel zo'n dagen mogen beleven....

 

IMAG0001

We verlaten hier Evrehailles...het is lekker fris...

IMAG0002

Een veldwegel bracht ons naar Purnode

IMAG0004

waar we langs de brouwerij van de Bocq passeerden...

IMAG0005

en door het slaperige centrum liepen

IMAG0006

Na Purnode volgen de eerste natuurpaden. We doken de Vallée van de Bocq in.

IMAG0007 IMAG0008

Prachtige paden...Het is berekoud...Het zonnetje ontwaakt

IMAG0009

Door deze zeer pittige helling hadden we het direct warm...

IMAG0010

Het bleef maar pittig klimmen (voor ons de zwaarste helling van de dag)

IMAG0011

Het zonnetje duikt op...

IMAG0012

We bereikten op sublieme wijze Dorinne, waar de eerste controle was opgetrokken.

IMAG0013

Na de controle leidden de pijlen ons opnieuw de natuur in 

IMAG0014 IMAG0015

We wandelden in de vallei van de Bocq

IMAG0017

Wat uitrustten op de tweede controle

IMAG0018

Op pad voor een lus...genietend in het zonnetje

IMAG0019

De verharde wegen maakten weer plaats voor de natuurpaden

IMAG0020

Daar beneden ligt Crupet

IMAG0021

dat we bereikten door een leuke afdaling tussen een haag

IMAG0022

Het centrum van het idyllisch plaatsje Crupet

IMAG0023

Mooie paden leidden ons uit Crupet en...

IMAG0024

langs dit mooie kasteel

IMAG0025

Een leuk hotelletje en dito terras

IMAG0026 IMAG0027

Prachtige paden bracht ons terug naar...

IMAG0028

de controle

IMAG0029

Prachtig landschap

IMAG0030

Natuurpaden leidden ons door dit landschap

IMAG0033

We verlieten Durnal

IMAG0034

en bereikten met een stevige klim opnieuw Dorinne

IMAG0035

waar controle 4 was opgetrokken

IMAG0037

Deze veldweg bracht ons van Dorinne naar Awange

IMAG0038

Franco heeft toch iets met ezels....

IMAG0039

We bereikten het centrum van Awagne

IMAG0040

Vanuit Awagne daalden we heerlijk naar de Maasvallei

IMAG0041 IMAG0042

Heerlijke dalende bospaden

IMAG0043

Voor heteerst vandaag zien we de Maas

IMAG0044 IMAG0045

We bleven over heerlijke paden dalen

IMAG0046

We bereikten de Maas en vatten de beklimming aan naar de ruine van Poilvache

IMAG0047 IMAG0048

Beelden van de stevige klim naar de ruine

IMAG0055

We hadden de beklimming achter de rug en bereikten de ruine

IMAG0054

Een beeld van de ruine

IMAG0050

Boven hadden we een prachtig zicht op de maasvallei...

IMAG0052

Boven bij de ruine was een controle opgetrokken...Het was er genieten in de zon

IMAG0056

Hier bereikten we opnieuw Evrehailles...

IMAG0057

en de startzaal

  

17:13 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-03-09

Internationale Steepletochten Waregem 15/03/2009

Gans de week dachten we aan Lesdain voor zondag....Zaterdagavond zetten we nog eens alles op een rij en kozen we uiteindelijk toch voor Waregem. De Mirakelstappers hadden ons vroeger enkele malen ontgoocheld en de voorbije jaren waren we niet meer op de afspraak. Het feit dat ze richting Anzegem, Wortegem-Petegem trokken dit jaar, overtuigde ons.

Rond 8 uur bereikten we de Hippodroom in Waregem...Parkeermogelijkheden in overvloed en een prachtige startzaal waren onze eerste opmerkingen. Ingeschreven en op pad getrokken. De meeste wandelaars die net als wij kozen voor de 42km waren al vertrokken.

Langs de paardenpiste trok de wandeling zich op gang. We flirtten wat met de omgeving van de renbaan en bereikten een woonwijk. Van daaruit liepen we naar de Industriezone Flanders Fields waar we in één van de gebouwen (concordia) werden getrakteerd op een lekkere warme wafel. We waren 3,9 kilometer en voor ons kon de tocht echt beginnen.

Zo dacht de parcoursbouwer ook en hij stuurde ons direct het Spitaalbos in. De afstanden beneden de 20km verlieten ons en wij werden verder door het bos geleid. We verlieten uiteindelijk deze mooie doorsteek. Het zonnetje was van de partij en het was genietend dat we de natuurpaden bedwongen langs het golfterrein van de Carmel. Even een verhard intermezzo bracht ons naar de volgende bosstrook, het Oud Moregembos. Soms was het wat opletten voor de modder, maar subliem bereikten we de rand van het bos. We klapten letterlijk de poort van het bos achter ons dicht en bereikten de oude Stokerij (waar de eerste Wortegemsen zou gebrouwd zijn) en ook snel de controle in het belgisch Marmerbedrijf, waar we tussen de marmerblokken wat konden uitrusten.

Kort na de controle trokken eerst de 20km stappers en wat later de 27km stappers van ons weg. Verharde wegen brachten ons verder, toch viel het ons op hoe rustig het hier was. Een heel leuke veldwegel bracht ons naar enkele statige dreven die ons mooi naar het domein Hemsrode in Anzegem leidden. Het domein gekend om zijn military (paardrijden) parcours, was het volgend ingredient op onze wandelmenu. Genietend bereikten we een kerkwegel die ons afzette in de controle in het klooster te Anzegem. We namen er na een goeie 13km een eerste grote pauze.

We klommen over verharde wegen uit Anzegem en hadden een leuk zicht op het domein Hemsrode waar we net doorwandelden. Boven trokken we met de 42km stappers alleen op pad. Een onverharde wegel leidde ons verder. Een kerkwegel nam het over en heerlijk trokken we verder door het golvend landschap in de omgeving van Gyzelbrechtegem. Boven op de kammetjes hadden we heerlijke uitzichten op de Vlaamse Ardennen (Kwaremont, Kluis,...) en zagen we ook de onvermijdelijke centrale van Ruien liggen. Uiteindelijk bereikten we het Bouvelobos. Een prachtige zwerftocht van modderige...maar ook klimmende en dalende bospaden bracht ons verder. We verlieten het bos en maakten een wijde boog om het centrum en de controle in café tempo te Wortegem te bereiken. We haalden er onze boterhammen boven en genoten wat na van de zeer degelijke eerste 21km.

Een dalende weg leidde ons uit het centrum van Wortegem. We werden herenigd met de 35km stappers en kregen rustige verharde wegen onder de voeten. Die werden even onderbroken voor een doorsteek door een hoeve die gevolgd werd door een karrenspoor. Maar na dit kort intermezzo waren het terug rustige verharde wegen die ons langs het kasteel van Oud-Moregem leidden en naar de degustatie van een Chimay-biertje. We rustten er even uit op een plooistoeltje in het heerlijk lentezonnetje.

Na het proevertje trokken we opnieuw de natuur in. Jammergenoeg onderbrak de parcoursbouwer dit mooie stuk voor een voor ons overbodig lusje van een tweetal kilometer (enkel voor de 42km stappers) die ons over verharde wegen naar de rand van Nokere bracht. Uiteindelijk bracht een gezellige dreef ons terug naar de controle in het marmerbedrijf. Nog 11 kilometer...We namen nog een deugddoende rust.

Genietend in het zonnetje liepen we verder en bereikten we opnieuw het Spitaalbos. Prachtige paden op de rand van het bos, soms nogal modderig, konden ons zeker bekoren. We verlieten het bos en dwarsten de grote weg om een kerkwegel te bereiken die ons zeer mooi afzette aan de laatste controle op het gehucht Heirweg, behorend tot Anzegem.

De laatste 6,5 kilometer hadden nog weinig om het lijf en werden een beetje een terugtocht in mineur....Maar het sprookje kon niet blijven duren en je hoort ons dan ook niet klagen. Verharde wegen (even onderbroken) door stapwegels leidden ons terug naar Waregem, waar de parcoursbouwer ons nogal warrig terugbracht naar de impossante startzaal.

Ondanks dit mindere laatste stuk konden we spreken van een geslaagde tocht. De Mirakelstappers hadden ons in het verleden al minder kunnen bekoren...Bij het afstempelen werden we nog een bloemtje toegestopt en konden we als tevreden mensen, na een deugddoende chimay, terug huiswaarts. Volgende week trekken we bij leven en welzijn richting Ardennen....Hopelijk zijn Franco's voeten volledig hersteld want in het laatste deel kreeg ze weer last van haar vroegere blaren.

IMAG0002

Leuke paden brachten ons uit Waregem

IMAG0003

Na de eerste controle doken we het Spitaalbos in

IMAG0004 IMAG0005

Genieten van het zonnetje en de mooie paden na het verlaten van het Spitaalbos

 IMAG0007

We bereikten de volgende bosdoorsteek namelijk het Oud Moregembos

IMAG0008

Prachtige paden leidden ons door het bos

IMAG0010

Het zonnetje bezorgde ons leuke plaatjes

IMAG0012

Dit pad leidde naar het Hemsrode domein te Anzegem

IMAG0013

Soms was het zoeken naar het juiste spoor

IMAG0014

Een leuke dreef bij het betreden van het Hemsrode domein

IMAG0015

De typische, voor deze streek, kerkwegels doken op bij het binnenkomen van Anzegem

IMAG0018

We klommen uit Anzegem en...

IMAG0019

spiltsten van de andere afstanden

IMAG0021

Opnieuw een kerkewegel zette ons op weg

IMAG0022

Prachtig golvend landschap

IMAG0024

in de achtergrond Kwaremont, Kluisberg,...

IMAG0026

De volgende bosstrook kwam er aan....

IMAG0027

namelijk het Bouvelobos

IMAG0028

Prachtige bospaden brachten ons door het bos

IMAG0029 IMAG0031

IMAG0033 IMAG0035

Nog meer plaatjes uit het Bouvelobos

IMAG0036

Niets dan tevreden gezichten bij het verlaten van het bos

IMAG0038

De kerk van Wortegem

IMAG0039

De controle te Wortegem in café tempo

IMAG0040

Duidelijke aanduidingen bij het betreden van dit privé domein

IMAG0041

Dwars door de boerderij

IMAG0042

Langs het Kasteel van Oud Moregem naar...

IMAG0044

een gratis proevertje van Chimay

IMAG0043

Tijd om wat te genieten

IMAG0046

Direct opnieuw de natuur in...

IMAG0047

over leuke paden en...

IMAG0048

heerlijke dreven naar...

IMAG0049

de volgende controle, waar we tweemaal kwamen, een marmerbedrijf

IMAG0050

Een kijkje in de controle....Tafels en  stoelen tussen de marmerblokken

IMAG0051 IMAG0052

En direct na de controle opnieuw de natuur in over heerlijke paden

IMAG0053

We ruilden het bos voor een kerkwegel die ons naar Anzegem (Heirweg) bracht voor de laatste controle

IMAG0054

De prachtige aankomst- en vertrekzaal op de Hippodroom in Waregem

20:51 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-03-09

Marsen van Aalter 08/03/2009

Zaterdag bleven onze wandelschoenen in de kast. Mijn werkgever organiseert ieder jaar begin maart een fabrieksverkoop. Aangezien ik dien in te staan voor de volledige organisatie, dien ik dan ook aanwezig te zijn. Dan maar zondag op pad getrokken....

Onze keuze viel verrassend op Aalter, ondanks het ruime wandelaanbod...Aarschot, Herne, De Panne, Vlamertinge, Rollegem,... allemaal stuk voor stuk tochten waar we de laatste jaren één of meerder malen aanwezig waren. Wandelklub Aalter organiseerde voor de dertigste maal hun Marsen van Aalter en beloofden een parcours tot 38 km in en rond het groene dorp Maria-Aalter. Ze pasten ook al hun consumptieprijzen aan tot 1€. We waren er nog nooit en wilden het er wel eens op wagen.

In de gietende regen bereikten we de prachtige startzaal op het Sportpark van Aalter. Naast het zwembad (in hetzelfde gebouw) wachtte de keurig verzorgde startzaal blijkbaar op heelwat volk, want ze was zeer ruim. Bleek dat wie de afstand van 35 of 38km koos. Eerst de 30km moest wandelen en vervolgens respectievelijk een lus van 5,6 of 8km hoefde te stappen. We maakten ons daar voor het ogenblik weinig zorgen in en trokken op pad voor de eerste 30km. Het bleef gieten buiten... en dat was onze eerste zorg.

We dwarsten direct de E40 en liepen even door de Sterrewijk. Vrij snel doken we de natuur in. Een geimproviseerd pad leidde ons door een maisstoppelveld. Even een verharde weg en al snel terug de natuur in. Een prachtige aaneenschakeling van natuurpaden, privédomeinen en hoevedoorsteken leidde ons verder. Het enig minpuntje was de paraplu en de regen....Een rustig verharde weg leidde ons naar Kruiskerke waar na 6,1 km de eerste controle was opgetrokken. Tijd voor koffie...

Na de controle bleek het gestopt met regenen. De 12km stappers verlieten ons en we trokken via een heerlijk karrenspoor richting de Vorte Bossen. Een prachtig bosgebied dat we over heerlijke bospaden doorkruisten. Na de Vorte Bossen volgde enkele rustige verharde wegen die ons naar de controle in Sint-Maria-Aalter brachten na 12,5km. Geleidelijk kwam een lentezonnetje ons vergezellen...We treurden er niet om.

De 30km stappers trokken hier alleen op pad voor een lus van 8,8 kilometer. Een heerlijk natuurpad tussen de sparren bracht ons bij de E40, die we dwarsten. Na de brug verraste de parcoursbouwer ons. Hij stuurde ons door een privédomein naar een heerlijke wegel, die we een tijdje volgden. Jammergenoeg liep deze wegel parallel aan de E40 en moesten we het geluid van de voorbijrazende wagens erbij nemen. Een statige dreef leidde ons van de E40 naar de rand van Sint-Joris-Beernem, waar we enkele heerlijke paden voor de voeten kregen. We dwarsten opnieuw de E40 en kregen een lange verharde weg voor de voeten. Het minste stuk van het parcours bracht ons terug naar de controle in Sint-Maria-Aalter.

Veel volk in de controle....opvallend veel Vaartlandstappers en Heuvellandstappers, bleek dat beiden met een bus naar hier waren gekomen. Wij trokken na de innerlijke mens te hebben versterkt opnieuw op pad voor 8,7km die ons zouden terugbrengen naar de startzaal. Een prachtig fietspad leidde ons uit Maria-Aalter naar het volgend bosgebied Hooggoed. De 21kmstappers mochten er vroeger aan beginnen dan de 30km, die nog een extra lusje kregen in een in aanlegzijnd stukje bos. Uiteindelijk trokken we samen door het prachtig Hooggoed en volgde de heerlijke bospaden elkaar op. De steeds meer aanwezige zon bezorgde ons heerlijke plaatjes. We verlieten Hooggoed en rustige wegen brachten ons terug naar de startzaal. We rustten even wat uit in de drukke startzaal bij een koffie en trokken vervolgens opnieuw op pad voor de lus van 5,6 kilometer.

Dit extra lusje liet ons volledig Aalter, de stad van Pieter de Crem, zien. We liepen over de ring, langs de brandweer, door de winkelstraat, door een heerlijk park (de Warande)....uiteindelijk naar een controle. Van hieruit was het nog 2,6km. We kregen eerst een weide doorsteek en vervolgens een doortocht over het marktplein om terug te wandelen naar de startzaal.

Onze keuze voor Aalter was niet verkeerd. De eerste 30km waren heel goed (op uitzondering van een drietal km op de lus in Maria-Aalter) met zeer veel onverhard. De lus van 5,6km bleek achteraf wat overbodig (zuiver stadswandeling...). De organisatie en de prijzen (alles aan 1€) waren meer dan in orde. Dus als een tevreden mens trokken we huiswaarts, klaar om een week lang de werkstress te trotseren.

 

IMAG0002

De eerste kilometers, dwars door het maisveld in de gietende regen...

IMAG0003

Een leuke dreef tussen witte berken

IMAG0004

Er werd hier duidelijk gezocht om de wandelaars natuur te bieden

IMAG0007

Veel privé domeinen werden aangedaan

IMAG0008

Hier liepen we dwars door een prachtige hoeve

IMAG0009

Een prachtige dreef leidde ons uit deze hoeve

IMAG0010

Wat volgde was een stukje verhard richting de controle in Kruiskerke

IMAG0011

Na de controle doken we opnieuw de natuur in

IMAG0012

Tijd voor enkele leuke plaatjes

IMAG0014

We betraden de Vorte Bossen

IMAG0016 IMAG0017

De regen maakte plaats voor een lentezonnetje

IMAG0019

Heerlijke bospaden brachten ons door de Vorte Bossen

IMAG0021

Een leuk vijvertje midden in de bossen

IMAG0022

We bereikten de controle in Sint-Maria-Aalter

IMAG0024

Direct na de controle...opnieuw natuurpaden tussen de sparren

IMAG0025

Eén van de weinige toeschouwers langs het parcours

IMAG0026

Een heerlijk karrenspoor....Gelukkig heb je het geluid er niet bij want we liepen hier parallel met de E40

IMAG0027

Deze typische dreef voor de streek leidde ons weg van de E40

IMAG0028

Een mooie rij jonge wilgen in het zonnetje

IMAG0031

Een vervelend stuk (het minste stuk van het parcours) bracht ons terug naar de controle in Maria-Aalter

IMAG0033 IMAG0034

We verlieten Maria-Aalter op een mooi fietspad

IMAG0035 IMAG0038

En kwamen geleidelijk in het volgend natuurgebied...

IMAG0037

namelijk het Hooggoed

IMAG0040 IMAG0043

Begeleid door de zon dwarsten we het Hooggoed

IMAG0044

Een leuke wegel als afsluiter van onze doorsteek door het Hooggoed

IMAG0045

Deze weg bracht ons terug naar de startzaal na de eerste 30km

IMAG0046

Controle na 30km in deze prachtige startzaal

IMAG0047

We trokken opnieuw op pad voor een lus van 5,6 kilometer en liepen door een heerlijk park....namelijk de Warande

IMAG0048

Tussen de moderne flatgebouwen in het park staat een oude molen, blijkbaar het hoogste punt van Aalter met zijn 26m boven de zeespiegel.

IMAG0050

De eendjes in het Warandepark

IMAG0051

In de lus van 5,6 kilometer hadden we na 3km een rust.

IMAG0052

Toch nog een klein beetje natuur in deze overwegend verharde lus...

IMAG0053

We liepen volledig door het centrum... en wandelden langs de kerk en...

IMAG0054

over het marktplein met zijn kiosk

20:24 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-03-09

Marche des Perce-Neige Laneffe 01/03/2009

Na ons wandelavontuur van gisteren in Braives bleven we in de streek rond Namen logeren. Een goed verzorgde bed&breakfast in een leuke kasteelhoeve bezorgde ons een deugddoende nachtrust en een heerlijk ontbijt. Na het ontbijt stelde we beiden vast dat we de avonturen van gisteren goed verteerd hadden. We konden ons vandaag op de terugweg naar huis aan een nieuw wandelavontuur wagen.

We kozen voor de Marche des Perce-Neige in Laneffe, ingericht door les Godasses de Fraire. Laneffe is een deelgemeente van Walcourt en ligt op de weg van Charleroi naar Philippeville. Franco navigeerde mij als copiloot perfect door het grijze landschap rond Charleroi en na 45 minuten bollen stonden we vanuit ons logement bij de startzaal in Laneffe.

Vanuit de goedgevulde startzaal vertrokken we voor een zwerftocht van 21 kilometer. We klommen lichtjes uit het dorp en lieten  de 4 en 6 kilomters stappers achter. We trokken naar het bois de Nandrivau. Heerlijke bospaden brachten ons door het bos naar een heuvelrug. We verlieten het bos en een heerlijk slingerend natuurpad bood ons prachtige vergezichten. Het natuurpad mondde uit, na het passeren van een leuke brug, in het centrum van Fraire waar de eerste controle was opgetrokken.

Na de eerste pauze trokken we op pad voor een stuk van 9 kilometer. We verlieten Fraire via een leuke wegel langs de kerk en enkele heel rustige onverharde wegen brachten ons naar het volgend bos, le foret domaniale de Morialmé. We liepen dieper het bos, waar de 12km stappers ons verlieten. We dwarsten de grote weg en liepen constant op de rand van het bos over soms drassige boswegen verder. We verlieten uiteindelijk het bos en kwamen terug in de bewoonde wereld voor de controle die was opgetrokken in Thy-le-Bauduin.

Na de controle wandelden we terug naar het bois Saint-Martin. De houthakkers waren ook op zondag naarstig bezig met zagen en het vele mooie hout te stapelen. Het was soms zoeken naar het goeie spoor in de drassige boswegels. Uiteindelijk pikten we de 12km stappers weer op en over heerlijke paden daalden we af naar de laatste controle in een garage. Nog even rusten...

De laatste 1.5 kilometer brachten ons over verharde wegen terug naar het centrum en startzaal in Laneffe. Nog steeds was de startzaal goed gevuld... toch één bekende want ook Peter uit Mol had na Braives vandaag gekozen voor Laneffe.

Deze tocht had ons echt kunnen bekoren....zeer veel onverhard en natuur (soms wat modder), maar zeer rustig en verzorgd en dit bij een heerlijk lentezonnetje... wat wil een mens meer. Het was een meer dan waardige afsluiter van een super leuk weekend....zeker voor herhaling vatbaar. Het zal voor volgend weekend niet zijn, want zaterdag is het fabrieksverkoop op het werk en moet ik aan de slag dus blijven de wandelschoenen zaterdag in de kast. We halen zondag wel onze schade in....

 

IMAG0070

De bed&breakfast waar we zaterdagnacht verbleven

IMAG0069

Het terras en de omgeving van de bed&breakfast

IMAG0071

We zijn gestart op de wandeling in Laneffe en klommen uit het dorp richting bos

IMAG0072

We bereikten le bois de Nandrivau

IMAG0073

Een leuke vijver in het bos

IMAG0074 IMAG0075

Leuke bospaden brachten ons naar een heuvelrug

IMAG0076

Vanop de heuvelrug hadden we prachtige vergezichten

IMAG0077

Een leuk onverhard pad bracht ons naar Fraire

IMAG0078

Onder een brug liepen we dorpskom van Fraire binnen

IMAG0079

Het centrum van Fraire

IMAG0080A

We verlieten Fraire en kwamen langs een leuke kapel ter ere van St-Ghislain

IMAG0081

We wandelden door het foret domaniale de Morialmé

IMAG0082 IMAG0084

Wat volgde was een leuke aaneenschakeling van mooie bospaden

IMAG0083

Het vele hout lag te wachten om opgehaald te worden...

IMAG0085

De laatste controle

IMAG0086

Het centrum van Laneffe, start- en aankomstplaats van onze wandeling

19:11 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Marche des Petits Pas Fumalois Braives 28/02/2009

Bij het opmaken van ons wandelprogramma vor het wandelseizoen 2009 viel ons oog op de Challenge des 5 provinces. Aangezien we deze uitdaging nog nooit volbrachten, zetten we deze op onze wandelkalender. De challenge zijn 5 wandeltochten in 5 verschillende provincies in het Waals landsgedeelte (Waals-Brabant, Luik, Luxemburg, Namen en Henegouwen). De uitdaging bestaat er in aan de 5 tochten deel te nemen en 200km bijeen te stappen. Dus in principe 40km per tocht.

De eerste tocht ging door in de provincie Luik, namelijk te Braives. Braives ligt 170 kilometer van bij ons, tussen Hannuit en Hoei. Na 1 uur en drie kwartier rijden bereikten we feilloos Braives. Een parkeerplaats vinden was een groter probleem, ondanks het zeer vroege uuur stond het centrum reeds vol. Uiteindelijk schreven we in en trokken we na de traditionele begroetingen op pad voor onze marathon.

Rustige wegen brachten ons naar Latinne. Na de splitsing met de 4 en 8km trokken we de natuur in. Tussen de fruitbomen maakten we een wijde boog om Fallais te bereiken. We dwarsten voor de eerste maal de rivier "La Mehaigne", die de rode draad van de wandeling ging worden, en bereikten de eerste controle in een ruime zaal in een school in Fallais. Even tijd nemen voor een praatje met Claude Tixhon, maar ook een blij weerzien met Steven Dielens.

Na de controle stapten we even op de Ravel (de oude spoorlijn van Hoei naar Hannuit), die we snel weer verlieten. We liepen in de vallei van La Mehaigne naar Pitet en langs de Moulin de Falihottes. Wat ons opviel waren de vele maretakken in de bomen, typisch blijkbaar voor deze streek. Een leuke babbel met Nestor en Jeaninne bracht ons over rustige wegen vanaf Moulin des Falihottes naar Fumal, waar de controle was opgetrokken in het clublokaal van de organiserende club, les Petits Pas Fumalois. We praten bij een koffie even bij met Steven en haalden natuurlijk herinneringen op aan Vichte Dhron. Maar we moesten verder...

Even doken we weer de Ravel op, van waar we een zeer mooi zicht hadden op het kasteel en de kerk van Fumal. We ruilden de Ravel voor een eerste stevige klim en daalden uiteindelijk naar een heerlijk stuk natuur door le Bois aux Guisses. Bij een leuke kapel verlieten de 25km stappers ons en trokken de 42 en de 50 alleen op pad. Wat volgde was een lange beklimming die ons boven op een plateau bracht. We volgden even deze weg en liepen onder de autosnelweg. Piet van de Scheldestappers kwam ons vervoegen. Hij was alleen op pad, zijn vaste compagnons Christophe en Christian gaven verstek vandaag. Een leuke opklimmende holle weg gevolgd door rustige wegen brachten ons in Wanzoul. Een kleine wegel leidde ons naar de controle in een garage op de grens van Wanzoul en Vinalmont.

Bleek dat we er een lus van 7,9 kilomter moesten wandelen. Veel wandelaars waren al terug, ook Paul met zijn Walking Dream Team stormden binnen en vertelden ons dat het een pittige, maar zeer prachtige lus was. Men beschreef het als volgt "eerst zeer veel dalen en dan zeer veel klimmen....".

Nieuwsgierig trokken we op pad. Een mooi pad leidde ons langs de kerk en het kasteel van Vinalmont. We daalden inderdaad over leuke wegen. Even nam een verharde weg het over, maar snel doken we weer de natuur in. We maakten een heerlijke boog bij de kerk van Antheit. Het was puur genietend dat we de prachtige natuurpaden tussen de wandelpoortjes door namen. Vanuit Antheit vertrokken we voor het tweede deel van de lus, namelijk het klimmend gedeelte. We klommen door een gekapt bos. Werden over verharde wegen hoger geleid, terwijl een prachtige witte lama ons bewonderde. Uiteindelijk bereikten we de top en opnieuw de kerk en kasteel van Vinalmont, van waaruit het maar even meer stappen was naar de garagecontrole van daarnet na een goeie 24 kilometer. Tijd voor wat rust en een boterham na prachtige, maar inderdaad pittige lus.

We trokken ons terug op gang en liepen naar het centrum van Wanzoul. Een prachtig karrenspoor bracht ons uit de dorpskom en in de open velden. We bereikten snel even het bois de Hama en ook de viaduct van Huccorgne, waar wij de 50km lieten vertrekken. Wij liepen langs le musée de cycle naar een volgend meesterstukje. Prachtige natuurpaden brachten ons langs heerlijke vijvers....Wat is het hier mooi en vooral ook rustig. We werden direct weer met onze neus op de realiteit gedrukt want een pittige klim volgde. Boven volgden we een heerlijk bospad dat uitmondde in een typische hoeve (zeg maar klein kasteel) voor de streek. Door de hoeve bereikten we de verharde weg en daalden we naar Fumal en het clublokaal voor de controle. Franco koos om er wat buiten te zitten en te genieten van de eerste lente zonnestralen. Onze 2 Antwerpse wandelvrienden (Ronny en Bert zie verslag Schaffen) kwamen ons vervoegen en de rest van de dag trokken we samen op.

Na de controle trokken we opnieuw even de Ravel op. Weer voor niet lang want na een haarspeldbocht bracht een heerlijk natuurpad ons terug richting Fumal. Wanneer we weer bijna bij de controle van Fumal waren, werden we linksaf gestuurd en definitief uit Fumal geleid. Wat volgde was een heerlijke aaneenschakeling van natuurpaden met prachtige vergezichten. Onze zwerftocht eindigde bij het prachtige kasteel van Fallais en snel ook bij de laatste controle in Fallais (de eerste van deze morgen).

Wia dacht dat de laatste 4 kilometer een uitloper zouden worden hadden het verkeerd voor. Ze waren volledig in het teken van deze tocht....prachtig maar ook pittig. We liepen even langs de watermolen en de kerk van Fallais en kregen opnieuw leuke natuurpaden. Uiteindelijk nam de Ravel het nog even over en zette ons af bij het vroegere station van Braives. We dwarsten voor de laatste maal Le Mehaigne en klommen heerlijk terug naar de startzaal. Wat mij opviel was de frisheid waarmee Franco de aankomst bereikte.... Ondanks de zware tocht deed ze het wonderwel.

We genoten nog uitgebreid na van deze heerlijke tocht. En iedereen was het er over eens, onze vrienden van les Petits Pas Fumalois hadden ons hier op een zware tocht getrakteerd maar inderdaad ook een zeer mooie tocht. Onze Nederlandse vriend Jan, uit Vichte Dhron, maar ook Anny en Chris (nu vergeten jullie het niet meer...) kwamen nog binnen in de zaal. En samen met hen en Nestor sloten we deze leuke dag af. Vanuit Braives vertrokken we richting Namen waar we een kamer in een bed&breakfast hadden geboekt. Hoe ons dat beviel lees je in ons verslag van zondag...

IMAG0001

De eerste natuurpaden tuusen de fruitbomen

IMAG0004

Voor de eerste maal duikt de ravel op

IMAG0006

We wandelden in de vallei van de rivier Le Mehaigne

IMAG0009

De vele bomen met maretak, typisch voor deze streek

IMAG0010

De rivier le Mehaigne

IMAG0012

Genieten van het landschap gevormd door Le Mehaigne

IMAG0015

Kerk en kasteel van Fumal

IMAG0016

Een eerste stevige klim

IMAG0018

Natuurpaden in Bois aux Guisses

IMAG0019

Blij weerzien met onze vriend Steven...

IMAG0020

Ja Steven ik ben op komst...

IMAG0021

We zitten op het goede spoor

IMAG0022

Een heerlijk opklimmend pad

IMAG0023

Leuke bepijling

IMAG0024

We bereikten Wanzoul

IMAG0026

Leuke vergezichten

IMAG0028

Kasteel van Vinalmont

IMAG0031

Zicht op de kerk van Antheit

IMAG0033

Heerlijke natuurpaden

IMAG0035

Even hard duwen...

IMAG0036

Heerlijk....

IMAG0037

Het gekapte bos voor ons, wordt de volgende uitdaging

IMAG0038 IMAG0040

Opklimmend door het bos bereikten we opnieuw de dorpskom van Vinalmont

IMAG0039

Deze leuke witte lama hield ons in het oog

IMAG0041

De laatste meters klimmen na een prachtige lus

IMAG0043

Hier zijn geen woorden voor...

IMAG0044

Een karrenspoor bracht ons uit Wanzoul

IMAG0046

Een heerlijk optrekje....

IMAG0047

Prachtige omgeving

IMAG0048 IMAG0050

Een verfrissing langs een mooi bospad

IMAG0049

Een heel stevige klim

IMAG0051

Dwars door de typische hoeves

IMAG0053

Even uitblazen en genieten van de eerste zonnestralen bij de controle in Fumal

IMAG0054

opnieuw de rivier le mehaigne

IMAG0056

opnieuw even van de Ravel proeven

IMAG0058

leuke paden brachten ons van Fumal naar Fallais

IMAG0061

Het impossante kasteel van Fallais

IMAG0063

Bij het verlaten van het centrum van Fallais

IMAG0066

Een laatste stukje Ravel

IMAG0067

De ravel is de oude spoorwegbedding van Hoei naar Hannuit

IMAG0065 IMAG0068

Eerst even genieten van de sneeuwklokjes voor we aan de laatste klim beginnen

18:40 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-02-09

50km van Baasrode 21/02/2009

Zoals vorige week aangekondigd, kozen we zaterdag opnieuw voor het grotere werk. Onze keuze viel op de 50km van de winterwandeling in Vlassenbroek met start te Baasrode. Een voor ons onbekend wandelgebied, we waren vroeger nooit in deze streek rond Dendermonde om te wandelen.

Na een uurtje bollen, bereikten we feilloos Baasrode en de startzaal. Het was rond 6u30 als we op koer van het schoolgebouw aankwamen. De verrassing was groot toen we daar een vijftigtal wandelaars voor de deur zagen staan. Blijkbaar waren de organisatoren hier nog niet en moesten we even wachten om in te schrijven. Veel bekende gezichten, tijd dus om wat bij te praten. Rond 6u40 gingen de deuren open en konden we aanschuiven om in te schrijven. Een kop koffie en de vertrouwde suikerbollen waren het laatste krachtvoer voor we op pad vertrokken rond 6u55.

Gelukkig was het nog donker want de eerste kilometers hadden weinig meer te bieden dan huisje kijken. Uiteindelijk splitsten we van de andere afstanden af en trokken over de Schelde. We daalden via een trap direct naar de Scheldevallei en volgden de stroom. De opkomende zon bezorgde ons idyllische plaatjes langs het water. We verlieten de dijk over een leuk onverhard pad en kregen natuurpaden tot we de N41 dwarsten. Parallel aan de baan trokken we verder. We kregen het gezelschap van Frans van Opwijk (en Jefke natuurlijk), maar ook van Brusselse Robert (beiden ook in Vichte Dhron vorige zomer). Pratend vlogen de kilometers voorbij en voor we het goed en wel beseften stonden we voor de deur van de controle na 11.1km in Grembergen. Na een korte pauze trokken we verder.

We werden terug geleid naar de Scheldeboorden en via een leuk natuurpad bereikten we opnieuw een brug. We dwarsten de Schelde en hadden een zicht op Dendermonde. We liepen op de dijk langs de Schelde met Dendermonde aan onze linkerzijde. We volgden de Schelde tot aan de samenvloeiing met de Dender. Hier werden we langs de Dender gestuurd. We dwarsten de Dender via een gigantisch sluis. Wat volgde was een minder stuk...Kilometers lang liepen we langs de Dender op de zijkant van een grote weg...Uiteindelijk sloegen we rechts af om via een drukke weg naar de controle in een snookerzaal in Appels te stappen. We namen er onze eerste grote pauze.

Het volgende stuk was een lus van 8.7 kilometer. We werden eerst dieper het centrum van Appels ingestuurd. Uiteindelijk brachten rustige wegen door de Scheldemeersen ons naar de Scheldedijk, die we opnieuw volgden. We passeerden op de dijk de Sint-Onolfskapel. We ruilden uiteindelijk de dijk in voor een leuke afwisseling van natuurpaden en rustige verharde wegen door de typische meersen. Die paden brachten ons terug naar de snookerzaal. Het was middag, dus kwamen de boterhammen boven.

Na de controle verlieten we Appels en dwarsten we de Dender. Wat volgde was veruit het beste stuk van de tocht. Natuurpaden brachten ons naar de boord van Oude Dender. Een leuk onverhard pad volgde deze oude Dender en mondde uit bij prachtige visvijvers. Het pad langs de viijvers bracht ons naar de omgeving van het station van Dendermonde. Even enkele straten dwarsen en we doken opnieuw de natuur in...het pioniersbos, een moersbos, het geboortebos volgden elkaar op en brachten ons uiteindelijk opnieuw naar de Scheldedijk, die we opnieuw volgden om de controle te bereiken die was opgetrokken in het gehucht Vlassenbroek.

Franco had deze morgen een verkeerde schoenkeuze gemaakt en kreeg problemen met blaren op de voeten. Ze besliste hier dan ook de geprogrammeerde lus van 4.8 kilometer aan haar te laten voorbijgaan. Ik stapte ze wel en stoomde even door. We liepen tussen de vele rietkragen over verharde wegen door de Vlassenbroekse polder en bereikten opnieuw de Scheldedijk, die ons terugbracht naar de controle.

Ik pikte Franco opnieuw op en samen trokken we verder. Een rustige weg bracht ons bij een jeneverstand, waar de organisatie ons trakteerde op een gratis jenever. Wat volgde was een kilomterslange verbinding over verharde wegen en door een industriezone naar de volgende controle, opgetrokken in de brouwerij van de Malheur. Hier werden de 50km in een stemmige zaal getrakteerd op een Malheurbiertje.

Van hieruit was het nog 3 kilometer naar de aankomst. Even langs de spoorweg en vervolgens over een leuke veldweg liepen we terug naar de startzaal. Het was zeker geen super tocht geworden. Leuke passages wisselden af met minder leuke...maar waarschijnlijk heeft deze streek ook niet meer te bieden en gaven de organisatoren wat ze konden.

Thuis verzorgden we Franco's gigantische blaren. Hopelijk herstellen haar voeten goed, want we hadden graag volgende week in Braives gestart voor de challenges des 5 provinces. We zien wel...

IMAG0001

De opkomende zon langs de Schelde bezorgde ons prachtige plaatjes

IMAG0003

Wat uitleg over de vele dijken langs de Schelde en de Dender in de omgeving van Dendermonde

IMAG0004 IMAG0005

Leuke paden brachtenons vanaf de dijk naar de Scheldemeersen

IMAG0006

Eerste controle te Grembergen

IMAG0007

Typische rietkragen langs de vele vijvertjes...

IMAG0008 IMAG0009

Een leuk pad bracht ons richting Dendermonde

IMAG0010

We dwarsten de Schelde met zicht op Dendermonde

IMAG0012

Op de dijk in Dendermonde

IMAG0014

Via een gigantisch sluis dwarsten we de Dender

IMAG0015

Na de controle in Appels op pad voor een lus van 8.7 kilometer

IMAG0018

We bereikten opnieuw de Schelde

IMAG0019

en volgden opnieuw de dijk

IMAG0021

Het landschap in de meersen...

IMAG0022

De dijk werd uiteindelijk ingeruild voor natuurpaden....

IMAG0023

die onderbroken werden door rustige verharde wegen

IMAG0024

Een leuk pad bracht ons terug naar de controle in Appels

IMAG0025

Even genieten van de natuur

IMAG0027

Natuurpaden brachten ons naar de Oude Dender

IMAG0030

de Oude Dender

IMAG0033

We verlaten het pad langs de oude Dender en berieken prachtige visvijvers

IMAG0034

Langs de visvijvers richting station van Dendermonde

IMAG0036

Na het station doken we opnieuw de natuur in

IMAG0037 IMAG0038

IMAG0039 IMAG0040

Onverharde wegen door het moerasbos, het pioniersbos en het geboortebos

IMAG0041

We bereikten het gehucht Vlassenbroek met zijn mooie kapel

IMAG0042

We wandelden een lus door de Vlassenbroekse polder

IMAG0043

Tussen de rietkragen

IMAG0044

De Scheldedijk bracht ons terug naar de controle in Vlassenbroek

IMAG0045

Wat volgde was een minder stuk richting....

IMAG0046

de brouwerij van de Malheur

IMAG0047

Na de brouwerij volgden we even de spoorweg

IMAG0048

Uiteindelijk leidde een leuke veldwegel ons terug naar de startzaal

 

10:39 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-02-09

Warm wijntocht Passendale 15/02/2009

Zondagmiddag 12u30 werden we verwacht in het restaurant, dus waren de keuzemogelijkheden op wandelgebied beperkt. We kozen dan ook voor de wandeling dichtst bij huis, namelijk de warme wijntocht vanuit Passendale ingericht door de Drevetrotters uit Zonnebeke.

Het was behoorlijk koud toen we rond 8 uur startten uit het OC in Passendale. Rustige wegen brachten ons uit Passendale. We bereikten de oude spoorwegbedding die ons naar Zonnebeke bracht. Het tracé van de oude spoorlijn is door de provincie volledig vernieuwd en noemt nu de Road to passchendaele. We bereikten het centrum van Zonnebeke en werden langs de kerk het kasteelpark ingestuurd. Het was even genieten van de mooie omgeving met zijn kasteelgebouw, maar ook met zijn vijver en wandelwegen. Na het domein liepen we door een woonwijk naar de eerste controle in het Zonnerad, waar een koffie ons wat opwarmde.

Na de controle wandelden we op de rand van het centrum terug naar de in aanleg zijnde oude spoorwegbedding, die we een tijdje volgden. Bij het voetbalveld splitsten de 2 grootste afstanden zich van de rest en trokken langs de grote baan richting Langemark. Uiteindelijk draaiden we rechtsaf en rustige wegen brachten ons in de nabijheid van Tyne Cot cemetry, een indrukwekkende begraafplaats met 12000 grafstenen. Van hieruit liepen we over kleine verharde wegen naar de wijk 's Graventafel waar in een boerderij de volgende controle was opgetrokken.

Na de controle liepen we een tijdje langs een drukke weg. Die verlieten we na een korte klim om terug te wandelen over rustige wegen richting Tyne Cot. In de prachtige Waterfields Farm werden we door de organisatie nog getrakteerd op een warme wijn of een fruitsap. Van hieruit was het nog een kleine 2 kilometer wandelen over rustige wegen naar de aankomstzaal.

Snel afstempelen en huiswaarts na een typische winterwandeling....klaar om onze voeten onder tafel te schuiven. Het wandelweekend zat er weer op. Kozen we deze week voor 2 kleinere tochten dan wacht volgende week weer het grotere werk....

IMAG0036

De oude spoorwegbedding, heden ten dage de Road to Passchendaele genoemd, bracht ons van Passendale naar Zonnebeke.

IMAG0037

De kerk in het centrum van Zonnebeke.

IMAG0038

We dwarsten het kasteeldomein in Zonnebeke

IMAG0040

Het centrale gebouw in het kasteeldomein

IMAG0041

Rustige wegen brachten ons van Zonnebeke naar de wijk 's Graventafel

IMAG0043

Op de wijk 's Graventafel was in een hoeve de volgende controle opgetrokken

IMAG0044

We verlieten de controle en liepen een tijdje langs een weg

IMAG0045

Die we uiteindelijk verlieten om over rustige wegen richting Tyne Cot te wandelen. Deze begraafplaats zie je hier in de verte.

IMAG0046

Na de warme wijn in Waterfields Farm brachten rustige wegen ons terug naar de startzaal.

 

18:05 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |