12-04-09

Stekseltocht Moorsele 12/04/2009

Franco sukkelt al van half februari (50km van Baasrode) met de restanten van blaren...De 30 verharde kilometers van gisteren in Ardooie hebben haar voeten opnieuw serieus geteisterd. Daarom nam ze het wijs besluit om vandaag niet te wandelen. Ik trok er alleen op uit richting Moorsele, mijn geboortedorp. De plaatselijke wandelclub de 7 mijlstappers richtten er hun 9de Stekseltocht in.

Ik trok op pad voor 26 kilometer vanuit de Basisschool in de Rozenstraat, een nieuwe startlocatie. We werden met de 26km direct samen met de 6kmstappers op pad gestuurd. We bereikten snel de omgeving van voetbalveld, hier namen we afscheid van al de andere afstanden en doken de woonwijk de Linde in. Zeer rustige verharde wegen brachten ons op de grens met Wevelgem. We dwarsten de grote weg naar Wevelgem en bleven rustige wegen volgen die ons terugbrachten naar de dorpskom van Moorsele. Leuke wandelpaden leidden ons door de wijk 't Vrije. Na de grote weg naar Menen te dwarsen bleven wandelpaden de menu kruiden, nu in de wijk aan de andere zijde van de grote weg. Een leuke vijver trok even mijn aandacht maar snel bereikte ik de eerste controle in OC de Brouwerij na 5.3km.

IMAG0017

We verlieten de controle langs de achterzijde en kregen heel mooie paden langs en over de Heulebeek voor de voeten. De zwerftocht eindigde bij het kasteel van Moorsele waar we de Heulebeek voor een laatste keer dwarsten. We wandelden door de steegjes van de Kafhoek en kwamen bijna opnieuw aan de startzaal voorbij. Hier sloten we aan bij de 21km stappers en bereikten opnieuw de omgeving van het voetbalveld. Nu niet rechtdoor naar de wijk de Linde maar links af richting Gullegem. We dwarsten de E17 en doken het natuurgebied de Bergelen in. De mist hing nog wat tussen de bomen, maar echt genietend wandelden we door dit mooie gebied. We kwamen bij het voetbalveld van Gullegem, dat we volledig rondden. Een wirwar van kleine paadjes bracht ons naar het centrum van Gullegem. Langs het Gulleheem, door een leuk parkje en door een woonerf liepen we naar de omgeving van de sporthalle. Van waaruit heel leuke paden ons naar de controle in de jongensschool in Gullegem brachten na 13 genietbare kilometers.

IMAG0020

IMAG0021

IMAG0022

Hier stond een lus geprogrammeerd van een goeie 7 kilometer. De parcoursbouwer bleef ons met leuke paden bestormen. We trokken ons op gang langs de Heulebeek en bereikten door een woonwijk het open landschap van Hoog Gullegem. Een aaneenschakeling van goed gekozen paden bracht ons bij de watertoren en de omgeving van Steenbeekbos en 't Kleine Meer. De terugweg naar het centrum leverde even wat kwaliteit in...Het was een lange rechte weg die ons terugbracht naar een woonwijk waar een leuk pad het weer overnam om snel opnieuw de controle te bereiken. Waar ik genoot van een prachtige foto van een blarenwandelaar...genomen in Vichte-Dhron...Wie zou dat zijn?

IMAG0024

IMAG0025

IMAG0026

De laatste 5.3 km brachten ons eerst terug naar de woonwijk van daarnet, waar we een leuke vijver rondden. Van uit de woonwijk liepen we naar het ijsstadion en ook snel naar de rand van de industiezone. Even langs de grote weg en daar dook het natuurdomein van de Bergelen opnieuw op, dat we met een tweede bezoek vereerden. Echte natuurpaden leidden ons naar en rond de vijver. Na het verlaten van het natuurdomein brachten verharde wegen ons zo snel mogelijk terug naar de startzaal na een genietbare tocht. De organisatoren trakteerden ons nog op 4 verse eieren en mogen tevreden terugblikken op hun organisatie...Ze hebben alles in het werk gesteld, om binnen de mogelijkheden dat ze hebben, ons een degelijke tocht aan te bieden. Voor herhaling vatbaar.

IMAG0028

IMAG0029

IMAG0033

18:40 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-09

Skobiaktocht Ardooie 11/04/2009

Franco was niet tuk op een waals avontuur dit weekend. Ze had het meer voor een westvlaams weekend met veel vrienden en bekenden, die we al een tijdje niet meer zagen. Daarom kozen we vandaag voor de Skobiaktocht in Ardooie. Een tocht die ons vorig jaar niet erg beviel, maar wie weet....

We werden oordeelkundig naar een parkeerplaats geleid bij de sporthal. De startzaal was zeer snel bereikt. Natuurlijk veel bekenden...We schreven in en trokken samen met Pedro en Virginie op pad voor het parcours van 30km.

Het eerste stuk was er één van 3.9km. Kort samengevat...rustige verharde wegen brachten ons naar Koolskamp.

IMAG0001

Na de koffiepauze trokken we alleen op pad voor een lus van 7.9 kilometer. Deze lieten ons over verharde wegen de groentenvelden zien tussen Koolskamp en Zwevezele. Enkele leuke zwarte paaslammetjes trokken even onze aandacht en zorgden voor een leuk intermezzo.

IMAG0003

IMAG0006

Na de lus volgde een stuk van 6.6 kilometer. We verlieten Koolskamp en kregen even leuke wandelpaden in een woonwijk. We dwarsten de grote weg naar Lichtervelde en de traditionele verharde wegen kwamen terug. We klommen rustig  richting Lichtervelde, dwarsten de E17 en rustige wegen brachten ons naar de verzorgde controle in een paardenmanege. We genoten er buiten van het prachtig weer op het terras.

IMAG0009 IMAG0010

IMAG0007

Na het versterken van de innerlijke mens en het begroeten van veel bekenden trokken we op pad voor een lus van 6.7 kilometer. We bleven op verharde wegen lopen en bereikten de zijkant van het domein Dominiek Savio in Gits. We dwarsten de spoorweg en liepen richting Huwijnbossen. Waren onze verwachtingen hier groot...de parcoursbouwer bleef volharden en stuurde ons over verharde weg door dit natuurgebied...De natuurpaden bleven uitnodigend naast ons liggen. We bereikten uiteindelijk opnieuw de paardenmanege.

IMAG0011

IMAG0013

IMAG0015

IMAG0016

Het laatste stuk van 5.3 kilometer bracht ons langs en onder de E17. Om via verharde wegen terug naar de startzaal te wandelen. Hier werden we door de organisatie getrakteerd op 2 heerlijke pannekoeken. Onze conclusie was dezelfde als vorig jaar. Alles was zeer verzorgd...startzaal, bepijling, controles...Het weer was prachtig...Jammer dat de parcoursbouwer ons weer wat in de steek liet en ons 30km over verharde wegen stuurde...Morgen beter.

 

18:09 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-09

Friekietocht Gavere 04/04/2009

Waren we vrijdag in ons eigen Lauwe op pad dan kozen we zaterdag voor Gavere, een gemeente in Oost-Vlaanderen in de Schelde vallei. De plaatselijke voetbalclub organiseerde er hun Friekietocht. Wij waren benieuwd of ze hun aankondiging in de marching konden waar maken. Ze spraken over...Wandeling door het verrassende Scheldelandschap, met zijn eindeloze meersen en kouters, zijn populierenrijen, zijn weidese vergezichten en afgesneden riviermeanders. Doorheen privé domeinen en met gratis versnaperingen onderweg. Veel belovend dus...

Na driekwartier bollen, bereikten we het zeer drukke Gavere. Bleek dat de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen door het dorp trok en die palmden dan ook de hele baan in. We kozen voor de veilige oplossing lieten de auto ver van de drukte staan en trokken te voet naar de voetbalkantine van KFC Gavere-Asper, die dienst deed als startlocatie.

Na de nodige administratie trokken we op pad voor het parcours van 25.4 kilometer. We verlieten het drukke Gavere en dwarsten de Schelde. Na de brug werden we de rust en de Scheldemeersen ingestuurd. Waren het eerst nog rustige verharde wegen, dan bracht een leuk natuurpad ons naar de boorden van de Schelde. We volgden de stroom een tijdje. Namen even een kijkje bij het sluis van Gavere en verlieten uiteindelijk het jaagpad om via een kasseiweggetje richting Asper te lopen. Bij de kerk liepen we door een leuke wegel, langs een mooie kasteeltje, richting marktplein. Hier werden alle afstanden weer herenigd. Dan weet je ook dat de controle snel zal opduiken en gauw bereikten we ook de voetbalkantine van het tweede terrein van KFC Gavere-Asper. De kantine zat overvol, dus besloten we niet te rusten en trokken we verder.

We werden door de Sint-Janswijk gestuurd. Verlieten de wijk over een leuk pad die uitmondde bij een kleuterschool langs een drukke weg. Wat volgde was een aaneenschakeling van verharde wegen die ons via het grondgebied van Ouwegem terugbracht naar de controle na een weinig spectaculaire lus. Nu namen we wel een pauze en een kopje koffie was een leuke opsteker.

Met alle afstanden samen trokken we weer op pad. We bleven wel op rustige verharde wegen lopen, maar waren eigenlijk nooit uit de huizen. We splitsten en trokken met de 25km alleen op pad. Een tijdje liepen we langs de spoorweg om uiteindelijk het domein Zonnehoeve op het grondgebied Eke te bereiken. We dwarsten deze beschutte werkplaats (?) en bijhorend home (?). Na ons bezoek aan Zonnehoeve liepen we via enkele rustige wegen naar een stukje industriezone dat ons opnieuw bij de Scheldebrug van deze morgen bracht, die we opnieuw dwarsten. Direct na de brug stond een party tent opgesteld. Deze deed dienst als controle en bood iedere wandelaar een jenever of een appel aan. We kozen voor een heerlijke vanillejenever en rustten er even op de banken.

De meeste afstanden moesten hier nog 0.6km. De 25kmstappers hadden hier nog een brok van 7km voor de kiezen. We liepen even door Gavere en doken de Scheldemeersen in. Heerlijke paden trokken het niveau van de wandeling eindelijk serieus omhoog. De aangekondigde populierenrijen doken op, genietend langs een overvolle beek trokken we verder. We werden over een heerlijk natuurpad dwars door de eindeloze Meersen naar de Scheldeboorden gestuurd. Bij de Grenadiersbrug stuurde de parcoursbouwer ons langs de Schelde terug richting Gavere. Niet over het traditioneel jaagpad waar de wielertoeristen ons steeds storen, maar over een heerlijk natuurpad. Genietend bereikten we opnieuw Gavere en ook snel de aankomstzaal.

Onze zwerftocht door het Scheldelandschap zat er op. Bleven we een tijdje op onze honger zitten, dan maakte het laatste stuk van de wandeling veel goed en konden we toch met een goed gevoel huiswaarts.

IMAG0001

We werden direct over de Schelde gestuurd

IMAG0002

Een mooi pad op weg naar de Scheldeboorden...

IMAG0003

We bereikten het sluis van Gavere

IMAG0004

En liepen verder langs de Schelde

IMAG0005

Een kasseiweggetje zette ons op pad naar Asper

IMAG0006

Bij de kerk van Asper kregen we een leuk pad langs een klein kasteeltje

IMAG0007

Prachtige zwarte schapen..

IMAG0009

De lus in Asper bracht ons door de Sint-Janswijk

IMAG0010

We verlieten de wijk op een mooi pad

IMAG0011

Dwars door Zonnehoeve op het grondgebied Eke

IMAG0012

Na zonnehoeve terug richting Gavere

IMAG0013

De organistie bood ons een gratis jenever aan

IMAG0014

We doken een mooi stukje natuur in..

IMAG0015

Statige bomenrijen brachten ons door de Scheldemeersen

IMAG0018

Het pad liep langs een goedgevuld beekje

IMAG0019

Vanuit de meersen zicht op de kerk van Semmerzake

IMAG0020

Dwars door de meersen richting Schelde

IMAG0021

Prachtige vijver

IMAG0023

Langs de Schelde liepen we terug naar Gavere

IMAG0024

Het laatste deel van onze tocht langs de Schelde...richting aankomst

IMAG0025

 De kantine van KFC Gavere Asper deed dienst als startlocatie

11:11 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-09

Leietocht Lauwe 03/04/2009

Vrijdag richtte onze club de 12 uren van Lauwe hun Leietocht in. 's Namiddags liet ik mijn baas in de steek en trok samen met Franco en nog 3 koppels op pad.

Geen parkeerprobleem vandaag want we kunnen te voet naar de start die nauwelijks 500 meter van onze deur ligt. Opvallend werd naar onze lidkaart gevraagd bij de inschrijving....ondanks het feit dat wij al lid zijn van 2001 en ik zelfs jaren in het bestuur zat. Niet geklaagd, kaart getoond en vertrokken vanuit de jongensschool te Lauwe.

Langs de voetbalvelden van WS Lauwe liepen we naar het Ameyeplein en ook snel naar 't Kraaiveld, het hoogste punt van Lauwe. Van hieruit hadden we mooie panorama's op de grensstreek. Kleine paadjes leidden ons naar de waterstraat en ook snel naar wijk Ten Daele in Rekkem. Leuke wandelpaden leidden ons door de wijk. Langs de paardenmanege bereikten we de Leievallei. We wandelden een tijdje langs de stroom die zijn naam ontleent aan deze tocht. Van de Leie liepen we door een woonwijk naar de controle in Hoeve Delaere.

IMAG0001

Na een verpozing trokken we opnieuw op pad. Afwisselende wandelwegen brachten ons bij een leuk pad dat ons naar de nieuwe brug (tussen Lauwe en Marke) leidde en snel ook naar het recent aangelegd natuurgebied tussen Aalbeke en Lauwe. We zijn er even de dames kwijt die een pijl gemist hebben (door wat zou dat komen..?)...maar de GSM biedt de oplossing heden ten dage en "gelukkig" vonden we ze terug. Na het natuurgebied wandelden we over rustige wegen naar de bramier, waar een heel leuk natuurpad ons terugbracht naar de dorpskern en ook snel weer naar de startzaal na een leuk tochtje. Jammergenoeg was de zo aangekondigde zon maar flauw van de partij en werd het geen echte lente dag....maar een nogal mistige dag...Hopen op beter weer morgen...

 IMAG0002

IMAG0004

IMAG0005

IMAG0006

IMAG0007

IMAG0010

IMAG0011

IMAG0012

IMAG0013

IMAG0014

IMAG0015

IMAG0016

IMAG0017

 

19:42 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-03-09

Kabernoltocht Nukerke 29/03/2009

Rond 7u15 zondagmorgen werd ik wakker na een zalige nachtrust. De benen voelen minder slecht aan dan verwacht en na het ontbijt besluiten we om het er op te wagen en onze gekende parcoursmeester Etienne met een bezoekje te vereren in Nukerke.

Onderweg pikken we onze vrienden Marc en Marleen op in Moen en samen rijden we naar Nukerke. Na wat zoekwerk vonden we een parkeerplaats en ook snel de startzaal. Bleek dat Etienne weer een fameus lussensysteem had uitgedokterd. Wij hielden het simpel en kozen voor de grootste lus van 21,5km.

We vertrokken uit Nukerke en dwarsten de grote weg Ronse-Oudenaarde. Bij café Den Os doken we de natuur in. Een mooi natuurpad was door de regen herschappen in een modderpoel en de afdaling in een glijbaan. Hilarische toestanden....Gelukkig geen man over boord, we konden verder. Leuke natuurpaden bracht ons naar en langs de Rotelenberg. Rustige verharde wegen namen het over en leidden ons naar de oude spoorwegbedding, die nu geasfalteerd werd. We volgden even de oude spoorlijn en uiteindelijk brachten enkele leuke paden ons naar het centrum van Melden, het dorp aan de voet van de Koppenberg. De kleine controle zat overvol en wij vonden een alternatief in café de Koppenberg....

Na ons cafébezoek stond een lus van een achttal kilometer op de menu. Langs de kerk van Melden liepen we naar de Scheldeboorden. Kilometerslang liepen we langs de Schelde....een vervelend stuk (zijn we niet gewend van onze parcoursmeester Etienne). We verlieten de dijk en werden naar een verharde weg geleid die ons terug moest brengen naar Melden. Weer een lang vervelend recht stuk, waar huisje kijken het enig alternatief was. Wanneer we het echt beu werden, stuurde de parcoursbouwer ons naar een oude Schelde arm met een leuk ouderwets caféetje. Even halt houden leek ons een leuke onderbreking....De niet meer zo jonge waardin begroette ons vriendelijk en schonk ons vier lekkere biertjes in...Een goeie keuze. Na onze halte liepen we terug naar de controle in Melden.

We trokken door en werden leuk langs de andere kant van de kerk gestuurd. We dwarsten de grote weg van Oudenaarde naar Kerkhove en doken zompige weiden in. Het pad was volledig ondergelopen en hangend aan een draad overwonnen we deze moeilijke passage. Na het zompige pad liepen we over een verharde weg verder. We dwarsten de oude spoorwegbedding en liepen langs de Koppenberg, die uitdagend naar ons lag te lachen. Uiteindelijk jaagde de parcoursbouwer ons toch de puist van Melden op. Een leuk natuurpad bracht ons naar boven. We verlieten even het bos en via een verharde weg doken we het Koppenbergbos in. Prachtige bospaden, nu en dan onderbroken door een trap of een knuppelpad, leidden ons door het bos. Het zonnetje was van de partij en het was hier puur genieten. Na onze bosdoorsteek bracht een verharde weg ons terug naar cafe den os van morgen en uiteindelijk na een stukje dubbellopen naar de startzaal.

De smokkelaars uit Stekene vertrokken net met 2 bussen huiswaarts en maakten plaats voor ons in de startzaal. Afstempelen en huiswaarts na een leuke dag. Een leuk parcours (wat jammer van de lus), goed gezelschap, overwegend zonnig,....Op naar volgend wandelweekend, dat vrijdag al zal beginnen want onze club richt hun Leietocht in....

 

IMAG0009 IMAG0010

Wat wazige foto's (had mijn fototoestel verkeerd ingesteld, waarschijnlijk nog niet wakker na mijn inspanningen van gisteren) van de eerste glijpartij

IMAG0011 IMAG0012

Op weg naar en op de flanken van de rotelenberg

IMAG0014 IMAG0015

Een verharde spoorwegbedding en enkele leuke paden brachten ons naar Melden

IMAG0016

De paashaas zit al klaar....

IMAG0017

We vertrokken voor een lus en liepen langs de kerk van Welden. Ik ben eindelijk goed wakker en heb gezien dat mijn fototoestel verkeerd stond.....

IMAG0019

Op weg naar de Scheldeboorden

IMAG0020

We liepen lange tijd langs de Schelde

IMAG0023

Hier verlieten we eindelijk de Schelde

IMAG0024

We bereikten een oude Schelde arm

IMAG0025

en een leuk ouderwets caféetje, waar we even halt hielden.

IMAG0026

We trokken opnieuw op gang langs de oude Schelde arm

IMAG0027

en over leuke paden kwamen we terug

IMAG0028

en bereikten opnieuw Melden

IMAG0029

Leuke paden brachten ons terug richting Nukerke

IMAG0031

Wat gebeurt hier allemaal.....? Blijkbaar een moeilijke passage..

IMAG0032

De Koppenberg, volgende week zondag zal hier meer volk staan.

IMAG0034

Wij beklimmen de berg over leuke paden

IMAG0035

Halfweg even achterom blikken voor leuke beelden

IMAG0037

De lente is in het land

IMAG0038 IMAG0039

IMAG0040 IMAG0042

Leuke paden door het koppenbergbos

IMAG0044

Terug bij de kerk van Nukerke...

 

21:07 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Euregio 100km Welkenraedt 27/03/2009

Enkele malen per jaar trek ik er alleen op uit om ergens in het land een 100 kilometer te wandelen. Franco laat deze zware avonturen aan haar voorbij gaan. Welkenraedt is altijd de eerste vrije 100km van het jaar. Voor mij is het ook de mooiste 100 kilometer van het land.

Welkenraedt is een stadje gelegen in de provincie Luik bij het drielandenpunt. Betekent nog in België, maar heel dicht bij Nederland en Duitsland. De tocht noemt de Euregio en doet regelmatig de 3 landen aan. Deze tocht biedt niet alleen steeds een mooi parcours, maar ieder jaar ook een ander parcours. Tevens is de bevoorrading op deze 100 kilometer steeds tot in de puntjes verzorgd.

Om 16u40 nam ik samen met Willy van WSK Marke de trein richting Welkenraedt. Na een overstap in Gent kwamen steeds meer wandelaars ons vervoegen op de trein. Het was dan ook gezellig keuvelend dat we Welkenraedt bereikten om 19u40. Na een 500m wandelen bereikten we de startzaal. Die al goed vol zat. Veel bekenden natuurlijk in de zaal...tijd om na te kaarten over de avonturen van vorige week op de Poilvache, maar ook veel vragen welk weer het ging worden...Regen, smeltende sneeuw? Men had niet veel goeds aangekondigd.... Na het afhalen van de controlekaart, omkleden en bagage afgeven, konden we op pad.

Voor 248 wandelaars begon het avontuur precies om 21 uur. Ik trok weer op pad met mijn traditionele gezellen op de 100km's Rik (Les sans soucis Ghlin) en Frans (zonder Jefke Horizon Opwijk). We liepen even door het centrum van Welkenraedt, langs de kerk, over de spoorweg en via een trap bereikten we een parkje dat we even volgden. Na het parkje brachten verharde wegen ons verder door Hoof en Elsaute. We dwarsten de grote weg en zagen beneden een mooi verlicht stadje liggen. Het bleek Clermont sur Berwinne te zijn. Genietend trokken we door het centrum van dit mooi stadje en bereikten de controle na 10,0km.

Na de controle verlieten we Clermont sur Berwinne en trokken we voor een hele tijd verder over een spoorwegbedding. Vanaf de bedding klommen we naar een plateau waar we een prachtig zicht hadden op de mooi verlichte streek. Een vierde wandelaar was ons groepje komen vervoegen...Hervé uit Landen trok met ons mee op pad. Over golvende verharde wegen kwamen we aan bij de volgende controle na 20,5km. De controle was opgetrokken in de abdij van Val Dieu, een idyllische locatie. We genoten er van een heerlijke kom soep en trokken weer verder.

Na de abdij stond direct een pittige klim geprogrammeerd. Over het grondgebied van Warsage trokken we verder. Een pittige, met stenen bezaaide (gevaarlijk) afdaling bracht ons naar Sint-Martens-Voeren. Ik dacht even aan hen die hier zonder zaklamp doormoesten....Gelukkig hadden wij er één bij. We bereikten heelhuids de controle in Sint-Martens-Voeren. Een cola en een broodje met ham moesten ons krachten bezorgen voor het volgende stuk.

Dit was er één van 7,9km en zou ons naar Teuven brengen. We werden weer getrakteerd op een pittige beklimming. Over een verharde weg klommen we een lange tijd. Na een afdaling bereikten we het gezellige Slenaken. Een dorp in Nederlands Limburg, die ik ken uit vroegere tochten hier in de streek. Het is er prachtig....jammergenoeg is het nu donker en kunnen we niet genieten van de  natuur in deze streek in Nederlands Limburg. Golvende verharde wegen brachten ons naar Teuven, waar de volgende controle was opgetrokken. De bevoorrading liet ons niet in de steek en we werden hier getrakteerd op een cola en een stukje taart.

Vanuit Teuven (een belgische gemeente in de Voerstreek) klommen we over verharde wegen naar een bos dat we dwarsten. De afdaling leidde ons langs een kabbelend riviertje verder. Verharde wegen brachten ons terug naar een plateau waar de wind gretig in ons gezicht blies. Tegen de wind beukend bereikten we Sippenaeken. Waar ons jaarlijks bezoek aan het clublokaal van de fanfare op het programma stond. Boven op de eerste verdieping genoot ik van een lekkere limonade. De teller wees al 44,4km. Nog 6,6km en we zagen, onze bagage terug.

Even uit het dorp stuurde de parcoursbouwer ons de natuur in. Een onverhard pad zette ons af in de nabijheid van het rangeerstation van Montzen. Een verharde weg leidde ons even naar de volgende natuurdoorsteek (aangeduid met Ravel) die ons uiteindelijk naar Plombières, waar in de traditionele zaal AMTF de controle was opgetrokken. De klok wees 4u40 en we hadden er 51km op zitten. Iederen in mijn groepje was het er over eens dat het tot nu toe vrij zwaar was geweest. Vrij veel hellingen lagen reeds op ons parcours, gelukkig was het droog gebleven en konden we niet klagen. Ik genoot er van een lekker ontbijt bestaande uit koude pasta en enkele rolletjes ham en bruine boterhammen. Ik raadpleegde even mijn tas en veranderde van kousen. Ik had een branderig gevoel aan mijn voeten. De volgende kilometers zouden bewijzen dat ik hier een goeie keuze maakte door van kousen te wisselen. Even na 5 uur trokken we opnieuw op pad.

Snel na de controle kwamen we bij de rivier de Geul. Over een natuurpad volgden we deze rivier. We liepen onder de gekende spoorwegviaduct van Moresnet. Het werd dag. We verlieten even de Geul en liepen langs een grote weg naar het centrum van Kelmis (La Calamaine). Hier werden we heerlijk langs een vijver terug naar het Geuldal gestuurd en snel ook naar de controle in Hergenrath. We kregen er ondanks het vroege uur een heel vriendelijke ontvangst van de mensen in de controle.

Wat volgde was een stuk van 7,8km. Dit stuk van het parcours vond ik persoonlijk een minder stuk, eigenlijk een verbindingstuk die ons naar de regio rond Eupen bracht. Het was een afwisseling van verharde en onverharde paden die ons naar de controle in Merols bracht bij het schutterslokaal. De voorbije jaren hadden we hier nog controle gehad. Toen in het lokaal, nu ervoor in een geimproviseerde tent op paletten. We rustten er een tijdje en aten er een wafel en dronken een cola. We rustten er voor mijn spieren blijkbaar te lang. Bij het opstaan voelde ik stramheid in mijn bovenbenen. Misschien logisch we hadden al 65,3km.

Na een tijdje stappen verdween de stramheid en kwam het tempo terug. Het thuisfront werd wakker en er werd naar de toestand gepeild. Even overleg aan de telefoon... Een leuk onverhard pad bracht ons aan de rand van een bos (Hohes Venn Eifel), dat we betraden over een zeer modderig pad. Wat volgde waren lange dreven door het bos. We klommen uiteindelijk op naar een parking en naar de controle in een mooie  kantine bij de barrage van Eupen na 73,8km. Het was beginnen regenen. Het uitzicht van bij de controle op de barrage was prachtig. Ik nam enkele fotos. Jammer van het weer....

Na de controle liepen we over de barrage. Bij mij liep het even minder en ik zoek mijn eigen tempo en ons groepje van 4 valt even volledig uit elkaar. Het regende pijpestelen en ik kreeg het koud. Het parcours was prachtig. We bleven bospaden voor de voeten krijgen. Af en toe dook het riviertje de Vesder op, dat we nu en dan dwarsten. Uiteindelijk bereikten we na een stevige klim de controle in Salle Oksenalm te Eupen. Gelukkig konden we er onze bagage raadplegen. Ik trek een extra trui aan. Geniet van een kop koffie, wat chocolade eieren en enkele mueslirepen die in mijn bagage zaten. Nog een kleine 19 kilometer....Hopelijk warm ik wat op en vind ik mij tempo terug...

We verlaten de controle terug met ons drieen. Hervé is er vroeger vertrokken. We klommen van de controle weg door het bos over modderige paden...een moeilijk stuk. We dwarsten de grote weg en komen in het Hertogenwald. Het gaat weer beter en het tempo komt terug. We liepen door bosdreven naar Membach. Via een ommetje bereikten we het centrum waar in het oud gemeenthuis de controle was opgetrokken. Ik at er een broodje met ham en genoot er van een koffie.

We klommen uit het dorp naar een natuurpad. We dwarsten de grote weg en bereikten op een plateau een karrenspoor. Met de wind pal op de neus wandelden we naar Baelen. Een kleine pauze in Salle La Cantellene...wat keuvelen met een gezellige dame achter de stempeltafel en we waren klaar voor de laatste 8 kilometer.

De parcoursbouwer liet ons even Baelen met zijn eigenaardige kerktoren zien, maar al snel doken de natuurpaden weer op. We dwarsten de grote weg op grondgebied Nereth, klommen naar een volgend naatuurpad dat ons bijna volledig terugbracht naar het centrum van Baelen. Maar net voor het centrum stuurde men ons rechts af. De kilometers begonnen serieus te wegen. Gelukkig was het gestopt met regenen. We doken onder de TGV-bedding en onder de E40 en zagen het bord met de naam van Welkenraedt verschijnen. Nog even en we bereikten een industriezone waar in het bedrijf l'Enclume de laatste controle was opgetrokken. Nog 2 kilometer...

De industriezone mondde uit aan de achterzijde van het station van Welkenraedt, nog even over de brug, langs de kerk en we stonden bij de piramide van Welkenraedt of anders genoemd de startzaal. De klok wees 13u40. Moe en meer dan voldaan stempelde ik mijn boekje af en nam ik mijn diploma en mijn badge in ontvangst na een toch wel zware editie. Het veel kilm- en daalwerk in deel 1 en de weersomstandigheden (regen en wind, modder) in deel 2 zorgden ervoor dat we deze editie nog enkele dagen in onze benen zullen voelen. Maar globaal gezien kunnen we terugblikken op een mooie tocht met zeer verzorgde controleposten (zoals we het gewend zijn in Welkenraedt) en een vriendelijke bediening.

Na een deugddoende douche kaarten we met ons drieen nog wat na bij een bruine Leffe. Om 15u20 namen we de trein naar huis en na 3 uur trein wachtte Franco mij op aan het station in Kortrijk. Thuis werd de tas opgeruimd en werden de wandelavonturen nog wat besproken voor ik als een blok in slaap viel.

P1010061

Samen met Willy in de startzaal wachtend op het startsein (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

IMAG0045

Het parcours en de 13 controles....

P1010094

Bij de start met Franske van Opwijk, één van mijn trouwe gezellen op de 100km (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

P1010097

Hier zie je mijn andere gezel Rik (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

IMAG0001

Een typisch pad voor deze tocht, hier in het verbindingstuk tussen Hergenrath en Merols

IMAG0002

We dwarsten een prachtig bos op weg naar de barrage van Eupen

IMAG0003

Zicht van bij de controle op de barrage van Eupen

1238415936N2009_03_27_Pomona_Trotters_Welkenraedt_100km_Euregio_085 (klein)

Van de barrage van Eupen door het bos, over en langs de Vesder naar Salle Oksensalm in Eupen

1238415966N2009_03_27_Pomona_Trotters_Welkenraedt_100km_Euregio_093(klein)

Na de controle in Eupen doken we het Hetogenwald in richting Membach

P1010057

Na de controle in Baelen (92km), let op de eigenaardige kerktoren

IMAG0007

Onze beloning.....een diploma en een badge

 

20:50 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-03-09

Marche des Agasses Wangenies 22/03/2009

Na onze prachtige wandelavonturen in Evrehailles bleven we overnachten in een B&B in Profondeville. Na een deugdoende nachtrust en een heerlijk ontbijt speelden we met het idee om op de terugweg nog ergens een wandeling mee te pikken. Les Agasses de Charleroi richtten voor de 25ste maal hun marche in en dit in Wangenies.

Wangenies is een deelgmeente van Fleurus (provincie henegouwen) en ligt pal aan de autosnelweg van Namen naar Charleroi, dus moesten we bijna niet omrijden. We verlieten de E42 bij de ring rond Charleroi en stonden vrij snel bij de Salle des Fêtes. Enkele parkeerwachters leidden ons naar een parkeerplaats bij een fabriek. De startzaal zat goed vol. Hier niet zoveel gekende als gisteren, maar niet getreurd we trokken op pad.

We werden direct tot bij de kerk gestuurd en een onverharde weg bracht ons terug naar de achterzijde van de zaal. Uiteindelijk bracht een verharde weg ons uit Wangenies en onder de E42. De 2 kleinste afstanden splitsen van ons af (opvallend veel volk op de 4 en de 6km) en wij werden wat eigenaardig langs en over een spoorweg gestuurd. We volgden een fietspad langs een drukke weg bij een industriezone. Niet direct de meest idyllische omgeving...Uiteindelijk verlieten we deze weg om een rustige weg onder de voeten te krijgen, die ons direct het typische grauwe, grijze en onverzorgde van deze streek liet zien. Tussen de grijze huizen kwamen we in Ransart, waar we langs een terril (typisch voor deze streek) de eerste controle bereikten. Deze was opgetrokken in een garage van een huis.

Vanuit de controle vertrokken we opnieuw richting ring rond Charleroi. Naast de autosnelweg in beide berms lag het vol met zwerfafval...Een container was hier niet voldoende om alles op te ruimen. Bij deze gedachte doken we onder de Ring en werden we over leuke paden door een bosje parallel aan de Ring gestuurd. Heel leuk pad, jammer van het geluid, maar toch beter dan de grijze, grauwe huizen. Het pad klom heel mooi op naar een hoger gelegen stuk bos en mondde uit in een voor deze streek betere villawijk. Even door de wijk en we doken le bois communale de Fleurus in. Heerlijke bospaden zorgden voor het beste stuk van de wandeling. Onze bosdoorsteek eindigde zo goed als aan de deur van de tweede controle. Er zaten 10 mensen binnen maar ze maakten lawaai voor 50. Probeer daar maar even tot rust te komen...

We verlieten de koer van het schooltje en liepen door een sociale woonwijk. Er lag bij de meeste huizen meer meubilair buiten dan binnen...We verlieten de wijk en kregen even een leuk pad om vervolgens via rustige verharde wegen tussen de grijze huizen terug te wandelen naar de startzaal.

We verwachten niet veel van deze tocht en waren dan ook niet ontgoocheld. We weten dat deze grauwe, grijze streek niet onze favoriete streek is en deze zal het ook nooit worden. Gelukkig wonen we er niet...Maar het bezorgt ons het idee dat het bij ons nog zo slecht niet is. We zaten echter nog met ons hoofd bij de tocht van gisteren in Evrehailles...en dus kon ons weekend niet meer stuk.

IMAG0058

IMAG0059

IMAG0061

IMAG0062

IMAG0063

IMAG0064

IMAG0065

IMAG0066 IMAG0069

IMAG0067

IMAG0070

IMAG0071 IMAG0072

IMAG0073

IMAG0074

18:32 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |