01-02-15

Marche des Gadlis dè Péron d'or Remouchamps 01/02/2015

Remouchamps, een vredig plaatsje aan de oevers van de Amblève is bij veel mensen gekend voor zijn grotten of voor zijn bekende helling uit Luik-Bastenaken-Luik...La Redoute. Vanuit het Cultureel centrum van dit stadje gingen we zondag van start voor onze wandeling. We dwarsten direct de Amblève en volgden die even. Tussen de huizen vonden we een trap. De trap was de inleiding van een zeer pittige klim over zeer glibberige paden. Wandelaars zochten hier en daar steun aan de takken van de bomen of hielpen elkaar vooruit. Heelhuids geraakten ook wij zigzaggend boven. We verkenden het bosrijk plateau en werden getrakteerd op een prachtige point de vue. Nu eens klimmend, dan weer dalend trokken we genietend door het bos. We trokken onder de snelweg en verlieten het bos. Een verhard pad parallel aan de snelweg nam ons op sleeptouw. We kwamen in hoger gelegen gebieden en dit was ook te zien aan de dikkere sneeuwlaag die hier lag. We vonden het nietig plaatsje Playe op onze weg. In één van de huizen van dit gehucht was de eerste controle opgetrokken.

Na de controle doken we onder de snelweg. De 7km stappers verlieten ons en wij trokken onverhard verder langs de andere zijde van de snelweg. Eerst licht golvend later volgde een tweede heel stevige klim. Boven waaide een ijzige wind heel stevig, maar werden we ook getrakteerd op heerlijke vergezichten. We draaiden van de snelweg weg en bereikten het gehucht Damré. We kwamen voorbij het station van le petit train de Damré. Eénmaal door het gehucht doken de natuurpaden weer op. Het was echt ploeteren in de modder en zoeken naar het juiste spoor. Maar uiteindelijk bereikten we Florzé. We daalden stevig en na het dwarsen van de weg vonden we in een soort parochiezaal de controle. De voertaal was er Nederlands want de club van Herentals was er met een bus en veel leden van die club bevonden zich in de controle.

Na de controle doken we direct weer de natuur in. Een vettig pad nam ons kilometers lang op sleeptouw en mondde na een klim uit in het gehucht Sur La Heid. We kregen even verharde wegen onder de voeten. Maar snel volgden we het GR pad en daalden we over zeer vettige paden naar het uitkijkpunt (Belvédère Walter Fostier) waar we een zicht hadden over Remouchamps en de Amblève (jammer van de mist). Zigzaggend daalden we hierna heel stevig om in de Rue Trotinfosse terug in de bewoonde wereld te komen. Langs de kerk van Sougné vonden we de Amblève terug, die we dwarsten om opnieuw in de startzaal uit te komen.

Deze tocht krijgt van mij één omschrijving SCHITTEREND....Een zeer pittige tocht door het hoogteverschil en de modder en dit in een heerlijk sneeuwlandschap...We hebben er echt van genoten. Geniet nu mee van de foto's hieronder....

SDC10798.JPG

SDC10799.JPG

SDC10800.JPG

SDC10803.JPG

SDC10810.JPG

SDC10812.JPG

SDC10814.JPG

SDC10815.JPG

SDC10816.JPG

SDC10817.JPG

SDC10818.JPG

SDC10819.JPG

SDC10822.JPG

SDC10823.JPG

SDC10825.JPG

SDC10826.JPG

SDC10831.JPG

SDC10832.JPG

SDC10833.JPG

SDC10835.JPG

SDC10836.JPG

SDC10841.JPG

SDC10843.JPG

SDC10844.JPG

SDC10845.JPG

parcours.PNG

17:02 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.