19-05-13

Sentiers Ardennais Masbourg 18/05/2013

Misschien wel één van de mooiste tochten in België....die 75km lange Sentiers Ardennais vanuit Masbourg. Daarom wilde ik er ook dit jaar absoluut bij zijn. De weermakers had minder weer aangekondigd, maar dat liet mij niet afschrikken. Rond 3u15 vertrok ik voor een rit van een goeie 2 uur naar Masbourg. Een nietig dorpje in een dal bij het riviertje de Masblette...niet ver van St-Hubert en Rochefort. Het bosrijke hart van de Ardennen...

Rik wachtte me al op in de zaal. Een koffie later, rond 6 uur, klommen we al het dal uit op weg naar Ambly voor 75km wandelplezier. De omgekeerde weg van toen we hier in 2008 aankwamen met Vichte-Dhron en in de startzaal van nu sliepen. Na een stevige klim en een heerlijke weidedoorsteek vonden we net voor Ambly de eerste controle.

Dwars door het stille dorp trokken we naar het bois d'On. We bereikten niet het dorpje On, maar liepen hoofdzakelijk op het plateau in een druilerige regen richting Harsin. In een partytent kregen we onze tweede stempel. Na de controle trokken we naar Harsin. Dwarsten de N896 en klommen stevig verhard naar een plateau. Een heerlijk afwisselend parcours stuurde ons onder de N4 door en een prachtig natuurpad zette ons af in Charneux bij controle 3 na een goeie 18 kilometer.

Langs de kerk klommen we naar een plateau. We zagen links van ons het dorpje Roy, maar wij richten onze steven richting Bande, waar in het schooltje de vierde stempel werd uitgedeeld. De 75km stappers dienden hier een lus van 11,6km te wandelen met een waterbevoorrading halfweg. Direct na de splitsing werden we langs het riviertje de Wamme gestuurd. Een modderig pad nam ons een hele tijd op sleeptouw. We verlieten uiteindelijk het riviertje en klommen naar de waterbevoorrading die op het hoogste punt van de lus stond. De afdaling begon met een kaarsrechte bosweg, uiteindelijk daalden we met een heerlijk uitzicht op Bande verhard terug naar de controle.

Nu werden we na de splitsing met een heerlijk met graffiti bewerkte tunnel opnieuw onder de N4 gestuurd voor een stuk van 9,6km. We pikten de 40km stappers op en trokken opnieuw de bossen in. Een nieuwe waterbevoorrading was de inleiding van een prachtig natuurstukje. Een heerlijk bospad bracht ons langs een riviertje. Een moeilijke steenpassage zorgde dat we het riviertje dwarsten. Heerlijk bospaden en een stevige klim later vonden we de controle in Grune na een goeie 44 kilometer.

Na de controle trokken we snel weer de natuur in. Een heerlijk ommetje bracht ons naar een verharde weg. De zon was ons al een tijdje komen vergezellen en de regenjasjes en truien verdwenen in onze tassen. Een heerlijke doorsteek later liepen we langs het riviertje La Wassoie naar het paviljoen Laid Trou waar de volgende controle was opgetrokken. Laid trou betekent letterlijk vertaalt "lelijk gat". Maar dit konden we hier van deze omgeving zeker niet zeggen. Het was een prachtig stukje natuur. Isabelle, de vrouw van Rik, stond er ons op te wachten met een extra bevoorrading. We voelden ons beiden nog heel goed en waren klaar om de laatste 23km aan te vatten.

Dit bleek ook nodig. Want wat volgde was klimmen en nog eens klimmen. Ik vroeg lachend aan Rik wanneer we de hemel gingen bereiken. Boven werden we nogal eigenaardig heen en terug gestuurd naar een modern uitkijkpunt. Een echt survivalstuk tussen takken, bomen en drassige passages bracht ons verder. Even piepten we op een verharde weg. Het was even wennen dat er nog auto's reden. Een bospassage aangekondigd met "verboden toegang" leidde ons langs de Mémorial Anglais naar de controle. De barbecue rookte hevig, maar wij hadden er geen oog voor. Een verfrissend glas water en de km aanduiding trok onze aandacht. Nog 17km...

Een stevig brokkenpad liet ons stevig dalen...een ware marteling voor onze voeten. Beneden bracht een rustige weg ons naar Nassogne. Een verharde klim zette ons af in de controle. Van hieruit trokken we hoofdzakelijk in dalende lijn over modderige natuurpaden naar Fourneau saint Michiel, de waalse tegenhanger ven Bokrijk. We vonden er de laatste controle nog 5,2 km restten er ons.

Het laatste stuk begon heerlijk. We dwarsten het riviertje en een éénmanspad bracht ons naar een weide klim. Dit was de inleiding van nog een stevig stuk klimmen door het dorpje Mormont. De kilometers en de opeenvolging van klimmetjes begonnen te wegen. Boven hadden we een heerlijk uitzicht op Fourneau Saint Michiel. We daalden stevig en kregen nog een mooier uitzicht op Masbourg. De klok wees 17u20 als we ons met een goed gevoel installeerden op het terras voor de startzaal. Een heerlijk bord vol au vent bezorgde me krachten genoeg om de terugtocht van een goeie 2 uur aan te vatten. De 75km van masbourg zaten er weer op. Een prachtig parcours, totaal anders dan de voorbije jaren, bijna volledig in de zon (op uitzondering van de eerste 2 uur)...ik had er enorm van genoten. Meer dan 2 jaar terug toen ik hier stikkapot aankwam....

  

SDC18368.JPG

SDC18369.JPG

SDC18370.JPG

SDC18371.JPG

SDC18373.JPG

SDC18374.JPG

SDC18377.JPG

SDC18378.JPG

SDC18380.JPG

SDC18381.JPG

SDC18383.JPG

SDC18385.JPG

SDC18389.JPG

SDC18390.JPG

SDC18391.JPG

SDC18393.JPG

SDC18394.JPG

SDC18395.JPG

SDC18396.JPG

SDC18397.JPG

SDC18398.JPG

SDC18399.JPG

SDC18400.JPG

SDC18402.JPG

SDC18405.JPG

SDC18408.JPG

SDC18409.JPG

SDC18410.JPG

11:51 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Prachtige wandeling! Zal nog serieus veel moeten trainen om dit ooit te kunnen :-)

Gepost door: vens carine | 18-10-14

De commentaren zijn gesloten.