10-03-13

Primeur wandeling 't Wandelvoetje Ledegem 09/03/2013

Een afspraak zaterdagnamiddag zorgde ervoor dat ik niet richting Ronse, maar richting Ledegem trok. De vrij jonge wandelclub 't Wandelvoetje richtte er hun primeurwandeling in. Je kon er tot 30km stappen.

Rond 7 uur startte ik uit zaal de Kring in het centrum van Ledegem voor een 30km lange wandeling. Enkele stapwegels brachten mij langs het voetbalveld tot bij de oude spoorwegbedding Menen-Roeselare. Ik volgde de bedding richting Roeselare. Rondde de feestzaal de Cycloon en haalde Luc Verrue bij met wie ik de rest van de tocht zou optrekken. Na een tijdje op de bedding trokken we door een hoeve over een karrenspoor richting Rollegem-Kapelle. Bij de grens van het dorp werden we weer de velden ingestuurd. De regen van de voorbije dagen had de meeste natuurpaden veranderd in kleine beekjes en het was dan ook steeds zoeken naar het juiste spoor om geen natte voeten te bekomen. Een verharde weg bracht ons naar de statige boederij de Oosthove. Een heerlijke streep door de velden zette ons af op het gehucht de Hemelhoek. Laverend tussen de gebouwen van het rusthuis wandelden we terug naar de startzaal na een degelijke lus.

Na de controle trokken we terug naar het voetbalveld en de spoorwegbedding. We werden nu over de bedding richting Menen uitgestuurd. Bij de Floralux verlieten we de spoorwegbedding. Dwarsten de grote weg Menen-Roeselare en liepen via de omgeving van de Bakkershoek in Dadizele naar de controle op de Artoishoek in Geluwe na een goeie 13km.

Het volgende stuk was een lus van een tiental kilometer. We werden direct het veld ingestuurd. We ploegden door de modder. De plaatselijke boer had voor wat extra pigment gezorgd door zijn velden te bewerken met mest. Met stevig doorweekte voeten trokken we verder over een heerlijke aaneenschakeling van veldwegen. Op het gehucht "Oliekot" te Dadizele verlieten de 23km stappers ons. Wij trokken verder en in de nabijheid van Terhand volgden we het Pompeschitterswandelpad. Een heerlijk éénmanspad leidde ons naar een boerderij waar we nog vettiger pad voor de voeten kregen. Dit licht dalend pad werd alsmaar slechter en uiteindelijk zorgde een overgelopen Heulebeek dat we niet meer verder konden. Er was geen doorkomen aan....De inrichtende club dan maar gebeld. Iemand zei dat we best terugliepen en de eerste straat links namen. Zo gezegd, zo gedaan....Maar na een hele tijd stappen zag ik Beselare voor ons opduiken. Ik contacteerde opnieuw de inrichtende club en kreeg parcoursbouwer Stefaan Bailleur aan de lijn, die ons vertelde dat we volledig verkeerd zaten en dat hij ons ging komen ophalen. Een tiental minuten later stapten we in Stefaans wagen en bracht hij ons bij de Arkemolenstraat opnieuw op het parcours. We liepen naar de voetbalvelden van VK Dadizele en pikten de 23km stappers weer op aan het "Oliekot". Via de vijfwegen wandelden we terug naar de Artoishoek waar we de  controle terugvonden na een bewogen lus.

Het laatste stuk bracht ons van de Artoishoek naar de Kezelberg. De natuurpaden op de lichthellende flank waren echte modderpaden geworden. Door een hoeve liepen we naar de grote weg Menen-Roeselare die we dwarsten. Langs een militair kerkhof trokken we terug naar de spoorwegbedding, die we weer een tijdje volgden richting Ledegem. We verlieten de bedding en via het gehucht de Daiselhoek wandelden we naar het centrum van Ledegem. De paden van het rusthuis brachten ons terug naar de startzaal na een voor deze streek zeer degelijke wandeling. De inrichtende club had gekozen voor een parcours met veel onverharde wegen. Jammergenoeg waren de weergoden hen niet gunstig gezind en zetten ze de 24h voor de tocht de hemelsluizen volledig open met alle gevolgen vandien. Maar de kennismaking met deze jonge wandelclub was goed meegevallen.

 

SDC17843.JPG

SDC17844.JPG

SDC17845.JPG

SDC17846.JPG

SDC17847.JPG

SDC17849.JPG

SDC17850.JPG

SDC17851.JPG

10:47 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.