11-03-12

Super Klypetocht Ronse 10/03/2012

De Super Klypetocht, georganiseerd door wandelclub de Chatons uit Ronse, staat bij de lange afstandwandelaars gekend als een zware maar heel mooie tocht. Dit laatste was duidelijk merkbaar toen ik zaterdagmorgen in de startzaal toekwam. Een lange rij wachtenden aan de inschrijftafel was het eerste waarmee ik geconfronteerd werd. Rik stond halfweg de rij en bracht een kaart mee voor mij. Ik zorgde voor de koffie en rond 6u gingen we van start voor 60km wandelplezier.

 

We verlieten het centrum en werden naar de flanken van de Scherpeneberg en de Hotond gestuurd. Meestal verhard klommen en daalden we over de flanken om uiteindelijk de eerste controle te vinden in het domein Heynsdaele.

 

Na de controle trokken we terug richting Hotond. Een spectaculaire weide-afdaling, gevolgd door een onverharde klim waren de volgende ingredienten. We werden rond de afdaling van de Rampe geleid. Een bonkig kasseitje en een licht oplopend natuurpad zetten ons af op de grote weg van de nieuwe Kwaremont. Maar voor even... prachtige natuurpaden leidden ons door het Feelbos. Een steeds oplopend verhard pad bracht ons naar de top van de Oude Kwaremont. De kasseiweg leidde ons naar het dorp en de controle.

 

Na de controle daalden we verder over de kasseitjes. We werden natuurlijk onverhard opnieuw omhoog gestuurd. Tussen de velden zwerfden we naar de Patersberg, die we vie het smalle onverharde paadje beklommen. Via jeugdhuis Krdju liepen we naar de volgende natuurdoorsteek, een heerlijk passage door een privé-domein. Na een volgende klim en een zompige weidepassage bereikten we Zulzeke. De cafébaas was vroeger wakker dan vorig jaar en ontving ons met open deur. Met een cola laafden we onze dorst.

 

Na de controle trokken we op pad voor een lus. We trokken richting Kortekeer en Koppenberg. De parcoursbouwer bleef trouw aan zijn principes en stuurde ons direct weer de natuur in. Een vettige klim in het Elenebos was het volgende ingredient. We daalden in ware survivalstijl over de modderige paden en tussen de takken naar de verharde weg die ons naar de verharde klim van de Kortekeer leidde. Boven doken we weer de natuur in en door het maisveld bereikten we heerlijk opnieuw het Elenebos. Vettige heerlijke bospaden leidden ons over een beekje en het bos uit. Een heel stevige klim gevolgd door een gevaarlijke (veel losliggende stenen) afdaling zetten ons af in de velden rond Zulzeke. Snel stonden we terug in de cafécontrole van daarnet. We waren halfweg.

 

Achter de kerk van Zulzeke trokken we ons opnieuw op gang over enkele zompige kerkwegels. De beiaardwandeling leidde ons tussen de velden. Wat volgde was een lange onverharde klim naar een plateau. Via de kasseien van de Patersberg daalden we van het plateau. Door de oplopende velden kregen we het kerkje van Kwaremont opnieuw inzicht. Eénmaal we dit kerkje bijna hadden bereikt, stuurde de parcoursbouwer ons opnieuw naar beneden en via een karrewegel naar de grote weg van de nieuwe kwaremont. Weer maar voor even...we verlieten de weg voor een zeer stevige klim tot aan het kerkje van de Kwaremont. Zware kost dit stuk..Ik was blij toen ik de controle zag. Net als vorig jaar trakteerde ik er mijzelf op 2 stukken taart. Het was bijna 12 uur en we waren 39km ver.

 

Met verse krachten verlieten we het dorp, dwarsten de grote weg en daalden stevig. De verharde klim Pensemont stuurde ons naar het Kluisbos. Door het bos klommen we naar het café de Vierschaar. Een lus bracht ons door het bos voor we de top van Cote de Trieu bereikten. Verhard trokken we via ’t Oud Konijntje opnieuw naar de controle in domein Heynsdaele. Nestor verwelkomde ons er. We rustten er even uit. Nog een goeie 12km.

 

We trokken terug naar de Hotond.Een heerlijke aaneenschakeling van natuurwegen gevolgde door een zompige weideafdaling bracht ons opnieuw in een dal. Een verharde klim leidde ons naar de volgende bospassage (privé domein). Een heel stevige klim (waar touwen konden worden gebruikt) verder bereikten we de grote weg van de Hotond, die we dwarsten. We daalden door het bos naar de Wittentakkapel. Verhard daalden we naar het domein St-Hubert. We rondden de vijver om uiteindelijk de controle te vinden op 4.9km van het einde.

 

Wie dacht dat de laatste loodjes een uitloper gingen worden, hade het verkeerd voor. Het werd een zwerftocht over de flanken van de Kruisberg. Het park boven en de kasseiweg brachten ons terug naar het centrum. Door de straten van Ronse vonden we de startzaal terug na een prachtige maar inderdaad zware tocht (volgens ik lees van andere wandelaars een hoogte verschil van 1450m). Voldaan en zeker moe trok ik terug naar huis.

SDC16655.JPG

SDC16657.JPG

SDC16659.JPG

SDC16660.JPG

SDC16661.JPG

SDC16665.JPG

SDC16667.JPG

SDC16668.JPG

SDC16669.JPG

SDC16671.JPG

SDC16673.JPG

SDC16675.JPG

SDC16676.JPG

SDC16677.JPG

SDC16679.JPG

SDC16682.JPG

SDC16684.JPG

SDC16685.JPG

SDC16686.JPG

08:48 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Prachtige wandeling ,maar lijkt me toch erg zwaar

Gepost door: Erik en Marina | 12-03-12

Prachtige wandeling, maar zeer zwaar zo te horen.
Wij hebben maar de 35km gedaan.

groeten
Freddy en Sabine

Gepost door: freddy en sabine | 12-03-12

De commentaren zijn gesloten.