13-06-11

Sloebertocht 60km Zingem 11/06/2011

Vrijdag werd ik getroffen door een acute aanval van buikgriep. Zaterdagmorgen dartellen de microben nog in mijn buik. Enkele imodiums moeten er voor zorgen dat ik wel degelijk aanwezig kan zijn op de 28ste editie van de Sloebertocht, een klasssieker onder de lange afstandswandelingen met een prachtige 60km lange zwerftocht door de Vlaamse Ardennen vertrekkend uit Zingem

 

Rond 6 uur start ik samen met Rik en in totaal 513 deelnemers op de 60km. Na de start gaan we zo kort mogelijk naar de Scheldebrug tussen Zingem en Nederzwalm. Daarna slaan we rechtsaf voor een eerste stukje natuur. Het Blarewater, één van de vele oude kronkelende Scheldearmen die de omgeving rijk is, loodste ons naar het jaagpad langs de Schelde dat we een tijdje volgden voor we een eerste maal de Scheldemeersen indoken. Via enkele rustige landweggetjes bereikten we de eerste rustpost in Welden.

 

We  verlieten Welden langsheen de Sint-Martinuskerk. Al vlug zagen we aan de horizon de eerste Vlaamse Ardennenheuvels opduiken. Jammergenoeg begon het ook serieus te regenen. Onder de paraplu  passeerden we de Oossemolen, een gerestaureerde watermolen, vanwaar we  via enkele aardewegjes langzaam bergop tot in de Spendelos werden geleid. Rechts van ons zagen we het Enamebos liggen. We trokken er niet naar toe.. wel naar de voetbalkantine van Mater, waar de tweede controle was opgetrokken.

 

Doorheen het nu lichtheuvelende landschap en via enkele rustige wegen en paadjes wandelden we naar het centrum van Mater. We dwarsten de kasseien van Kergate en wat verderop wachtte ons met de Abeelstraat de eerste echte beklimming van de dag. Na deze venijnige klim trokken we over de kasseien van de Jagerij naar de controle in Sint-Maria-Horebeke. We werden er getrakteerd op een zuivelproduct.

 

Na de controle wacht gewoonlijk het éénmanspad, die ons door het dal van Sint-Maria-Horebeke naar Sint-Kornelis-Horebeke brengt. Dit jaar was er alleen een stuk afdaling bij, want we werden rechtsaf gestuurd. We volgden het dal over onverharde wegen en na een klein verhard intermezzo kregen we voor mij nieuwe opklimmende natuurpaden onder de voeten die ons heerlijk naar de  Hoogkoutermolen leidden. We dwarsten  de baan Oudenaarde-Brakel. Wat daarna volgde was heerlijk. In een prachtig landschap (de zon was terug!) en over heerlijke natuurpaden daalden we  richting Schorisse. Daar konden we in de controle voor de eerste maal gebruik maken van onze bagage.

 

Op het wandelmenu stond nu het pittigste stuk uit deze Sloebertocht. Bij het verlaten van de rustpost kregen we onmiddellijk de verharde beklimming van Foreest onder de voeten geschoven. Na de afdaling via de Beukenstraat, een mooie aardeweg, volgde de beklimming van de Ganzenberg. Bijna bovengekomen volgden we een  prachtige natuurwegel naar links langsheen de weiden van Natuurpunt om zo via enkele klappoortjes het natuurdomein Burreken te bereiken. Een nijdig klimmetje doorheen dit mooie natuurgebied loodste ons naar het Perreveld. Een aardeweg verder werden we in de rustpost van Zegelsem getrakteerd op rijsttaart.

 

Na de stop wachtte ons een nieuw stukje parcours. We vervolgden via Rovorst onze weg. Een dalende aardeweg leidde ons doorheen de vallei van de Vaanbuikbeek, een heerlijk stukje parcours. Een oude kronkelende kasseiweg liet ons terug opklimmen naar de vlakte boven Schorisse. We kwamen zo goed als weer in controle maar draaiden weg.  Via een aardeweg en een stukje Stokstraat wandelden we terug naar de Foreest, die we ditmaal via een evenwijdig lopende aardeweg neerdaalden richting Schorisse. Waar we in de controle na 32.9km opnieuw konden gebruik maken van onze bagage.

 

Na Schorisse volgde de traditionele  trip naar de Brouwerij Roman. Enkele rustige wandelwegen brachten ons rond Schorisse naar de voet van berg Stene. Na de beklimming volgde de spectaculaire afdaling langs de Schamperij, die er dit jaar gelukkig droog bij lag. Dit stukje natuurschoon bracht ons naar de voet van de Varent. Tijdens de beklimming voelde ik duidelijk dat buikgriep en 60km wandelen niet samen gaan en met fluwelen benen bereikte ik boven de Brouwerij Roman. Om mijn darmen niet meer te teisteren hou ik het dit jaar bij cola en rond 12u15 vetrokken we dan ook terug uit de brouwerij. Ondertussen was Frans van Opwijk (en Jefke) en Erwin uit Landen ons komen vervoegen.

 

Na de brouwerij dienden we een stukje dubbel te lopen. We daalden opnieuw de Varent af. Tot halfweg, daar doken we opnieuw de natuur in. Via een leuke  aaneensluiting van aardewegen bleven we op de kam lopen, parallel aan de baan Oudenaarde-Brakel (boven op de Boigne- en de Kapelberg). We dwarsten de baan uiteindelijk en een heerlijke boerenwegel leidde ons naar een waterbevoorrading met een kleine versnappering, door Ivan en Lieve op het grondgebied van Edelare. We hadden er 43.3km op de teller.

 

Na de bevoorrading loodste een heerlijk veldweggetje bezaaid met enkele gigantische trappen ons naar de voet van naar de Volkegemberg. Die beklommen we via enkele heerlijke paden en wegeltjes. De macht is totaal uit mijn benen en ik moet mijn compagnons even laten gaan. Ik vraag me af of het wel zinvol was dat ik startte. Maar tijdens een prachtige doorsteek van het Enamebos hervond ik mijn moed. We werden naar de  Lijnwaadmarkt in Ename geleid. Hier konden we traditiegetrouw nog eens pauzeren. Er stonden nog 11 kilometer op het menu.

 

Uit vorige edities weten we dat dit meestal vlakke kilometers doorheen de Scheldevallei zijn. Langsheen het dorpsplein met zijn fraaie platanenaanplanting verlieten we het centrum van Ename. Via een nieuw aangelegd wandel- en fietspad, langs de archeologische site en langsheen enkele oude Scheldearmen en waterpartijen kwamen we terug aan de scheldeboorden. Bij de Ohiobrug doken we het natuurgebied de Rijtmeersen in. Door deze heerlijke scheldemeersen trokken we naar de laatste rustpost in Welden.

 

Na een laatste rustpauze wachtte er enkel nog de terugtocht naar Zingem. Langsheen rustige wegen en een bruggetje over de Zwalm kwamen weer opnieuw aan de voet van de Scheldebrug tussen Zingem en Nederzwalm. Na de oversteek over de Schelde komen we wat verder aan de drankwagen van Roman waar we konden genieten van een bruin streekbiertje of frisdrank Ik hield het bij cola.

 

Nog slechts 700 meter en daar dook de aankomst op van de 28ste Sloebertocht. Wederom een geslaagde editie met de typische ingredienten : een heerlijk parcours, een zeer verzorgde bevoorrading en een bezoek aan de brouwerij Roman. Voor mij een zware editie door mijn geteisterde darmen. Ik genoot dan ook niet meer na. Trok zo snel mogelijk huiswaarts en zocht na de douche direct mijn bed op. Hopelijk raak ik hersteld voor vrijdag....

SDC15375.JPG

SDC15378.JPG

SDC15381.JPG

SDC15382.JPG

SDC15386.JPG

SDC15388.JPG

SDC15392.JPG

SDC15394.JPG

SDC15395.JPG

SDC15396.JPG

09:16 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.