29-05-11

Brugge-Sluis-Brugge 60km 28/05/2011

De Brugse Globetrotters richtten zaterdag, na enkele jaren een 100km te hebben georganiseerd, opnieuw hun vroegere tocht Brugge-Sluis-Brugge in maar onder een andere naam (Dwars door het land van Tyl en Nele). Ik kon in het vooruitzicht van de Nacht van Vlaanderen wel wat kilometers gebruiken en trok daarom  zaterdagmorgen richting Sint-Kruis-Brugge.

Rond 6 uur verliet ik het Sint-Andreaslyceum. Bijna direct werd ik het Paalbos ingestuurd. Door enkele woonwijken bereikte ik het mooie Ryckeveldedomein. Heerlijke bospaden namen mij op sleeptouw en zetten me heerlijk af in 't Keunekot dat dienst deed als controle na 6km in Sijsele.

Na de controle stuurden grintwegen me door de open vlakte van het Maleveld. Na de splitsing trokken we richting Damme. Een zo goed als kaarsrechte baan leidde ons kilometers lang naar het mooie dorp. Ik was op pad met Robert uit Brussel (deelnemer aan Vichte Dhron) en gelukkig hadden we veel bij te praten en vlogen de kilometers voorbij. Achter de kerk van Damme liepen we naar de controle na 13.8km.

Door het centrum trokken we naar de Damse Vaart, die we volgden tot bij de Siphon. Hier trokken al de afstanden apart op pad. Wij, de 60km stappers, werden langs het Schipdonk- en het Leopoldkanaal (in de volksmond de Blinker en de Stinker genoemd) gestuurd. Bij de Platheulebrug werden we over de 2 kanalen gestuurd en kregen we rustige verharde wegen voor de voeten. Die leidden ons naar de Expressweg (Antwerpen-Knokke) die we dwarsten om de controle te vinden in het centrum van Lapscheure (22.4km). Een rijstpap voorzag er ons van nieuwe energie.

Snel hadden we het polderdorpje verlaten en werd het recept van daarnet weer uit de kast gehaald, rustige verharde wegen. Die brachten ons naar de Damse Vaart. Die dienden we te dwarsen met een veerpont. Eerst het pont dichter halen en dan draaien aan het wiel om de overzijde te halen. Een leuk intermezzo....Via het verharde pad langs de Damse Vaart trokken we richting Sluis. Net bij het binnenkomen van Sluis werden we over een aantrekkelijke voetgangersbrug naar de andere zijde van de Damse Vaart gestuurd. De parcoursbouwer jaagde ons direct de vestingen rond het stadje op. We werden een heerlijk uitzicht aangeboden op het stadje en de vele kanaaltjes rondom ons. Na een een tijdje op het grintpad boven op de vesten te hebben vertoefd, vonden we de controle in de cafetaria van een camping na 30.3km.

Door de camping trokken we ons weer op gang. Een ooievaar versperde ons even de weg. We maakten ons op om de rest van de vestingstoer af te werken, maar de organisatoren hadden andere ideeen. Ze stuurden ons de vlakke polders rond het Nederlandse vestingstadje in. Een grintweg nam ons op sleeptouw en tussen de dijken was het soms stevig beuken tegen de wind. De polderdoorsteek mondde uit in Sint Anna Ter Muiden. We kregen een heerlijke rondleiding door het kleine dorpje met het prachtig marktplein. Een fietspad bracht ons terug naar de Damse Vaart. Even dubbellopen tot bij het Veerpont van daarnet. Om vervolgens langs de vaart Hoeke te bereiken waar de controle was opgetrokken in een hoeve na 38.7km. Tijd voor een boterham en een heerlijke Bruine Leffe.

Volgetankt met nieuwe energie doken we het polderlandschap in. Rustige wegen leidden ons naar het volgende dorp namelijk Oostkerke. Hier vonden we na 44km in een plaatselijk café de stempelcontrole.

Een heerlijk onverhard pad stuurde ons van bij de kerk opnieuw het open landschap in. Snel bereikten we opnieuw de Blinker en de Stinker, die we voor een tijdje volgden. Het jaagpad leidde ons terug naar de Siphon. Hier pikten we de 30km stappers weer op en samen liepen we over de Damse Vaart. Een heerlijke veldwegel stuurde ons dieper het polderlandschap in, voor we opnieuw Damme bereikten. We dwarsten opnieuw de vaart en liepen langs de achter zijde van het dorp terug naar de controle van deze morgen. We hadden 49.2km op de teller. Nog 11.9 voor de boeg...

Door het centrum trokken we terug naar de Damse Vaart, die we opnieuw dwarsten. Langs een stevig draaiende molen liepen we langs de Vaart naar het Fort Beieren. Een heerlijk veldwegel stuurde ons naar dit natuurdomein die we via enkele klappoortjes betraden. Een netwerk van paden liet ons kennis maken met een gevarieerd landschap met vooral bos, weiden, aarden wallen, gedeeltelijk dichtgegroeide grachten, de overblijfselen van een ommuurde moestuin en een  hoevecomplex. Enkele woonwijken doorspekt met enkele leuke wandelpaden leidden ons naar de laatste rust in Sint-Jozef. Tijd om de innerlijke mens een laatste maal van spijs en drank te voorzien voor we de laatste 5.2km aanvatten.

Snel stonden we weer bij de Damse Vaart, die we voor het laatst volgden. Enkele polderwegen en leuke lanen leidden ons terug naar het centrum van Sint-Kruis van waaruit we snel weer in de startzaal stonden. We werden nog getrakteerd door de organisatie op een Brugse zot en ik liet een bord vol-au-vent met frieten aanrukken. Een gezellige babbel met nederbelg Patrick sloot mijn wandelavontuur af voor ik terugbolde naar huis.  

Een LINK naar ALLE FOTO'S vind je hieronder....Onder de link reeds enkele impressies

https://picasaweb.google.com/kv1304008/Brugge03?authkey=G...#

SDC15304.JPG

SDC15307.JPG

SDC15311.JPG

SDC15314.JPG

SDC15319.JPG

SDC15323.JPG

SDC15324.JPG

SDC15327.JPG

SDC15328.JPG

SDC15331.JPG

SDC15334.JPG

SDC15339.JPG

SDC15342.JPG

SDC15343.JPG

SDC15345.JPG

SDC15347.JPG

SDC15349.JPG

13:17 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-05-11

Sentiers Ardennais 75km Masbourg 14/05/2011

In mijn wandelprogramma van 2011 wou ik absoluut een plaatsje maken voor de 75km van Masbourg. Ik was de voorbije jaren reeds in Masbourg maar nog nooit stapte ik er de koninginne-afstand van 75km. Dit jaar wilde ik dit absoluut volbrengen.

 

Masbourg is een dorpje in de provincie Luxemburg, gelegen aan het riviertje de Masblette. Het ligt in de omgeving van Saint Hubert in een prachtig boslandschap doorkerft door valleien van riviertjes en beken.

 

Het Ardens avontuur begon rond 5u45, toen Rik en ik ons op gang trokken. Uit ervaring wisten we dat Masbourg verlaten, gelijkstaat met klimmen. Rik gooide er direct de beuk in en mijn ademhaling stokte. Het bleef klimmen tot bij de eerste controle na een goeie 2 kilometer. De medewerkers waren bezig met de partytent nog op te zetten, maar ontvingen ons met open armen en wensten ons veel succes toe.

 

We daalden door het bos en de zon kwam piepen. We hoopten op droog weer en dat de aangekondigde regen uitbleef. We daalden nog steviger om Fourneau Saint Michel, een openluchtmuseum die ons laat kennismaken met het plattelandsleven in Wallonië en zijn typische woningen, te bereiken. We trokken door het museum, dwarsten de Masblette en klommen opnieuw. Een heerlijk natuurpad nam ons op sleeptouw en leidde ons naar Awenne. In het plaatselijk schooltje haalden we onze tweede stempel op.

 

Snel waren we uit het rustige Awenne en een heerlijk éénmanspad nam ons mee langs een  riviertje. We slingerden ons tussen de bomen en bereikten uiteindelijk de grote weg. De 75km-stappers werden hier apart op pad gestuurd. We klommen naar een plateau, waar de wind vrij spel kreeg. We vervoegden snel weer de andere afstanden, rondden een kapel en klommen naar een volgende bospassage. Een poort bracht ons dieper het bos in. Uiteindelijk verlieten we het bos en werden we getrakteerd op een heerlijk zicht op het lagerliggende Mirwart, met zijn kasteel. We doorkruisten het volledige dorp om bij het kasteel uit te komen. Het kasteel van Mirwart werd gebouwd in 955. De huidige gebouwen werden tussen 1706 en 1734 opgetrokken. We daalden stevig van het kasteel weg. Een zigzaggend pad bracht ons tot bij de rivier de Lomme. We volgden deze rivier heerlijk om bij de controle in de Vieux Moulin uit te komen.

 

Na de controle dwarsten we de Lomme en liepen langs heerlijke vijvers. Het licht van de  zon speelde met het water van de fonteinen en de watervalletjes en bood ons een heerlijk spektakel aan. We klommen uiteindelijk van de waterpassages weg en liepen over afwisselende bospaden naar de derde controle in een partytent midden in het bos na een goeie 20km. De 40km stappers verlieten ons. Jacques van Bertrix kwam ons vervoegen en als trio trokken we verder

 

De 50 en 75km stappers doken dieper het bos in. Een heerlijk licht opklimmend pad slingerde zich naar een voetgangerstunneltje onder de E411. Een gekapt bos leidde ons naar een ellenlang karrenspoor die ons liet opklimmen naar een volgende bospassage alvorens rustige wegen ons naar Redu leidden. Redu is gekend als boekendorp. Het dorp telt dan ook veel boekenwinkels en ontvangt jaarlijks een 300000 toeristen. Wij vonden er na 29km in het jeugdlokaal de vierde controle. Tijd om onze dorst te laven.

We verlieten Redu op een plateau. We zagen aan onze linkerzijde een satellietpark liggen voor we op natuurpaden werden getrakteerd. Die daalden heel stevig om in het gehucht Séchery met zijn prachtige vakwerkhuizen, uit te komen. We klommen opnieuw uit het dorp en kregen op het plateau opnieuw heerlijke bospaden onder de voeten. Wat volgde was een zeer gevaarlijke steile afdaling. Het bladendek zorgde ervoor dat we de putten en de losliggende stenen niet zagen. Jacques maakte kennis met de grond, ik verzwikte mijn voet….allemaal zonder veel erg….Iedereen kon verder. Beneden vonden we bij een hotel een Ravel. Die leidde ons naar de Lesse, die we dwarsten om bij een picknickhut uit te komen, die fungeerde als controle na 36km. Frans en Marie-Paule (inrichters van Vichte Dhron), Willy Vermeulen, Filip Bonnyns, Jos en Marc van de Pompoenstappers en Etienne verlieten net de controle.

 

Wij volgden hen, na een korte pauze. De Ravel nam ons opnieuw op sleeptouw en leidde ons de vallei van de Lesse in. Heerlijk liepen we parallel aan de rivier. Bij de Moulin de Daverdisse klommen we verhard van de Lesse weg. We haalden het gezelschap rond Claude Tixhon bij en daalden opnieuw naar de Lesse. Ons groepje was aangegroeid tot een man of 5 en iedereen vond dat de volgende controle lang wegbleef. Uiteindelijk ontdekten we na 42km de partytent aan de boorden van de Lesse. Het was er heerlijk toeven, jammer genoeg moesten we verder.

 

We bleven langs de Lesse lopen. Een voetgangersbrug bracht ons naar de andere zijde van de rivier. Een verharde klim die maar bleef duren leidde ons uit de Lessevallei en bracht ons terug naar het plateau in de omgeving van Redu. Ik begon tijdens de klim de eerste tekenen van vermoeidheid in mijn benen te voelen. We zagen opnieuw het satellietpark en een verharde weg bracht ons terug naar Redu na een heerlijke lus van een twintigtal kilometer door de Lesse vallei. We waren 50km ver. Een pistolet en een cola dienden ons nieuwe krachten te bezorgen.

 

Filip Bonnyns werd onze nieuw compagnon. We zouden de rest van de tocht samen blijven. We bleven wat rondhangen in de omgeving van Redu voor natuurpaden ons opnieuw het bos instuurden. Onze boszwerftocht sloten we letterlijk af met het sluiten van een poort voor we de grote weg dwarsten. We werden bij het binnenkomen van Transinne begroet door een gekke geit in de wei. Rustige wegen leidden ons door Transinne. Een monument met enkele kanonnen trok even onze aandacht voor we via een gestaag klimmende verharde weg uit Transinne werden geleid. Boven dwarsten we de E411 en doken opnieuw het bos in. Snel vonden we de partytent (controle 3 van deze morgen) terug en rustten er even uit. Er wachtten ons nog 16km.

 

Heerlijke bospaden leidden ons terug naar de prachtige vijvers en snel ook weer naar de controle in de Vieux Moulin. Isabelle, de vrouw van Rik, zat er ons op de terras op te wachten. Ze was met haar wagen tot hier gekomen. Tijd voor een langere pauze en een heerlijk biertje. Er stonden nog 9.8km op het menu.

 

We trokken ons opnieuw op gang en de spieren in mijn benen vonden dat, na de iets langere pauze, niet zo een leuk idee. Maar de volgende schotel op het menu was “promenade du parc”. Een heerlijk pad langs de Lomme. Nu en dan opklimmend en dalend op de flanken van de rivierbedding trokken we verder. Genietend van de natuurpracht stoomden we over brugjes en langs dalen verder. Uiteindelijk daalden we stevig om in Grupont uit te komen. De parcoursbouwer trakteerde ons op een volledige rondleiding in het dorp om uiteindelijk bij het verlaten van het dorp de controle te vinden in een partytent bij het kerkhof.

 

Met het idee dat Masbourg in een dal ligt, vatte ik de laatste 3.8 km aan. Ik verwachtte dan ook een laatste stuk volledig in dalende lijn. De aanzet was juist want we daalden tot bij een spoorlijn. Wat volgde was een stevige klim. Die was er echt te veel aan voor mij en ik moest mijn companen laten gaan en mijn eigen tempo zoeken. Boven wachtten ze me op en uiteindelijk kregen we de kerk van Masbourg in zicht. We daalden tot bij de kerk en verder tot bij de Masblette en de startzaal.

 

Ik genoot heerlijk na in het zonnetje (wat hadden we geluk gehad met het weer... geen regen en niet te warm) met een bruine Rochefort en een schotel vol-au-vent voor ik voldaan de 2.5 uur durende terugrit aanvatte.

 

Ik kan nu ook meespreken van de 75km van Masbourg. Een prachtige tocht….heerlijke bospassages….prachtige valleien….pittoreske dorpjes…..veel klim- en daalwerk. Kortom prachtig maar zwaar….Ik zal het nog enkele dagen voelen in mijn benen denk ik…

Hieronder vind je reeds enkel foto's maar via ONDERSTAANDE LINK kun je AL DE FOTO'S bekijken. 

https://picasaweb.google.com/kv1304008/Masbourg?authkey=G...#

SDC15235.JPG

SDC15242.JPG

SDC15244.JPG

SDC15249.JPG

SDC15255.JPG

SDC15264.JPG

SDC15281.JPG

SDC15282.JPG

SDC15287.JPG

SDC15289.JPG

SDC15291.JPG

SDC15292.JPG

SDC15300.JPG

18:24 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (3) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

01-05-11

Marche du Renouveau Chatelet 30/04/2011

Vorig jaar op 01/05/2010 trok ik naar Châtelet….Ik sloot mijn verslag toen af met de volgende woorden….Wat een parcours!!!! Jammer voor de organisatie was er maar zo weinig volk. Hopelijk gaat deze tocht niet verloren! Bij leven en welzijn kom ik hier volgend jaar terug..... Ik hield woord en trok zaterdag terug richting Châtelet.

 

Rond 6u45 bereikte ik de startzaal. De zaal was  meer gevuld dan vorig jaar en hier en daar kreeg ik de opmerking dat wandelaars naar hier waren gekomen na het lezen van mijn verslag van vorig jaar en  dat ze hoopten dat de tocht even goed zou zijn. Ik zag wel op de parcourstekening dat ze niet richting Gerpinnes en Acoz trokken maar naar Nalinnes en omgeving.

 

Na vele begroetingen trok ik me samen met Eric en Annemie op gang. We slenterden wat door de straten van Chatelet en bereikten Bouffioulx. Bij Potterie Dubois pikten we enkele verkeerd gelopen wandelaars op en samen bereikten we de eerste graswegels. Een heerlijk éénmanspad nam ons op sleeptouw. Ik trok door tot bij Willy (WSK Marke) en samen trokken we verder om de eerste controle te bereiken na 5,183km in de garage van Micheline Dewinter.

 

Ik ging er opnieuw alleen van door en een heerlijk dalend wandelpad leidde me naar een bospassage (Bois de Champs Borniaux). Nu en dan afgewisseld met heerlijke wandelpaden en mooie dreven bereikten we het grondgebied van Loverval en dwarsten we de grote weg van Charleroi naar Philippeville. We bleven even hangen in de dorpskom maar in de doodlopende Rue de la Source kozen we weer resoluut voor de natuur. Een heerlijk bospad langs het water bracht ons verder. Een stevige kaarsrechte boslaan in bois du Prince nam het over en leidde ons naar de tweede controle op grondgebied Nalinnes.

 

Bleek dat we 25km later, hier terug dienden te komen. Na de controle bleven we wat tussen de huizen slenteren voor we het veld indoken. De tocht veranderde volledig van fysionomie en we kregen nu veldwegels, die leidden ons naar de dorpskom van Haies. We flirtten met de rand van het dorp en werden over verharde wegen langs l’étang des 6 chemins gestuurd. Onverharde veldwegels namen het weer over en op het parcours van “les Hauts de Nalinnes” liepen we op een plateau tussen de velden te genieten van de in de zon badende vergezichten. Uiteindlijk bereikten we controle 3 opgetrokken in een partytent aan de rand van het containerpark van Nalinnes na 17,2km.

 

We trokken door de partytent en bereikten de volgende bospassage. Een heerlijk bospad nam ons op sleeptouw en liet ons dalen tot bij een riviertje. Natuurlijk volgde een stevige klim naar een gekapt bos. Boven pikte ik Joel en Liban van de Chatons op en samen daalden we over verharde wegen naar Cour-sur-Heure, waar controle 4 was opgetrokken in het dorpscafé Le Saint-Jean. De uitbater bleek, aan de inrichting van het café te zien,  een Johnny Hallyday fan te zijn.

 

Ik verliet het dorp via een stevige maar korte klim en kreeg terug een onverharde weg in open veld te verwerken. Die liep opnieuw op een plateau en bood onze heerlijke vergezichten. Over heerlijke wandelpaden bereikten we het volgende dorpje dat we in het dal zagen liggen. Een imposant kasteel lieten we rechts liggen, voor we de dorpskom van Ham-sur-Heure indoken. De plaatselijke kermis nodigde ons met muziek uit, maar de parcoursbouwer liet ons heerlijk het dorp rondden om net buiten het dorp controle 5 te laten vinden na 25,5km. Een cola compenseerde het verloren vocht.

 

Na de controle bereikten we snel een heerlijke barrage op de l’Eau d’Heure, een rivier die voor kilometerslang de leidraad van onze wandeling ging worden. Een brugje bracht ons bij de barrage over de rivier. Langs de rivier liepen we het bos in. We klommen wat van de rivier weg om via een heerlijk éénmanspad tussen de bomen en de prikkeldraad terug naar de rivier te worden geleid. Onder en over een brug bereikten we Beignée. Even klimmen en achter een huis verlieten we opnieuw de dorpskom. Wat volgde was schitterend!! Een avontuurlijk pad (klimmen, dalen, rotsjes) langs de rivier nam ons op sleeptouw. Een zeer stevige klim rukte ons uit onze droom en bracht ons terug naar de bewoonde wereld. Voor even maar….want in een woonwijk trakteerde de parcoursbouwer ons op nog meer moois. Heerlijk doken we opnieuw het bos in…dalen naar een riviertje en stevig klimmen in het bos waren de volgende ingrediënten. We dwarsten opnieuw l’Eau d’Heure en vonden controle 6 bij het voetbalveld van Jamioulx. Jacques van Bertrix (deelnemer aan Vichte-Dhron in 2010) was er zijn dorst aan het laven. We zouden voor de rest van de tocht samen optrekken.

 

We werden langs het voetbalveld naar het centrum van Jamioulx geleid. Liepen even tot bij een nieuw barrage en klommen stevig over heerlijke avontuurlijke paden van de rivier weg. Boven liepen we even verkeerd maar uiteindelijk kwamen langs de gevangenis van Jamioulx en brachten heerlijke bospaden ons terug naar controle 2 van deze morgen. Na een heerlijke lus van 25km. We laafden nogmaals onze dorst. Er stonden nog 12km op het menu. Daniel Boitel kwam ons vervoegen en samen met nog een Waalse wandelaar trokken we als viertal op pad.

 

We trokken voor een tweede maal Bois du prince in. Wie dacht dat de tocht aan kwaliteit ging inleveren hoe dichter we bij de aankomst kwamen had het verkeerd voor. We bleven in het bos rondkuieren tot we daalden om uit te komen bij de Lac de Loverval. Een heerlijk waterpartij waarlangs de voorlaatste controle was opgetrokken bij een kiosk.

 

We klommen van het Lac weg en liepen terug naar de grote weg Charleroi-Philippeville die we opnieuw dwarsten. We daalden opnieuw op een éénmanspad langs een kasteelmuur. Beneden volgde een stevige trappenpassage om opnieuw in de natuur uit te komen. Natuurwegels langs de terrils brachten ons naar de eerste huizen van Châtelet en ook het clublokaal van de inrichtende club les Ecureuils de Châtelet. Nog een goeie 2 kilometer…

 

Waren die vorig jaar volledig in rechte lijn naar de aankomst dan was dit ook aangepast en stuurde men ons nu direct over een mooi pad tussen de koolzaadvelden dieper het centrum in. Enkele degelijke wandelwegen brachten ons langs de spoorweg terug. Een nijdige klim en een rondleiding in een park zetten ons meer dan voldaan af in de startzaal.

 

Deze editie had mijn verwachtingen overtroffen en was nog beter dan vorig jaar. Dit was een ware natuurtocht met een schitterend parcours en dit in een gebied ten zuiden van Charleroi, waar iedereen denkt daar valt op wandelgebied weinig te rapen. Chapeau aan de inrichtende club les Ecureuils van Châtelet.

Geniet mee van de foto's. Hieronder vind je reeds enkele impressies maar KLIK op ONDERSTAANDE LINK voor de volledige fotoreportage.

https://picasaweb.google.com/kv1304008/Chatelet?authkey=G...#

SDC15158.JPG

SDC15165.JPG

SDC15170.JPG

SDC15178.JPG

SDC15191.JPG

SDC15196.JPG

SDC15201.JPG

SDC15212.JPG

SDC15217.JPG

SDC15224.JPG

SDC15226.JPG

14:41 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |