10-04-11

Francorchamps-Mortier 55km 09/04/2011

De wandelclub Mortier, c'est le pied richtte vorig jaar naar aanleiding van een jubileum voor het eerst de lijntocht Francorchamps-Mortier in. Het succes toen en op vraag van de wandelaars werd deze tocht dit jaar opnieuw op de wandelkalender geplaatst. Ik was er als de kippen bij, om na het missen van de eerste editie, me in te schrijven voor deze tocht.

Zaterdagmorgen 3 uur werd ik door mijn wekker uit mijn bed gejaagd. Na meer dan 2 uur bollen bereikte ik Mortier. Parkeerwachters van de club stuurde mij oordeelkundig naar een weide waar ik mijn wagen kon achterlaten. Rond de startzaal was het heel druk. Veel wandelaars stonden al ongeduldig te wachten op de bus. Ik maakte me er geen zorgen in en ging op zoek naar mijn startkaart in de zaal. Het kruin van de lange afstandswandelaars was aanwezig. En de vele begroetingen zorgden ervoor dat het een tijdje duurde eer ik de inschrijvingstafel bereikte. Als liep perfect en ik kreeg mijn kaart met vermelding bus 3. Ik nam nog even de tijd voor een koffie en enkele boeterhammen en ging dan ook op zoek naar mijn bus. De organisatie had bus 3 voor bus 2 geplaatst en veel wandelaars moesten even zoeken naar de juiste bus maar uiteindelijk geraakte we rond 6u15 op pad met de bus richting het F1-circuit van Francorchamps.

Na een half uurtje rijden, zetten de bussen ons af op de parking naast het circuit. We konden beginnen aan onze 55km lange wandeling terug naar Mortier. Langs de openstaande slagbomen liepen we het domein van het circuit op. Door de paddock trokken we op zoek naar onze eerste stempel. We wandelden over de impossante aankomststrook, namen de haardspelbocht "La Source" en beklommen de alomgekende Raidillon bocht. Boven hadden we een prachtig zicht op het circuit en de toch wel indrukwekkende startplaats. Hier verlieten we ook het racecircuit en werden direct de natuur ingestuurd. Een licht klimmende verharde weg nam ons een hele tijd op sleeptouw voor we de Ravel opdoken. Gezellig keuvelend met Frans (en Jefke), Anita en enkele padstappers trokken we verder over de Ravel. Bij het dorpje Hockai klommen we van de Ravel weg en liepen we even tussen de huizen. Tussen prachtig gezaagd hout bereikten we de eerste controle na 9km.

Direct na de controle liepen we over een brugje en betraden we de vallei van de Hoëgne. Wat volgde was subliem...Een rotsachtig pad langs de rivier stuurde ons steeds dieper de vallei in. Prachtige plankenpaden, schitterende trappassages, springend van rots naar rots, laverend van links naar rechts van de rivier over krammikkige brugjes en steeds weer genieten van het prachtig natuurspektakel dat de Hoëgne met zijn vele watervalletjes ons bezorgde. We verlieten even de vallei bij Solwaster om op de grote weg de tweede controle te vinden na 14km.

Direct na de controle doken we opnieuw de vallei in. Ik vond hier echt een parcours naar mij hart en denderde door de vallei. De paden werden wat minder rotsachtig maar bleven ongelooflijk bekoren. Uiteindelijk kregen we net voorbij een scoutskamp even wat rust op enkele verharde wegen. Maar net voor Polleur stuurde de parcoursbouwer ons via een heel mooi natuurpad terug tot bij de rivier die we opnieuw dwarsten. Een eerste weidedoorsteek zette ons af in Polleur waar we de eerste zaalcontrole vonden na 21,8km.

Ik trok verder en liep langs de kerk met zijn eigenaardige "gedraaide" kerktoren. Ik werd met een stevige verharde klim uit Polleur gestuurd. In het dal zagen we een gigantische brug liggen waar boven de autostrade opliep. We klommen tot bij een kruisbeeld waar een stevig klimmend natuurpad het overnam. We doken onder de snelweg en werden maar steeds hoger gestuurd. Het laatste deel van de klim over natuurpaden. Boven wachtte er ons een prachtige zwerftocht over het plateau. Een golvend natuurpad, tussen de bloeiende struiken, nam ons een hele tijd op sleeptouw. Een verhard intermezzo zette ons af bij een boerderij die we doorkruisten om via een klimmende weide doorsteek een bos te bereiken. We daalden eerst stevig, overwonnen het riviertje over enkele stenen en klommen om de controle Maison Bois naar een goeie 29 kilometer te vinden op de binnenkoer van een prachtige hoeve. We werden er getrakteerd op een heerlijk frisse Aquarius. Die smaakte bij deze zomerse temperaturen.

Uiteindelijk verliet ik de hoeve en tussen de velden liep ik naar een stevige afdaling over een echt brokkenpad. Een golvende bospassage bracht ons op een plateau waar we een heerlijk zicht hadden op het lager gelegen Verviers. We betraden de dorpskom van Esnival. Een heerlijk natuurpad bood ons prachtige vergezichten op de spoorweg en de lager gelegen waterzuivering. We verlieten het natuurpad via een nauwe doorsteek en daalden tot in de echte dorpskom. Even maar want langs een huis werden we via een trap opnieuw omhoog gestuurd. Een zeer lastige korte nijdige helling volgde. Op het plateau trokken we naar Wegnez. Ik was op pad geraakt met een andere westvlaming Marnix uit Merkem. We liepen door het typisch ardens dorpje naar de controle na 34,4km. We laafden er nogmaals onze dorst en genoten even in de zon.

We werden rustig uit het dorp geleid. Voor even maar...Want we kregen een echt stuk avontuur voor de voeten...een heel korte nijdige klim (waar de organisatie touwen hadden gespannen) bracht ons naar een volgend meesterstukje. Boven kregen we een heerlijk éénmanspad die ons weer langs een riviertje bracht. Ik genoot enorm. Bij een prachtige bron met dito waterval stopten we even om de bron te beklimmen en onze handen met het bronwater wat af te koelen. De natuurpaden bleven elkaar opvolgen en leidden ons naar Grand Rechain waar we in de controle in de bar van een sporthalle even pauzeerden na 40,6km.

We trokken opnieuw op pad en werden even door de dorpskern gestuurd. Maar snel namen de natuurpaden het opnieuw over. Tussen de hagen liepen we naar een weidedoorsteek, die licht opklimmend nu en dan onderbroken werd door enkele zeer nauwe passages. Boven zagen we onze volgende bestemming het stadje Herve liggen, nog van ons gescheiden door een gigantische brug (de snelweg). Heerlijk lafeerden we tussen de velden in zomerse temperaturen. Uiteindelijk trokken we onder de snelweg en werden via een licht opklimmend pad rond Herve gestuurd. Het natuurpad maakte plaats voor een korte stadspassage die ons afzette in de controle bij het zwembad na 45,3km. Marnix zocht er een terras op. Ik trok verder.

Een voetgangersbrug leidde ons naar de Ravel die ik volgde in de richting van Battice. We kwamen langs het oude stationsgebouw van Herve en verlieten de Ravel. Ik raakte op pad met Marcel Lamboitte en een andere Waalse wandelaar André. We pikten Roland uit Spa op, die blijkbaar al 45km gewandeld heeft voor hij hier aan de 55km was begonnen (dus op weg voor 100km) en als viertal denderden we verder. We liepen door het prachtig open landschap van het Land van Herve en genoten enorm van de prachtige vergezichten. We werden een laatste maal afgestempeld op het grondgebied van Bolland bij een garage na 49,8km.

Na de controle misten we een pijltje en raakten de weg kwijt. Gelukkig kon André zich orienteren en wist hij uit de vorige editie het parcours. Hij stuurde ons over een stuk alternatief parcours terug naar het bepijld parcours. Hij deed dit perfect en uiteindelijk stuurde een heerlijke éénmanspad ons steeds dichter naar het kerkje van Mortier. Het éénmanspad leidde ons naar een weidedoorsteek en heerlijk liepen we langs en over een riviertje. We verlieten de weide en dienden nog eens stevig verhard te klimmen voor we uiteindelijk de startzaal vonden. Het was 3 uur en de zaal zat overvol met wandelaars die deelnamen aan de namiddagwandeling van 6 en 12km. Ik besloot hier niet lang meer te vertoeven. Dronk nog een cola, kocht enkele broodjes en verfriste me wat voor ik mijn wagen opzocht en de meer dan 2 uur lange terugtocht aanvatte.

Deze wandeling is een ABSOLUTE AANRADER. Het was de verrre verplaatsing meer dan waard. De speciale startplaats, de ongelooflijk prachtige vallei van de Hoëgne, de vele klims en natuurpaden in de omgeving van Polleur en Verviers en de doortocht door het prachtige Land van Herve maken deze tocht tot een fenomenale topper. En wat hadden we geluk met het weer...20°C en zon.

Bekijk via de LINK hieronder de meer dan 100 FOTO'S

https://picasaweb.google.com/kv1304008/FRANCORCHAMPSMORTIER#

SDC14997.JPG

SDC15015.JPG

SDC15018.JPG

SDC15050.JPG

SDC15068.JPG

SDC15089.JPG

 

08:53 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Goede dag, prettig je nog eens tegen te komen. En dan nog op zo een fantastisch wondermooie wandeltocht.
En met je verslag beleef ik de wandeltocht opnieuw.

Gepost door: G.U.Y. | 11-04-11

De commentaren zijn gesloten.