21-11-10

Herfsttocht Wervik 20/11/2010

Na een deugddoende en zonnige (geen sprake van wateroverlast) vakantie op Tenerife kwam ik vandaag eindelijk weer aan wandelen toe. Ik trok richting Wervik (richting Kruiseke) waar ik rond 6u45 aankwam. De organisatoren hadden net de deuren geopend van het traditioneel, verouderd startzaaltje. Inschrijfkaarten waren er nog niet. Ik zag dat de 30km stappers eerst een lus van een achttal kilometer dienden te stappen vanuit de startzaal.

Ik besliste (samen met Bernard Cools) dan ook om eerst deze lus te wandelen en bij mijn terugkomst mij in te schrijven. We trokken in het donker op pad en werden bij het voetbalveld van Sparta Kruiseke gesplitst van de andere afstanden. We keerden terug tot bij de grote weg Wervik-Kruiseke, die we dwarsten. We werden op rustige verharde wegen rondgeleid in de licht golvende streek tussen Geluwe, Wervik en Kruiseke. Even bij het betreden van een karrenspoor werden we herinnerd aan de wateroverlast van het voorbije weekend en was het zorgen dat we direct niet met natte voeten verder moesten. Maar uiteindelijk stuurden verharde wegen ons langs het Spiegelhof terug naar Kruiseke. Waar we via enkele buurtwegels teruggestuurd werden naar de startzaal.

SDC14436.JPG

De startzaal was nu beter gevuld met wandelaars. Na het begroeten van veel bekenden schreven we ons in en trokken we opnieuw op pad. We werden over een heerlijke veldwegel uit Kruiseke geleid. Rustige wegen leidden ons naar Geluveld. Waar een heerlijke aaneenschakeling van natuurpaden het overnam. Ze leidden ons rond Geluveld en lieten ons lichtjes opklimmen naar de Everzwijnhoek. Van daaruit daalden we over rustige wegen om uiteindelijk na een rustige zwerftocht Zandvoorde te bereiken, waar de tweede controle na een 16-tal kilometer was opgetrokken.

SDC14437.JPG

Over het natuurpad achter de kerk van Zandvoorde verlieten we het dorp. Er stond een lus van een zevental kilometer op het programma. Ik had gehoopt op een rondleiding in de naburige gasthuisbossen. Maar ik dacht eerst dat het ijdele hoop ging worden...want na de afdaling van "Zandvoordeberg" werden we de andere richting opgestuurd. Een ware zwerftocht tussen de velden...die uiteindelijk bij 't Kruis ons opnieuw de weg Zandvoorde-Zillebeke liet dwarsen. Mijn hoop kwam dan toch uit...want we werden op een alternatieve manier de gasthuisbossen ingestuurd. Wat volgde was een heerlijke rondleiding in de gasthuisbossen in herfsttooi. Wanner we de bossen uiteindelijk verlieten, werden we getrakteerd op een stukje dubbellopen (want we dienden over hetzelfde parcours van enkele uren geleden te wandelen) om uiteindelijk opnieuw de controle in Zandvoorde te vinden.

 

SDC14440.JPG

Na de laatste controle verlieten we de overvolle controleplaats en werden over een grote weg uit Zandvoorde geleid. Na een tijdje volgden opnieuw rustige, verharde wegen. Bij het motocrosscircuit werden we weer getrakteerd op heerlijke veldwegels die ons een tijdje op sleeptouw namen. Lichtjes klimmend bereikten we opnieuw de rustige wegen van daarnet die ons snel terug brachten naar Kruiseke en naar de startzaal na een typische winterwandeling.

SDC14442.JPG

Ik kaartte met veel bekenden na... en hield het bij enkele cola's alvorens ik voldaan terug naar huis bolde.

 

09:22 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-11-10

Rondom de Sint-Sixtusabdij Westvleteren 31/10/2010

In de voorbij weken zit ik regelmatig te kijken op blogs van collega wandelaars. Enkele wandelvrienden plaatsen GPS tracks van gedane wandelingen op hun blog met hun ervaringen. Eén van die tracks bracht mij bij het idee om zelf een wandeling te ontwerpen in de omgeving van de welgekende abdij van Westvleteren en die af te sluiten met een bezoek aan de bijhorende cafétaria, genaamd de Vrede.

Voor zondagnamiddag had men brede opklaringen aangekondigd. We trokken dan ook kort na de middag richting Westvleteren. Mijn wandeling was gebaseerd op de provinciale Sint-Sixtuswandelroute van 7,1km. Ik had er echter een uitgebreide extra lus door de canadabossen bij voorzien.

SDC14371.JPG

 

We parkeerden onze wagen pal voor de abdij en trokken door de bossen van de abdij ons op gang. Het wandelpad leidde ons tot bij de grot. Langs de grot verlieten we de bossen rond de abdij en een heerlijke kerkwegel bracht ons de open velden in.

SDC14361.JPG

Het zonnetje kwam meer en meer piepen en al gauw gingen de jassen uit. Enkele verharde wegen brachten ons naar de volgende natuurdoorsteek. Een heerlijk natuurpad leidde ons naar de militaire begraafplaats van Dozinghem. De Commonwealthtroepen gebruikten deze begraafplaats tijdens de eerste wereldoorlog. Er liggen hier dan ook meer dan 3000 soldaten uit het Verenigd Koninkrijk begraven. Na de begraafplaats leidde een modderig pad ons verder het bos in. We verlieten de Sint-Sixtuswandelroute en dwarsten de grote weg. We doken de Canadabossen in en liepen tot bij het domein van de Lovie. Uiteindelijk verlieten we het canadabos om een geplande rust te houden in 't Jagershof. Jammer genoeg waren de uitbaters op verlof en dienden we verder te trekken zonder onze dorst te lessen.

SDC14364.JPG

SDC14365.JPG

We trokken de Nonnenstraat in en vervoegden iets verder opnieuw de sint-sixtuswandelroute die ons het Nonnebos instuurde. Heerlijk liepen we door een bosdreef en bereikten de rand van het bos waar een vettig éénmanspad ons op sleeptouw nam. Tussen de velden en de bijhorende prikkeldraad wandelden we naar enkele hoppevelden, die er desolaat bijlagen. Langs de hoppevelden bereikten we opnieuw verharde wegen. Tijd om de modder van onze schoenen te stampen....Even namen verharde wegen ons op sleeptouw alvorens een kerkewegel ons dichter de abdij bracht.

SDC14367.JPG

SDC14368.JPG

SDC14370.JPG

Een verharde weg nam ons op sleeptouw richting de Sint Sixtusabdij die ontstond in 1831 nadat de prior van het pas gestichte klooster op de Catsberg met enkele van zijn monniken naar de bossen van Sint-Sixtus trok om zich te vestigen bij de kluizenaar Jan-Baptist Victor. De abdij is het meest gekend voor het trappistenbier die door de monniken gebrouwd wordt.

Het bier wordt niet verkocht aan winkels en de horeca en is officieel enkel te verkrijgen in de abdij zelf en in het café tegenover de abdij (café de Vrede). Van ver zagen we dat het café en de terras goed gevuld waren met bezoekers. Maar we vonden nog een plaatsje op het terras met een heerlijk zicht op de ondergaande zon. Het plaatje werd compleet gemaakt door 2 bruine abdijbieren van 8° die we ons heerlijk lieten smaken. Het was dan ook een waardige afsluiter van een geslaagde namiddag.

SDC14372.JPG

 

15:00 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |