02-11-10

Rondom de Sint-Sixtusabdij Westvleteren 31/10/2010

In de voorbij weken zit ik regelmatig te kijken op blogs van collega wandelaars. Enkele wandelvrienden plaatsen GPS tracks van gedane wandelingen op hun blog met hun ervaringen. Eén van die tracks bracht mij bij het idee om zelf een wandeling te ontwerpen in de omgeving van de welgekende abdij van Westvleteren en die af te sluiten met een bezoek aan de bijhorende cafétaria, genaamd de Vrede.

Voor zondagnamiddag had men brede opklaringen aangekondigd. We trokken dan ook kort na de middag richting Westvleteren. Mijn wandeling was gebaseerd op de provinciale Sint-Sixtuswandelroute van 7,1km. Ik had er echter een uitgebreide extra lus door de canadabossen bij voorzien.

SDC14371.JPG

 

We parkeerden onze wagen pal voor de abdij en trokken door de bossen van de abdij ons op gang. Het wandelpad leidde ons tot bij de grot. Langs de grot verlieten we de bossen rond de abdij en een heerlijke kerkwegel bracht ons de open velden in.

SDC14361.JPG

Het zonnetje kwam meer en meer piepen en al gauw gingen de jassen uit. Enkele verharde wegen brachten ons naar de volgende natuurdoorsteek. Een heerlijk natuurpad leidde ons naar de militaire begraafplaats van Dozinghem. De Commonwealthtroepen gebruikten deze begraafplaats tijdens de eerste wereldoorlog. Er liggen hier dan ook meer dan 3000 soldaten uit het Verenigd Koninkrijk begraven. Na de begraafplaats leidde een modderig pad ons verder het bos in. We verlieten de Sint-Sixtuswandelroute en dwarsten de grote weg. We doken de Canadabossen in en liepen tot bij het domein van de Lovie. Uiteindelijk verlieten we het canadabos om een geplande rust te houden in 't Jagershof. Jammer genoeg waren de uitbaters op verlof en dienden we verder te trekken zonder onze dorst te lessen.

SDC14364.JPG

SDC14365.JPG

We trokken de Nonnenstraat in en vervoegden iets verder opnieuw de sint-sixtuswandelroute die ons het Nonnebos instuurde. Heerlijk liepen we door een bosdreef en bereikten de rand van het bos waar een vettig éénmanspad ons op sleeptouw nam. Tussen de velden en de bijhorende prikkeldraad wandelden we naar enkele hoppevelden, die er desolaat bijlagen. Langs de hoppevelden bereikten we opnieuw verharde wegen. Tijd om de modder van onze schoenen te stampen....Even namen verharde wegen ons op sleeptouw alvorens een kerkewegel ons dichter de abdij bracht.

SDC14367.JPG

SDC14368.JPG

SDC14370.JPG

Een verharde weg nam ons op sleeptouw richting de Sint Sixtusabdij die ontstond in 1831 nadat de prior van het pas gestichte klooster op de Catsberg met enkele van zijn monniken naar de bossen van Sint-Sixtus trok om zich te vestigen bij de kluizenaar Jan-Baptist Victor. De abdij is het meest gekend voor het trappistenbier die door de monniken gebrouwd wordt.

Het bier wordt niet verkocht aan winkels en de horeca en is officieel enkel te verkrijgen in de abdij zelf en in het café tegenover de abdij (café de Vrede). Van ver zagen we dat het café en de terras goed gevuld waren met bezoekers. Maar we vonden nog een plaatsje op het terras met een heerlijk zicht op de ondergaande zon. Het plaatje werd compleet gemaakt door 2 bruine abdijbieren van 8° die we ons heerlijk lieten smaken. Het was dan ook een waardige afsluiter van een geslaagde namiddag.

SDC14372.JPG

 

15:00 Gepost door krist | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Mag ik even kwijlen bij het zien van de onderste foto.
Mmmmmmmm !

Gepost door: Maaike | 16-11-10

De commentaren zijn gesloten.