20-06-10

Nacht van West-Vlaanderen Torhout 18/06/2010

Vrijdagavond rond 17u30 ging ik Willy (WSK Marke) ophalen in zijn huis. Samen pikten we Rik (Les Sans soucis Ghlin) op aan het station in Kortrijk en reden we richting Torhout. Rik was er, na onze goede commentaren over de laatste edities van de Nacht van West-Vlaanderen, voor het eerst sedert 2000 weer bij in Torhout. Na wat fileleed bij het binnenrijden van Torhout bereikten we uiteindelijk de zeer goed gevulde startzaal. Het was zelfs zoeken om nog een zitplaatsje te bemachtigen in de gigantische zaal. Kennissen groeten, startkaart en borstnummer ophalen en we waren klaar om een nieuwe sportieve uitdaging aan te gaan.

Rond 19u45 trokken we, rond de atletiekpiste, naar de parking die dienst deed als startlocatie voor de wandelaars. Er was gelukkig een hek geplaatst zodat de wandelaars niet meer tussen de lopers konden vertrekken zoals vorig jaar. Na dat de lopers volledig vertrokken waren, werd het hek geopend en konden we rond 20u15 op pad. Traditioneel werden we direct door het centrum van Torhout gestuurd. Ook nu weer stonden de mensen rijen dik ons toe te kijken. Frans van Opwijk was ons komen vervoegen op de startlocatie en als trio (Frans, Rik en ik) trokken we op pad. Geleidelijk verlieten we het centrum van Torhout en trokken we op zoek naar onze startstempel bij het binnenkomen van het Wijnendalebos. De fanfare wachtte er ons samen met organisator Dirk Verduyn op. Ze wensten ons een prachtige Nacht toe.

We trokken door het Wijnendalebos en bij het verlaten van het bos kregen we een stuk peperkoek toegestopt en trokken de wandelaars van de 42km en de 100km alleen op pad. Dit was anders dan de voorbije jaren. De 42km stappers trokken de eerste 20km samen met ons op pad. Door deze aanpassing was het parcours in de eerste 20km op enkele plaatsen aangepast in vergelijking met de voorbije jaren.

We werden wel op dezelfde wijze naar het Plaisierbos gebracht (de eerste bosstrook maar zeker niet de laatste). De doortocht door het bos was enigzins aangepast en dit zorgde ervoor dat we het sfeervolle Veldegem vanuit de andere richting binnenvielen. De plaatselijke blaaskapel en de belleman zorgden er voor de sfeer. Jammer voor de plaatselijke horeca was het wat aan de frisse kant, maar wij lieten het niet aan ons hart komen. Luc Verrue (Textieltrekkers Vichte) was ons komen vervoegen en als viertal trokken we verder.

Door enkele woonwijken bereikten we weer het parcours van de voorbije jaren en ook snel de volgende bosstrook Merkemveld. De heerlijke bospaden maakten even plaats voor een stukje plankenpad. Tussen enkel klapdeuren door betraden we een heerlijk stukje natuur. Een prachtig graspad zette ons af in hoeve Stragier (16,6 km). Zeer vriendelijke mensen voorzagen er ons van een cola en een suikerwafel. Het werd geleidelijk aan donker.

Een heerlijke dreef zette ons weer op pad. Door de aanpassing van het parcours trokken we hier niet naar de andere kant van de snelweg en misten we een heerlijk stukje bos. Het alternatief was een éénmanspad in een weide juist naast de snelweg. Aan het einde van dit pad vertrokken de 42km stappers richting Loppem. Wij trokken de autosnelweg over en vonden op een vervallen kasseiweggetje het parcours van de voorbije jaren terug. We bereikten dan ook snel de volgende controle aan café de Vogelzang te Oostkamp (23,8km). De bevoorraders (ieder jaar dezelfde...trouwe leden van de Nacht van Vlaanderen) zijn verder op de tocht ook van dienst in het Boudewijnpark. Ze beloven voor mij "een stutje" klaar te leggen ginder.

Door een woonwijk wandelden we naar zaal Nieuwvliet (24,9km) waar we heerlijk getrakteerd worden op koffie en gebak. We rustten er een eerste maal. Rik is vertrokken met pijn in de rug en loopt wat schuin. Even rustten doet hem deugd. Na de controle doken we weer de natuur in. Onze zaklamp gidste ons over heerlijke bospaden. We rondden de Kampveldhoeve en een subliem graspad stuurde ons verder. Een mooi afwisselend parcours bracht ons in Waardamme na 30km.

Na de controle doken we tussen de kerk en het gemeentehuis het centrum van Waardamme in. Uiteindelijk brachten enkele grotere wegen ons bij een hoeve waar we opnieuw natuurwegen voor de voeten kregen. Deze mondden uit op de grote weg in Herstberge. Snel bereikten we de volgende controle in café 't Bluvertje (35,5km). Frans en Marie-paule (Textieltrekkers Vichte en inrichters van Vichte Dhron) en Jan Asselberghs kwamen ons vervoegen in de controle.

Als zevental doken we vanuit de controle de villawijken rond Herstberge in. Van de kasten van huizen die hier staan, zagen we door de duisternis niet veel. Het was er wel zeer rustig. We bereikten Sint-Pietersveld en enkele heerlijke natuurpaden zetten ons af in den Zande (grondgebied Ruiselede) na 43,1km. We namen er een kleine pauze en genoten er van een yoghurt.

De typische dreven rond Beernem namen het over. We dwarsten de E40 en de spoorweg en werden langs een stukje industrie naar de miseriebocht geleid. Van hieraf volgden we op een heerlijk natuurpad het kanaal Gent-Brugge. We dwarsten het kanaal over de nieuwe voetgangersbrug en bereikten de controle in Beernem na 50,6km. Het was 3u15. Ik voelde me nog enorm fris en had duidelijk een goeie dag. Maar wat zouden de volgende 50km brengen? We konden in de controle er een eerste maal onze bagage raadplegen. Ik wisselde er van  kousen. Frans nam even Rik zijn rug onder hand. Na het nuttigen van een broodje met gehakt en een koffie trokken we ons rond 3u35 weer op gang.

Het kanaal bleef onze leidraad in het volgende stuk. We liepen eerst een hele tijd op het jaagpad langs het kanaal om vervolgens tussen de velden over een heerlijk karrenspoor opnieuw naar de berm van het kanaal te worden gestuurd. Een mooi natuurpad langs het kanaal bracht ons in Moerbrugge en de volgende controle na 56,7km. Frans (Opwijk) sukkelde met de keel, kon niet eten en kreeg het even moeilijk. Met mij liep alles nog prima.

Even door het centrum van Moerbrugge en daar dook het kanaal weer op. Het was maar voor even, want door een industriezone werden we naar een grotere weg geleid. Even de weg volgen en daar doken de volgende leuke paden op. Prachtige natuurwegen brachten ons naar de omgeving van het ziekenhuis van Assebroek. Velen in mijn groepje waren er sedert het vernieuwde parcours van de Nacht van West-Vlaanderen voor het eerst bij en iedereen bevestigde wat ik al wist dat dit stukken beter was dan vroeger en niet te vergelijken viel. Heerlijke wandelwegen brachten ons uiteindelijk in zaal Sparrenhof (62,9km) op grondgebied Assebroek.

Langs de zeven torentjes liepen we naar de Baron Ruzettelaan die we dwarsten om onder de poort van La Brugeoise opnieuw het kanaal te bereiken. Langs het kanaal wandelden we tot aan de Katelijnepoort, waar we de stad Brugge introkken. Over de Vesten liepen we naar het Minnewaterpark en de omgeving van het begijnhof. Om van hieruit weer naar de vesten en het station te wandelen. We rondden volledig het station en een leuk pad leidde ons naar het Boudewijnpark (70,1km), waar we een tweede maal onze bagage konden raadplegen. De zaklamp, mijn fluovest en alle overtollige spullen verdwenen in de bagage. Rik en Frans bleven ondanks hun kwaaltjes aardig meetrekken. Ze beslisten dan ook nog eens goed te rusten in deze controle. Ik at er mijn beloofd "stutje met gehakt" op en genoot er van een kop koffie. We bleven er een 25 minuten zitten. Ik vond dat nogal lang. Ik had nog altijd heel goeie benen en poppelde om te vertrekken.

Rond 7 uur vertrok ik samen met Frans (Opwijk) wat voor de andere vijf. We dwarsten de Brugse Ring over een prachtige nieuwe voetgangersbrug en ik trok even door. Frans kon niet volgen en ik trok dan maar alleen op pad. Ik voelde me nog heel goed en kon een zeer aardig tempo ontwikkelen. Over leuke dreven en prachtige paden werd ik door het Tillegembos geleid. Ik dwarste de grote weg Brugge-Kortrijk en een heerlijk karrenspoor nam me op sleeptouw. Een rustige weg bracht me in het prachtig bosgebied van Tudor en Beisbroek. Mijn zwerftocht door dit prachtig bosgebied werd even onderbroken voor de controle in het Anker na 77,1km.

IK trok verder genoot van de prachtige natuur maar ook van het feit dat ik me op een goeie 20km van het einde nog zo goed voelde. Ik liep langs het kasteel Beisbroek met zijn sterrenwacht door het prachtig bosgebied. Via een tunnel onder de E40 belandde ik op de Heerweg. Een wat vervelend lang stuk weg (gelukkig in een bosrijke omgeving) leidde me naar de oude spoorwegbedding, de Vloetemveldzate. Ik haalde wandelaar na wandelaar bij. De een voelde zich al wat beter dan de andere... De spoorwegbedding ruilde ik voor een wandelpad dat me naar de Groene meersen te Zedelgem bracht...nog 16,1km. De mensen van Vier op een rij Zedelgem zorgden er voor de bevoorrading en wensten me nog wat sterkte toe.

Ik wist uit vorige edities dat het volgend stuk (7,4km) niet mijn favoriet stuk was. Maar ik begon er met volle moed aan. We werden op een alternative manier door een woonwijk gestuurd. De verharde wegen van het "Klytepad" nam ons een hele tijd op sleeptouw. Ik had Rudy uit Oostende als mikpunt voor mij wandelen en na een hele tijd haalde ik hem uiteindelijk bij. We praten even bij. IK trok verder en zette mijn MP3 op. JOE FM leidde me naar de voet van Aartrijkeberg (een grote naam voor eigelijk een lichte klim). Een prachtig karrenspoor bracht ons naar boven. Boven was het parcours lichtjes gewijzigd in opzicht van de voorbije jaren maar uiteindelijk vond ik toch de kantine van VV Aartrijke (91,3km). Een glas cola moest mijn energieniveau wat opkrikken.

Het was 9u45 als ik de controle verliet. Nog 8,7km...ik wilde voor 11u binnen zijn. Een drukke weg leidde ons uit Aartrijke. Enkele natuurwegen zetten ons op weg naar het Wijnendalebos.Een prachtig pad leidde ons door het bos naar het gehucht Wijnendale en de laatste controle (95,9km).

Even door het centrum van wijnendale en daar dook de groene 62 op. De oude spoorwegbedding die ons terugbracht naar de rand van Torhout. Op de tonen van mijn MP3 bleef ik verder denderen. Ik had werkelijk een heel goeie dag.  Bij het verlaten van de bedding vatte ik de laatste kilometer aan en snel stond ik weer voor de startzaal. De klok wees 10u53. Uiteindelijk klokte ik heel tevreden af na 14 uur en 39 minuten wandelen (een gemiddelde van 6,82km/h). Ik luidde zeer voldaan de bel en nam mijn T-shirt, diploma en medaille in ontvangst.

Na het ontvangen van de vele felicitaties, haalde ik mijn bagage op. De inrichters hadden er dit jaar wel voor gezorgd dat we tijdig onze bagage konden raadplegen en hadden duidelijk geleerd uit hun fout van vorig jaar (waarvoor een pluim!). Voldaan dook ik de douches in. Wat kan dat deugd doen....

Samen met veel wandelvrienden wachtte ik mijn gezellen van de eerste 70km op in de zaal. De bruine Leffe smaakte heerlijk...bij het nakaarten van een wederom geslaagde Nacht van West-Vlaanderen. Een goed parcours, een perfecte organisatie, geen regen en ook niet te warm (wat veel wind!) en een recordtijd voor mij....Het kon niet meer stuk.

Frans en Rik haalden ondanks hun kwaaltjes goed de eindmeet. Samen met Rik reed ik terug. Ik zette Rik af aan het station in Kortrijk alvorens thuis nog na te genieten....en uiteindelijk als een blok in slaap te vallen.

Bekijk hieronder de uitslag van de 100km wandelen

http://www.nvv.be/pdf/Eindrangschikking100kmWandelen.doc

 

Herschaalde kopie van SDC13551

 De drukte bij de start

Herschaalde kopie van SDC13552

 De eerste natuurstroken richting het Plaisierbos...aan de kwaliteit van de foto te zien, moest het snel gaan.

Herschaalde kopie van SDC13553

 Het begint te donkeren in Merkemveld

Herschaalde kopie van SDC13555

 De gladiatoren betreden Brugge

Herschaalde kopie van SDC13557

 Prachtige plaatjes in deze historische stad

Herschaalde kopie van SDC13558

 Nog steeds de doortocht van Brugge

Herschaalde kopie van SDC10639

 Door het Tillegembos

Herschaalde kopie van SDC13559

 Prachtige paden in het Tudor en Beisbroekdomein

Herschaalde kopie van SDC13560

 Heerlijke bospaden

Herschaalde kopie van SDC13561

 De sterrenwacht in het Tudor en Beisbroekdomein

Herschaalde kopie van SDC10645

 De laatste kilometers op de groene 62

Herschaalde kopie van SDC13562

Mijn eindtijd...100km in 14u40

10:16 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-06-10

Sloebertocht Zingem 12/06/2010

Zaterdag gekozen voor een echte wandelklassieker....de Sloebertocht. Deze 60km lange tocht, ingericht door de Scheldestappers, brengt ons gewoonlijk vanuit Zingem naar het hartje van de Vlaamse Ardennen. 

Ook dit jaar wou ik er weer bij zijn en dus sprak ik in de week af met mijn vaste wandelvrienden Rik en Frans. Rond 6u verlieten we de voetbalkantine in Zingem samen met nog een 500 tal wandelaars voor volle pot van 60km.

De parcoursbouwer stuurde ons bijna in rechte lijn naar de Schelde, die we over de traditionele brug dwarsten. Onze brugpassage was dan ook het startsein om de natuurwegels op te zoeken. Langs een oude Schelde arm trokken we naar het jaagpad langs de Schelde. Minder lang dan andere jaren volgende we het pad. Een pallet bracht ons over een gracht en het maïsveld in. Tussen de jonge plantjes liepen we verder. We dwarsten over rustige wegen de weg van Oudenaarde naar zwalm en de spoorweg. Bij een watermolen volgden we een licht klimmend natuurpad dat uiteindelijk uitmondde bij de eerste controle in de voetbalkantine van Mater. Het was er zeer druk. We haalden dan ook alleen ons stempeltje op en trokken verder.

Langs het restaurant de Zwadderkotmolen trokken we dieper de Vlaamse Ardennen in. We voelden het ook in onze benen want we kregen een eerste stevige helling onder de voeten. Boven kregen we een afwisselend parcours voorgeschoteld die ons tot bij de Protestantse kerk van Horebeke bracht. Hier volgden we een tijd het Geuzenhoekwandelpad. Eerst door de velden, later over een moeilijk begaanbaar éénmanspad langs een beek wandelden we naar Sint Kornelis Horebeke. Waar tweede controle was opgetrokken na 17,1km bij het betreden van de kasseien van de Haaghoek. Conny en Lieve voorzagen ons er in de open lucht van spijs en drank. Veel bekende gezichten...we namen even tijd voor een gezellige babbel.

De zon was ons komen vergezellen en de overtollige trui ging uit. We volgden even de Haaghoekkasseien, maar doken snel weer de natuur. Een heerlijk golvend natuurpad leidde ons naar een open vlakte. We genoten van de aangeboden panorama's...jammer van de lichte mist. Over natuurwegen trokken we richting Leberg. Waar we vorig jaar links af liepen, richting Leberg, trokken we nu rechts. Geen Leberg dus, wel een onverhard pad in open vlakte. We zagen heel ver voor ons steeds maar wandelaars lopen. Genietend dwarsten we de drukke weg Oudenaarde-Brakel. Via een kasseiweggetje werden we weer een maïsveld ingestuurd om uiteindelijk de rand van Schorisse te bereiken. Over een kerkwegel naderden we steeds meer de derde controle die we uiteindelijk vonden in zaal de Wante (de traditionele rustplaats) bij de kerk van Schorisse. Tijd voor een zuivelproduct.

We trokken in omgekeerde richting van vorig jaar op pad. Liepen even door het centrum van Schorisse en werden bij de volgende watermolen het Omer Wattez wandelpad opgestuurd. Het begon met een slecht begaanbaar éénmanspad langs een bomenrij. De bomen maakten plaats voor een stevige verharde klim. Natuurlijk volgde er een stevige afdaling, deze was heerlijk uitgetekend in een weide. Over een pallet dwarsten we de gracht om nu in een aardappelveld uit te komen. We rondden het veld en bereikten even de verharde weg. Alvorens weer de weide te worden ingestuurd. Nu en dan zorgden nauwe doorgangetjes voor de afscheiding van de verschillende weiden. Uiteindelijk klommen we uit de weiden en het parcours werd echt Ardens. Het was voortdurend klimmen en dalen in de omgeving van een ezelboerderij. Boven zagen we Schorisse prachtig liggen in het dal. We daalden over het Omer Wattez wandelpad even door de velden alvorens over een moeilijk begaanbaar éénmanspad weer op te klimmen. Boven niet links naar Schorisse en de Foreest..maar rechts om via rustige wegen controle 4 te vinden in de voetbalkantine van Zegelsem na 31,2km. Marc uit Moen (mijn compagnon van vorig jaar op de Sloebertocht) zat er aan de toog al te genieten van een rijsttaart. Willy van WSK Marke belde ons op vanop de 100km in Binche, waar hij in de gietende regen liep. Wat heb wij dan geluk met onze stralende zon...

We trokken ons opnieuw op gang voor een stuk van 4,9km die ons zou terugbrengen naar de Wante in Schorisse. Na een verharde start kregen we opnieuw natuurwegen voor de voeten die ons naar het natuurreservaat Burreken leidden. We daalden heerlijk over prachtige boswegen om het dal van het natuurreservaat te ontdekken. Tussen klappoortjes en door enkele weiden wandelden we naar de voet van de Foreest, die we over een knuistig pad beklommen. Boven daalden we even verhard om uiteindelijk via een heerlijk graswegel terug te wandelen naar Schorisse. Een kleine rekening leerde dat ik met mijn bonnen (ontvangen bij mijn inschrijving voor 10€) nog voor een tijdje wegkon. Ik genoot er van een broodje en een heerlijk frisse cola. Erwin uit Landen (onze vaste compagnon in Vichte Dhron) kwam ons vervoegen en als viertal trokken we de rest van de dag verder.

Op een alternatieve manier werden we uit Schorisse geleid. We trokken op pad langs de baan naar Maarke Kerkem, maar een wijde boog door de velden zette ons af aan de voet van Berg Stene. Na de stevige klim...boven rechst en links..en veel wandelaars weten dat we dan de vettige afdaling van de Schamperij voor de voeten krijgen. Gelukkig zorgde het weer van de voorbije dagen en heelwat palletten ervoor dat we met droge voeten de Schamperij verlieten. Een kasseiweggeteje bracht ons naar de voet van de Varent, die we beklommen. Boven wachtte het bezoek in controle 6 van de brouwerij Roman. In de brouwerij mag iedere wandelaar naar hartelust genieten van Sloeberbier of Adriaan Brouwer of frisdrank. We laafden er ook onze dorst, overlegden even met veel bekenden en trokken opnieuw op pad. Nog 19,1km.

Het volgende traject leidde ons over een zeer afwisselend (natuur, veel kerkwegels en soms rustig verharde wegen) en licht golvend parcours terug naar de voetbalkantine in Mater. Nederbelg Patrick begroette er ons op het terras aan de kantine.

Rustige wegen namen het even over en brachten ons naar het Ename bos. Een eerste stukje bos leidde ons naar een zeer stevig dalende weidedoorsteek. Benenden werd we heel rondgeleid in het Enamebos. Klappoortje na klappoortje, trap na trap, bospad na bospad naderden we het centrum van Ename. Waar het comité 2000 ons voorzag van spijs en drank. We waren klaar om de laatste 9,9km aan te vatten.

Langs de ruines van de vroegere abdij van Ename trokken we naar de Schelde. We ploeterden even in het zand en werden vervolgens heerlijk over prachtige natuurpaden tussen oude Schelde armen geleid. We liepen onder en over de Ohiobrug om Eine te bereiken. Langs de Schelde maar nu aan de andere zijde trokken we verder. Het jaagpad maakte plaats voor de Scheldemeersen langs heerlijk mooie oude Schelde armen. Uiteindelijk klommen we lichtjes naar de kerk van Heurne. We daalden langs de kerk om uiteindelijk via een stevige trap de laatste controle te vinden.

Rustige wegen leidden ons uit Heurne en op de rand van Zingem werden we door de organisatie nogmaals getrakteerd. De bierkar van de brouwerij van Mater voorzag er ons van een Adriaan Brouwer of een cola. Voorzitter Piet kwam er juist toe en polste naar onze bevindingen. Hij bevestigde nogmaals dat er wel degelijk 501 wandelaars waren op de 60km...ondanks de concurrentie van de 100km van Binche en een 100km lijneuraudax aan de Mont Saint Michel.

Na onze korte pauze stuurde men ons nog voor 2,2km op pad. Enkele leuke doorsteekjes leidden ons naar het zoveelste maïsveld dat ons uiteindelijk naar het centrum van Zingem bracht. Snel ontdekten we de in de zon badende voetbalkantine van Zingem, waar we nog even nakaarten van een wederom geslaagde Sloebertocht. De tocht was een kopie van vorig jaar...Maar wat goed was hoef je voor ons niet te veranderen...Voor mij mogen er nog veel zo'n Sloebertochten komen...dus op naar volgend jaar....en hopelijk met even goed weer

 

Herschaalde kopie van SDC13491

 De eerste natuurpaden

Herschaalde kopie van SDC13493

 Door het maïsveld

Herschaalde kopie van SDC13495

 Genietend over de natuurpaden

Herschaalde kopie van SDC13498

Dwars door de velden

Herschaalde kopie van SDC13501

 Prachtig éénmanspad

Herschaalde kopie van SDC13502

 Leuke doorsteek

Herschaalde kopie van SDC13504

 Eric en Luc wachtten ons op in de tweede controle

Herschaalde kopie van SDC13506

 Door het golvend landschap

Herschaalde kopie van SDC13507

 Op weg naar Schorisse

Herschaalde kopie van SDC13508

 De zon komt te voorschijn

Herschaalde kopie van SDC13510

 Na de controle in Schorisse een prachtige watermolen

Herschaalde kopie van SDC13512

 Prachtige doorsteek

Herschaalde kopie van SDC13513

 Stevige afdaling door de weide

 Herschaalde kopie van SDC13516

 Nauwe doorsteek

 Herschaalde kopie van SDC13517

 Familiefotot

 Herschaalde kopie van SDC13518

 Over het Omer Wattezpad door de velden

Herschaalde kopie van SDC13519

 Stevig klimmend natuurpad

Herschaalde kopie van SDC13521

 Afdalen in het Burrekenbos

Herschaalde kopie van SDC13522

 Weidedoorsteek

Herschaalde kopie van SDC13523

 De Foreest afdalen om terug Schorisse te bereiken

Herschaalde kopie van SDC13525

 De moeilijke passage van de Schamperij

Herschaalde kopie van SDC13527

 Dit kasseiweggetje zette ons af aan de voet van de Varentberg

Herschaalde kopie van SDC13528

 We bereikten de brouwerij van de Roman

Herschaalde kopie van SDC13529

 De blijde intrede van de brouwerij

Herschaalde kopie van SDC13530

 Genieten in de gelagzaal van de brouwerij

Herschaalde kopie van SDC13533

 Heerlijke kerkwegels op pad naar de voetbalkantine van Mater

Herschaalde kopie van SDC13534

 We trokken het Ename bos in

Herschaalde kopie van SDC13535

 Ename bos

Herschaalde kopie van SDC13536

 Stevige afdaling richting Ename

Herschaalde kopie van SDC13538

 De controle in Ename...nog 9.9km

Herschaalde kopie van SDC13540

 Duinen?

Herschaalde kopie van SDC13542

 Heerlijk op weg naar Nederename

Herschaalde kopie van SDC13545

 Langs de oude Schelde armen naar Heurne

Herschaalde kopie van SDC13546

 Prachtige oude Schelde arm

Herschaalde kopie van SDC13547

 Deze trappen leidden niet naar de hemel maar naar de laatste controle

Herschaalde kopie van SDC13548

 Traktaat op 2.2km van het einde...Even overleggen met de voorzitter van de Scheldestappers

Herschaalde kopie van SDC13550

 De laatste kilometer...weer door een maïsveld

19:46 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |