26-07-09

Everbeekse wandeltochten Everbeek 26/07/2009

Zondag kozen we voor één van die echte Oostvlaamse wandelklassiekers, de Everbeekse wandeltochten. Over Oudenaarde en Brakel bereikten we Parikeberg, waar marspijlen ons feilloos naar Everbeek Beneden stuurden. Twee parkeerwachters leidden ons perfect naar een weide parking net naast de startzaal. Voor we het goed en wel beseften zaten we al in de startzaal met een koffie voor de neus. Na het invullen van de startkaarten trokken we op pad voor het parcours van 43,5km.

Kleine paadjes brachten ons bij een splitsing en samen met de 25 en 35kmstappers trokken we op pad.  Achter een huis doken we de maïs en de natuur in. Franco zocht haar een weg in de maïs die groter was dan haar, maar probleemloos vond ze een heel leuk natuurpad dat ons uit Everbeek Beneden wegbracht. De opkomende zon bezorgde ons idyllische plaatjes van de golvende streek rond Brakel. Bij het betreden van Ghoy nam een verharde weg het even over. Na een tijdje, net voor het bereiken van het centrum, leidden 2 echte kerkwegels ons naar de kerk van Ghoy en snel naar de zeer rustige controle in een typisch dorpszaaltje na 7,8km.

De 42km stappers trokken hier alleen op pad voor een lus van 6,5km. Piet van de Scheldestappers was al terug van zijn lus (en dan zeggen dat wij denken vroege vogels te zijn...). Langs de kerk verlieten we het o zo stille dorp en via het GR-pad doken we de natuur in. Een karrenspoor leidde ons heerlijk verder. Wanneer het GR-pad ons verliet doken wij nog dieper de natuur in. De berm was zo dicht begroeid dat Franco even twijfelde als we op het juiste spoor zaten. Maar inderdaad...heerlijk werden we langs een beekje naar de rand van de dorpskom van Ogy geleid. Hier wandelden we het dorp niet in, maar werden over een oude spoorwegbedding terug richting Ghoy gestuurd. De bedding vertoonde sporen van de regenval van de voorbije dagen en het was nu en dan zoeken naar het juiste spoor. Genietend verlieten we de bedding en liepen we terug naar de controle in Ghoy. Nog altijd zeer rustig in de controle...Patrick en Linda waren er ook. We versterken de innerlijke mens en trokken op pad voor de volgende 6,3km.

Een prachtige kerkwegel leidde ons uit Ghoy. Een dalend karrenspoor en een kasseiweg zetten ons af bij een hoeve, die we volledig dwarsten. Achter de hoeve klommen we op naar een heuvelrug. Boven volgden we deze rug over een echte boerenwegel, die geleidelijk overging in een mooie holle weg. Snel zetten we koers richting Zarlardinge. Langs het kerkhof bereikten we de kerk en snel ook de controle waar we in het zonnetje op de koer van het schooltje wat uitrusten.

Het was klokslag 12 uur als we vertrokken in Zarlardinge voor deel 2 van onze 43,5km. Er stonden nu 6,9km op het menu. Direct na de controle dook de bierwagen van de Roman op en werden we door de organisatie getrakteerd op een heerlijke blonde Ename in een glas (altijd beter dan in een plastic beker). Dit deed deugd bij deze temperaturen. Ons vochtverlies was dan ook gecompenseerd. Direct na de bierwagen kwamen we samen met de mindere afstanden. Dit betekende niet dat het parcours aan schoonheid inleverde. Integendeel achter enkele huizen zochten we een éénmanspad op en tussen de bomen en door de weiden werden we heerlijk rondgeleid. De mindere afstanden verlieten ons opnieuw en wij doken weer de natuur in. We zagen de kerk van Everbeek Beneden aan onze linkerzijde... en kregen heerlijke golvende natuurpaden voor de voeten. Bij een kapelletje (één van de vele in de streek) kregen we een mooie, klimmende bosdoorsteek voor de voeten. Boven liepen we over het gras door de tuin... (Is hier eigenlijk wel een pad?) van een bewoner naar een heerlijke aaneenschakeling van onverharde éénmanspaden. Boven doken we over de verharde weg weer naar bendeden richting Everbeek Beneden. We liepen niet tot in het dorp maar werden dwars door de maïs gestuurd. Vervolgens klommen we terug om uit te komen bij het hotel Molenwiek op Parikeberg. We volgden even de grote weg richting Geraardsbergen. Om vervolgens via heerlijke dalende wegen Parike en de controle te bereiken. De klok wees 13u45. We hadden 1u45minuten gewandeld aan 6,9km (we hadden wel 10min stil gestaan aan de bierkar)...maar toch. Hier was duidelijk iets mis met de afstand. Andere 42km stappers bevestigden in de controle ons vermoeden.....

Om 14u vertrokken we in Parike voor nog 15,8km. We liepen naar de kerk en klommen uit het dorp. Boven trokken we met de grootste afstanden door een weide en kregen een prachtig zicht op het dorp Parike beneden. Door de weide bereikten we een kaashoeve, waar we getrakteerd werden op een heerlijk koud vers glas karnemelk. Na onze dorstlesser daalden we naar een onverhard pad. Het pad bleef onophouend lichtjes klimmen. Boven nam een in aanleg zijnde verharde weg het over. Het bleef klimmen tot we rand van Everbeekbos bereikten. We hadden tot nu toe nog weinig bos gehad en dat wilde de parcoursbouwer goedmaken. Hij leidde ons dan ook heerlijk door het bos. Verharde wegen brachten ons bij een molen waar we de verharde spoorwegbedding opzochten richting Brakel. Opnieuw bleef de controle lang weg....De 6,9km waren weer langer en Franco kreeg het moeilijk deels door de hitte maar ook deels door de lange kilometers. Uiteindelijk vonden we de controle bij de kerk in Opbrakel. Zeer vriendelijk helpers spraken ons moed in en na het nuttigen van een Ename hadden we beiden weer moed om de laatste 8,9km aan te vatten.

We waren nog maar net uit Opbrakel en daar doken de natuurpaden weer op. Heerlijk wandelden we richting een paardenstouterij. Boven doken we het bos in. Een heerlijke dreef nam ons op sleeptouw. We verlieten de dreef voor een prachtig stukje bos. Over heerlijke klimmende en dalende wegen trokken we verder. Boven kregen we een heerlijk pad langs de maïs voor de voeten naar de controle in Everrbeek boven, die was opgetrokken in de voetbalkantine van Sv Everbeek. We hadden de indruk dat de afstand hier klopte. De pracht van het parcours zorgde er ook voor dat we de problemen met de kilometers vergaten. Na een korte pauze waren we klaar voor de laatste 3,9km.

Door het centrum van Everbeek boven werden we op pad gestuurd. Achter een café doken we opnieuw de natuur. Een zigzaggend éénmanspad leidde ons naar een veld met bieten. Dwars door het veld wandelden we naar verharde wegen, die ons steeds in dalende lijn dichter bij Everbeek Beneden brachten. De mannen van de waterleiding trakteerden ons op een fris glas water. Franco sloeg even in paniek toen ze wandelaars nog de velden zag in trekken, maar dit bleek voor de 14 en 21km stappers te zijn. Wij werden heerlijk langs een beekje teruggeleid naar het centrum van Everbeek beneden. Door het centrum bereikten we eindelijk na een lange zwerftocht de startzaal. 

We hadden er een pracht van een tocht opzitten. Dit was een parcours voor duimen en vingers van af te likken. Jammergenoeg waren er enkele foutjes in de kilometertelling geslopen en wandelden we enkele kilometers meer dan de aangekondigde 43,5km. Maar we lieten het niet aan ons hart komen. een bruine Ename en enkele stukken barbecue deden ons het negatieve vergeten en lieten ons nagenieten van een meesterstukje van een parcours....Tot de volgende

SDC10967

Direct na de start de eerste natuurpaden...de toon is gezet

SDC10970

Dit leuk karrenspoor bracht ons steeds verder weg van Everbeek beneden

SDC10971

Dwars door een weide

SDC10974

Een verharde weg bracht ons naar Ghoy

SDC10976

Net voor we het centrum van Ghoy bereikten

SDC10978

De kerk van Ghoy

SDC10979

En de Salle die dienst deed als controle

SDC10980

Op pad voor een lus van 6.5km in Ghoy

SDC10981

Prachtige natuur

SDC10983

We wandelden tot in Ogy

SDC10984

Een oude spoorwegbedding leidde ons terug naar Ghoy

SDC10989

Een prachtige bereklauw langs de spoorwegbedding

SDC10990

Hier kwamen we terug in het centrum na onze lus

SDC10991

Hier verlieten we voor de tweede maal Ghoy en dit via een mooie kerkwegel

SDC10993

Dwars door een hoeve

SDC10994

Een mooi karrenspoor in de brandende zon

SDC10995

Een prachtige holle weg

SDC10996

We liepen richting Zarlardinge

SDC10997

Dat we hier bereikten...de kerk van Zarlardinge

SDC10998

Een traktaat van de organisatie

SDC11000

Terug op pad...opnieuw leuke wegels

SDC11001

Prachtige natuurpaden

SDC11004

 

SDC11005

Eén van de vele kappelletjes in de streek

SDC11007

Is dit een pad? Dwars door de tuin....

SDC11009

Puur genieten

SDC11011

Dwars door de maïs

SDC11014

De kerk van Parike

SDC11015

We klommen..... en lieten Parike achter ons

SDC11016

Opnieuw dwars door de weide

SDC11020

Naar de bossen van Everbeek

SDC11021

Prachtige bosdoorsteek

SDC11023

Een mooie molen

SDC11026

De kerk van Opbrakel...nog 8.9km

SDC11027

Een haag van Hortensia's in het centrum van Opbrakel

SDC11028

Na de controle in Opbrakel direct opnieuw natuurpaden

SDC11029

Subliem

SDC11030

Opnieuw het bos in

SDC11031

Klim- en daalwerk in het bos

SDC11036

Dit prachtige pad leidde ons uit het bos naar Everbeek boven

SDC11037

De laatste controle op het voetbalveld van SV Everbeek

SDC11038

We verlaten het centrum van Everbeek boven.

SDC11039

Opnieuw de natuur in

SDC11040

Dwars door de velden

SDC11043

Eindelijk....de kerk van Everbeek beneden in zicht

SDC11044

De laatste loodjes

 

21:01 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-07-09

Marche de la Fête Nationale Peronnes-lez-Antoing 21/07/2009

Jaren terug waren we eens op bezoek bij les Randonneurs du Haut-Escaut in Péronnes-lez-Antoing. Wat ik mij herinnerde was dat er in Péronnes een groot meer was en dat we toen veel langs het water liepen. Met de aangekondigde warmte vonden we het geen slecht idee om terug eens richting Péronnes te trekken.

Péronnes-lez-Antoing is een deelgemeente van Antoing en ligt ten zuiden van Doornik, een kleine 50 kilometer van bij ons thuis. Het slaperige dorp was al goed gevuld met wagens als we de omgeving van de startzaal bereikten. De typische waalse salle paroissiale deed dienst als startzaal. De gemoedelijke, ongedwongen sfeer van het Waals wandelgebeuren overviel ons direct. Iedereen was er vriendelijk en zocht ondanks alles geen reden tot klagen.

De kaart van de 25km toont inderdaad veel water...We zien wel. We verlaten het centrum en kwamen in een open landschap. Verharde wegen leidden ons tussen de velden langs 2 restanten van molens of torens (?) naar een grote weg. Hier splitsen de mindere afstanden van ons af. Wij doken hier steeds over verharde wegen richting Fontenoy. We dwarsten de bedding van de TGV en bereikten de rand van Fontenoy. Van hieruit wandelden we naar Maubray waar bij de kerk de eerste controle was opgetrokken. Dominique en Christine van onze club zaten in de controle. We installeerden ons bij hen en zouden voor de rest van de dag samen met hen optrekken.

Na de controle liepen we door de rustige landbouwstreek richting Audemetz. De verharde wegen werden even ingeruild voor onverharde veldwegen. Vanuit Audemetz bereikten we snel de controle die was opgetrokken in de zaal van café Salon de la Place in Callenelle.

Wat volgde was een lus van 7,4km. Langs de kerk trokken we naar een voetgangerstunnel onder de spoorweg, die leidde ons naar het jaagpad langs het oude kanaal van Pommeroeul naar Antoing. We volgden even dit kanaal tot bij de samenvloeiing met het Canal du Centre. Van hieruit liepen we langs het Canal du Centre. Een kasseiweg bracht ons weg van het kanaal en zette ons af in Brasménil. Enkele leuke onverharde paden leidden ons naar het centrum van het o zo rustige dorp. Een typische kasseiweg stuurde ons uit het dorp. Rustige verharde wegen toonden ons de weg naar Callenelle. Een Leffe moest in de controle onze grote dorst lessen want het was drukkend warm geworden.

Het laatste stuk was er één van 7,8km. Langs het station Van Callenelle trokken we naar het Canal du Centre. We daalden naar het jaagpad en volgden dit een hele tijd tot bij de sluizen van Péronnes. Van hieruit daalden we nog verder en kwamen bij een meer "Le grand Large" in Péronnes. Vissers, windsurfers, zeilers... iederen genoot er van het mooie weer en de rust. Langs  de "Tournai Yacht Club" wandelden we terug naar het oude kanaal Pommeroeul Antoing dat we dwarsten en langs het oude kanaal liepen we terug naar de dorpskom van Péronnes en de startzaal.

Moinette, het plaatselijk streekbier, zorgde ervoor dat we snel de hitte en de dorst vergaten. Uiteindelijk bolden we terug richting Lauwe na een leuke dag. We wandelden in een rustige streek met veel mooie doorsteekjes en dorpjes...Jammergenoeg iets te veel verhard om over een zeer geslaagde wandeling te kunnen spreken.

 

SDC10921

De startzaal

SDC10926

Op weg in het open landschap naar Fontenoy

SDC10927

Net voor Fontenoy...de bedding van de TGV

SDC10931

 

SDC10932

We bereikten Maubray

SDC10933

In de verte de kerk van Maubray

SDC10935

Op weg naar Audemetz

SDC10937

De controle in Callenelle

SDC10938

De kerk van Callenelle

SDC10940

Het oude kanaal te Callenelle

SDC10941

Het oude kanaal vloeit hier in Canal du Centre

SDC10942

We bereikten Brasménil

SDC10943

Een onverharde weg gevolgd...

SDC10944

door een mooie dreef en...

SDC10945

door een leuk pad

SDC10947

De typische wegen voor de streek

SDC10948

Nationale feestdag vandaag....

SDC10949

We verlieten opnieuw Callenelle, hier in de omgeving van het station

SDC10950

Meestal rustige verharde wegen

SDC10951

We daalden naar het Canal du Centre

SDC10953

Schepen op het Canal

SDC10954

We volgden hele tijd het Canal du Centre

SDC10955

BIj de sluizen in Peronnes

SDC10956

Zeer grote vijver voor de samenvloeiing van Canal du Centre met de Schelde op grondgebied Peronnes

SDC10957

 

SDC10959

 

SDC10960

Een westvlaams onderonsje op waals grondgebied

SDC10961

Opnieuw het oude kanaal

SDC10964

Langs het kanaal ....terug naar de startzaal

SDC10966

Nagenieten en onze dorst lessen met een streekbier....Moinette

18:05 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-09

Urbanustochten Tollembeek 19/07/2009

Zondag kozen we om samen met Marc en Marleen nog eens richting Pajottenland te trekken. Waren we de laatste maal te gast bij de Heidetochten uit Kester dan zorgden de Marktrotters uit Herne deze maal voor de organisatie vanuit Tollembeek.

Tollembeek is een dorp tussen Geraardsbergen en Brussel, die vooral gekend is door zijn bekendste inwoner Urbanus. De wandeling van vandaag werd dan ook naar hem genoemd.

Na een uurtje bollen bereikten we vanuit Moen Tollembeek. De grote parking voor de inschrijfzaal Willem tell bood ons nog een plaatsje aan voor onze wagen. Na de inschrijfformaliteiten te hebben vervuld en onze honger te hebben gestild trokken we op pad voor het parcours van 31km.

We werden achter de zaal op pad gestuurd. Brachten even een bezoek aan het containerpark om na de splitsing de eerste natuurpaden te bewandelen. Deze mondden uit op de weg van Galmaarden naar Tollembeek. Na een tijdje deze weg te hebben gevolgd stuurde een karrenspoor ons de natuur in. Voor even maar... want daar dook opnieuw de grote weg op die we nu langer volgden met de auto's langs ons. Uiteindelijk verloste een weidedoorsteek ons van het geraas. Langs een prachtige watermolen doken we dieper de natuur in en werden langs een beek enig mooi naar het centrum van Galmaarden geleid waar de controle was opgetrokken.

Na de controle leidde een éénmanspad ons uit het centrum. We liepen door de bebouwing naar de volgende karrensporen, die ons rond de spoorweg leidden. Rustige afwisselende wegen namen ons op sleeptouw naar een volgende weidedoorsteek. Opnieuw de prelude voor een mooi stukje natuur tussen een beek en het maisveld. Via een nieuwe weide verlieten we dit pareltje en een mooi onverhard pad leidde ons naar de controle in Bever.

De vrouwen kozen hier voor 22km. Ik en Mark liepen hier wel de lus van 7.4km voorzien voor de 31km stappers. Het werd een heerlijke lus die ons via veel onverharde wegen het golvend landschap van het pajottenland rond Bever en Viaene liet zien. Bij onze terugkomst in de controle te Bever werden we hartelijk onthaald door Patrick, die zonder Linda op stap was. Even de wandelactualiteiten bespreken en weg was hij...Tijd voor ons om de innerlijke mens te versterken.

Na enkele boterhammen trokken we in de achtervolging op ons vrouwen. De doortocht door Bever centrum werd begeleid door een regenbui, maar die was echter van korte duur. We verlieten Bever over verharde wegen die we een hele tijd volgden. Net als het ons wat te veel werd, stuurde de parcoursbouwer ons even de natuur in. Maar weeral een grote weg bracht ons naar de laatste controle waar we de vrouwen terugvonden.

Er stonden nog 6.4km geprogrammeerd. Jammergenoeg begon dit stuk opnieuw langs een drukke weg. Een splitsing stuurde ons nog steeds over verharde wegen naar het station van Tollembeek. Vanaf het station liepen we op het voetpad langs een grote baan terug richting Tollembeek. Na een tijdje merkte ik op dat we hier deze morgen ook waren gepasseerd. Blijkbaar waren we met een hele hoop wandelaars verkeerd gelopen en op het parcours van de 8km terecht gekomen. Daar niemand wist waar het euvel was geschied, kozen we om dit traject verder te volgen en zo de zaal te bereiken.

Onze Urbanustochten zaten er op. Onze verwachtingen waren niet volledig ingevuld. Het parcours bevatte hele mooie stukjes, maar jammergenoeg ook heelwat mindere stukjes om over een goeie wandeling te spreken. Maar misschien worden we te kieskeurig...We lieten het niet aan ons hart komen en genoten in Moen nog uitgebreid na met een heerlijke biertje. En keken al uit naar de volgende uitstap...

 

SDC10877

Het standbeeld van Urbanus op de markt van Tollembeek

SDC10879

De eerste natuurpaden

SDC10881

Langs een beek

SDC10882

Genietend op weg naar Galmaarden

SDC10883

Dwars door de weiden

SDC10884

Langs een prachtige watermolen

SDC10885

Langs poortjes...dieper de natuur in

SDC10888

Prachtig pad

SDC10890

De kerk en het centrum van Galmaarden

SDC10891

De controle

SDC10892

Opnieuw op pad richting Bever

SDC10893

De vrouwtjes langs de andere zijde van de spoorweg..

SDC10895

Veel karrensporen

SDC10896

Opklimmen

SDC10897

naar een nieuwe weidedoorsteek

SDC10898

Prachtig stukje natuur

SDC10899

Langs de mais

SDC10900

Op weg naar de controle in Bever

SDC10901

Het centrum van Bever

SDC10904

Op pad voor een lus van 7.4km langs een leuke hoeve en..

SDC10905

over prachtige natuurpaden

SDC10908

Dwars door het pajottenland

SDC10909

Heerlijke paden

SDC10912

We verlieten Bever langs dit leuk kapelletje

SDC10913

Een laatste stuk onverhard

SDC10914

Een lang stuk beton...richting laatste controle

SDC10915

Genieten van het zonnetje in de laatste controle

SDC10916

Opnieuw beton en voor lange tijd na de laatste controle

SDC10917

Even een pad bij het station...

 

19:43 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-09

Gavertocht Harelbeke 12/07/2009

Daags na mijn avonturen op de 100km in Oudenaarde kozen we voor een wandeling dicht bij huis namelijk de Gavertocht in Harelbeke ingericht door de Brigandtrotters uit Ingelmunster. Het was rond 10 uur toen we de goed gevulde startzaal bereikten. Een wandeling in eigen streek betekent veel bekenden...Het duurde dan ook een tijdje voor we van start gingen voor het parcours van 15.3 kilometer.

We werden direct de collegewijk ingestuurd. Het werd een tijdje huisje kijken, dat even werd verstoord door een mooie bosdoorsteek. De huizen maakten uiteindelijk plaats voor het provinciaal domein de Gavers. Heerlijke natuurpaden stuurde ons langs de Gavermolen en door een deel van dit mooie natuurdomein. We verlieten het domein, dwarsten de spoorweg en werden naar het centrum van Stasegem geleid, waar in café de Gilde de controle was opgetrokken. Een nogal eigenaardige keuze vonden de meesten. Een klein café om controle te voorzien voor zowel de 15, 21 als 30km stappers. Het was dan ook vechten voor een stoel. Waren er geen andere mogelijkheden?

Na de controle doken we weer een woonwijk in. Uiteindelijk dwarsten we de spoorweg, die we een tijdje volgden. Een zeer mooie bomendreef bracht ons terug naar het Gaverdomein. De parcoursbouwer liet ons het volledige domein (met zijn natuurpracht) zien. Na onze Gaverwandeling trokken we (terwijl we een echte plonsbui te verwerken kregen) richting Arendswijk in Harelbeke waar in basisschool de Vleugel de volgende controle was voorzien.

De laatste 3.9 kilometer waren kort samen te vatten na een rondleiding in de Arendswijk liepen we via de rand van de Gavers terug naar de startzaal. Gelukkig kon het provinciaal domein de Gavers het niveau van de wandeling regelmatig opkrikken...

SDC10862

De eerste natuurpaden

SDC10864

Een leuk intermezzo in onze wandeling in de collegewijk... een bosdoorsteek

SDC10865

We verlieten hier de collegewijk en trokken richting de Gavers

SDC10866

Die we hier bereikten

SDC10867

Mooie paden leidden ons door de Gavers

SDC10868

de Gavermolen

SDC10870

Een mooie doorsteek na de eerste controle

SDC10871

Door een woonwijk

SDC10872

Deze mooie dreef leidde ons terug naar provinciaal domein de Gavers

SDC10874

De vijver van het Gaverdomein

SDC10875

Een mooi pad langs de vijver

17:44 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-07-09

100km Gordel van Oudenaarde 10/07/2009

De wandelclub Hanske de Krijger uit Oudenaarde bestaat dit jaar 30 jaar. Naar aanleiding van deze verjaardag richtten ze éénmalig een 100km in. Ik was er dan ook als de kippen bij om deel te nemen aan deze 100km. Ik was niet de enige met dit idee want niet minder dan 364 wandelaars kwamen aan de start

Vrijdagavond trok ik samen met Willy van WSK Marke richting Oudenaarde. Veel bekenden natuurlijk in de starttent. Rond 20u45 verlieten we de starttent om achter de fanfare naar de markt te wandelen. Daar wenste de burgemeester ons een behouden tocht toe. Bij het luiden van de klokken van de grote kerk om 21u liet hij ons ook vertrekken.

We trokken over de markt richting station. Ik was weer op pad met mijn vaste compagnons op de 100kms...namelijk Rik en Frans. De man die reeds tweemaal met ons de Sloebertocht (100km) wandelde trok ook mee. Rustige wegen leidden ons uit Oudenaarde. Toen we de kerk van Huise in zicht kregen, stuurde een leuk wandelpad ons naar Mullem, waar de eerste controle was opgetrokken. In het gezellige dorpje werden we op een boterham getrakteerd.

We trokken verder en liepen over verharde wegen in de opkomende duisternis richting Eine, dat we bereikten na een goeie 18 kilometer. We kregen er 2 gedroogde worstjes.

Na de controle liepen we even door het centrum van Eine en bij het station trokken we richting Ohiobrug. Eénmaal over de Schelde kregen we in Nederename enkele leuke kerkwegels langs het voetbalveld voor de voeten. Na enkele splitsingen verlieten we Nederename. Enkele verdwenen pijlen brachten ons in de problemen maar parcoursbouwer Dirk kwam ons uit de nood helpen en zo bereikten we uiteindelijk toch de controle in Welden. We proefden er een yoghurt en trokken weer op pad.

Het volgende stuk was er één van 10,3km. We wandelden richting Zingem over verharde wegen. We kwamen bij café 't Paviljoen en dwarsten weer de Schelde, over de brug die we kennen uit de Sloebertocht. Rustige verharde wegen brachten ons in de Scheldemeersen richting Heurne. Een lange eentonig verharde weg nam het een hele tijd over en leidde ons door Heurne. Na enkele ommetjes bereikten we uiteindelijk opnieuw de controle in Eine na een voor mij vervelend stuk. Een cola moest soelaas brengen.

Vanuit Eine trokken we opnieuw richting Welden. Enkele kerkwegels brachten ons langs de Schelde die we een hele tijd volgden op het fietspad. Onder en opnieuw over de Ohiobrug bereikten we de rand van Nederename. Hier werden we over verharde weg door de Scheldmeersen geloodst om opnieuw de controle in Welden te bereiken na 43 kilometer.

We trokken nu via enkele kerkwegels weg uit Welden richting Mater. We bleven over verharde wegen lopen maar het terrein werd golvend. De klimmetjes mondden uit op de kasseien van Kerkgate, die we een tijdje volgden om de controle te bereiken achter de kerk in Mater. Hier konden we een eerste maal onze bagage raadplegen. Ik had een verhit gevoel aan mijn voeten van 51km op verharde wegen te lopen en wisselde van kousen en schoenen. Ik nuttigde mijn ontbijt dat bestond uit een appel, 2 pistolets en een fruitsap.

Rond 4u30 trokken we ons opnieuw op gang voor de tweede 50km.... Direct na de controle werden we via het kerkhof en enkele kerkwegels uit Mater geleid. We denderden voor een tijdje over een kasseiweg tot we een zeer leuk onverhard pad onder de voeten kregen. Dit pad daalde zeer mooi naar Ename. Door het centrum trokken we naar de archeologische site, die we dwarsten. Het werd ochtend en de parcoursbouwer stuurde ons enigmooi langs enkele oude schelde armen naar Nederename. In de controle moesten een ei en een stuk peperkoek ons weer van krachten voorzien.

We verlieten Nederename en trokken naar het natuurdomein van Enamebos. Een heel mooi onverhard pad stuurde ons naar een weidedoorsteek die uitmondde in het bos zelf. Knuppelpaden en heerlijk doorsteekjes brachten ons bij een pittige weideklim. Boven even de verharde weg en daar doken we opnieuw de natuur in. Een prachtig golvend traject zette ons af halfweg een kasseiklim. We trokken naar boven en bereikten een plateau na een heerlijk stuk. Golvende wegen brachten ons terug naar Mater waar we een tweede maal onze bagage konden raadplegen na 65 kilometer.

We lieten onze bagage definitief achter. Leuke golvende wegen waren nu het hoofdingredient van het parcours geworden. Tussen de mais liepen we naar de grote weg van Oudenaarde naar Brakel die we dwarsten. We kwamen op het parcours van de  Sloebertocht van de voorbije weken. Leuke karresporen stuurden ons verder. We dwarsten opnieuw de weg en doken een recent aangelegd natuurgebied in en bereikten Volkegem. Heerlijke paden brachten ons in de controle waar een rijsttaart dienst deed als bevoorrading. Nog 25 kilometer...

Vanuit Volkegem stuurden enkele slecht aangelegde trappen ons naar een plateau. Genietend liepen we op dit plateau naar het bedevaartsoord Kerselare. Langs de moderne kapel en over de parking trokken we naar de omgeving van de Edelare. Over een echt steenbrokkenpad daalden we richting Leupegem. Beneden kregen we snel de kerk in zicht en de bijhorende controle. De mindere afstanden hadden hier ook controle. Hier en daar dook een bekend gezicht op...die ons moed toesprak voor de laatste 17 kilometer. Met mij liep alles nog goed....

We trokken even door Leupegem en dwarsten de grote weg. Natuurpaden namen het over en we trokken richting Koppenberg. Er werden herinneringen bovengehaald...toen we hier in het donker en de gietende regen doortrokken op de Sloebertocht in 2006. We werden heel leuk door het onderbos gestuurd. Een mooie klilm gevolgd door heerlijke paden brachten ons naar de verharde weg richting Melden. Net voor we Melden binnendoken stuurde de parcoursbouwer ons opnieuw het bos in voor een zeer pittige klim die uitmondde aan de rand van de kasseiweg van de Koppenberg. Een stevige afdaling in het bos gevolgd door een kerkwegel bracht ons naar de voet van de Koppenberg. Een ommetje in Melden leidde ons naar de controle waar een banaan ons de laatste energie moest bezorgen.

Bij de start van de laatste 11 kilometer gingen de hemelsluizen open. We werden naar de Schelde geleid en beschermd door onze paraplu liepen we langs de Schelde. Niet voor lang want we doken opnieuw de natuur in en volgden een heerlijk pad langs een oude schelde arm. Het pad mondde uit op de grote weg langs restaurant 't Veer. We dwarsten de grote weg en rustige wegen leidden ons terug naar Leupegem. De kilometers begonnen te wegen.

Na de laatste stempel liepen we terug naar Oudenaarde. De organisatoren trakteerden ons nog op aan Adriaan Brouwer voor we een laatste maal de Schelde dwarsten. Via het stadspark en enkele centrumstraten bereikten we moe maar voldaan de aankomst. De klok wees 11u40 (we hadden 14u40 gestapt). Bij het afstempelen kregen we een balpen, een fles Adriaan Brouwer en een leuk rood t-shirt met opschrift "ik heb het gedaan...de 100km Oudenaardse gordel...Hanske de Krijger".

Onze trektocht door alle deelgemeenten van Oudenaarde zat er op. Het werd een tocht met twee gezichten. De eerste 50 volledig verhard. Logisch enerzijds 's nachts, maar iets te veel vond ik anderzijds. De tweede 50km totaal anders met veel natuur en nu en dan wat klimwerk (beperkt) en veel meer mijn smaak. De bevoorrading viel mij wat tegen. We kregen slechts 7 drankbonnen voor 12 controles en niet overal iets om te eten ondanks ons 20€. Misschien 5€ meer vragen en in iedere controle iets om te drinken aanbieden....denk ik. Maar ik wil toch Hanske de Krijger feliciteren voor hun organisatie en het feit alleen al dat ze het aandurfden een 100km te organiseren. Wat van veel clubs niet kan gezegd worden....

 

SDC10832

Enkele minuten voor de start bij de starttent

SDC10833

Sfeerbeelden voor de start

SDC10834

De Burgemeester van Oudenaarde wenste ons veel succes en gaf het startschot op de markt in Oudenaarde

SDC10836

De eerste kilometers

SDC10839

Mijn 3 gezellen voor de rest van de tocht

SDC10840

Op weg naar Mullem

SDC10841

Bij de kerk van Mullem troffen we de eerste controle aan

SDC10842

Even pauzeren in de controle in Eine

SDC10843

Gilbert haalde zijn bevoorrading op...2 gedroogde worstjes

SDC10844

Het werd morgen tussen Ename en Nederename langs een oude Schelde arm

SDC10846

Klimmen in het Enamebos

SDC10847

We bereikten Mater en de bagage voor de tweede maal

SDC10848

Leuke paden leidden ons uit Mater

SDC10849

Op weg naar Volkegem

SDC10850

Soms mooie verzichten...in de Vlaamse Ardennen

SDC10851

Op pad naar de controle in Volkegem

SDC10852

Mooie paden

SDC10853

Tussen Volkegem en Leupegem

SDC10854

Dit kaarenspoor bracht ons naar Kerselare

SDC10855

Hier bereikten we het bedevaartsoord Kerselare

SDC10856

Klimmen in het koppenbergbos

SDC10858

De organisatie trakteerde ons op een Adriaan Brouwer...nog enkele kilometers

SDC10859

Nog even door het stadspark

SDC10860

Het opschrift van de t-shirt die we als beloning kregen

SDC10861

Nagenieten

19:24 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-07-09

Marche internationale des frontières Winenne 04/07/2009

Zaterdag stond deel 3 van de challenge des 5 provinces op het programma. Na het Luikse gedeelte (Braives) en het Luxemburgse (Masbourg) stond nu het Naamse luik op de kalender. Les Panards Winennois organiseerden vanuit Winenne hun Marche Internationale des Frontières in.

Winenne is een dorpje in de provincie Namen en een deelgemeente van de stad Beauraing. Het ligt bijna vijf kilometer ten westen van het stadscentrum van Beauraing, vlakbij de grens met Frankrijk. Het dorpje ligt net ten noorden van een uitgestrekt bosgebied in België en Frankrijk.

Na 1 uur en drie kwartier bollen bereikten we Winenne. Zonder veel zoekwerk ontdekten we de ruime startzaal l'Aventura. We werden er verwelkomd door Claude Tixhon en zijn vrienden die net klaar stonden om te vertrekken. Wij namen onze tijd voor een uitgebreid ontbijt. Uiteindelijk trokken we van start voor 40,5 kilometer. De afstand ontrustte ons niet zo...Wel het aangekondigde hoogte verschil van 934 meter.

Aangezien Winenne op een plateau ligt, liepen de eerste kilometers in dalende lijn. Snel bereikten we de eerste bosstroken en ook de eerste controle bij een caravan midden in het bos na 2 kilometer. Direct na de controle splitsten de kleine afstanden van ons af en trokken we door een weide naar een stevige klim...de eerste maar niet de laatste. Boven kregen we prachtige paden tussen de varens in  le bois aux sept chenes. Deze stuurden ons naar een verharde weg, die we even volgden om bij de tweede controle, Banc de Vencimont, uit te komen. We hadden 5,7km. Het volgende stuk was 4,9km dus trokken we verder.

Direct na de controle doken we la foret domaniale de Sevry in. Leuke bospaden brachten ons door het bos naar Vencimont. Via een lange verharde afdaling bereikten we het gezellige dorpje Vencimont. De controle was opgetrokken voor de deur van het ofiice de tourisme. Veel volk op de controle...Claude Tixhon en vrienden waren er nog...Nestor en Peter kwamen ons vervoegen. Tijd voor een pauze.

Langs het bureau van toerisme klommen we via een trap op naar de parking van de Salle des Fetes. Langs deze zaal bereikten we een stevige klim. Over de verharde weg klommen we naar het bos. Boven net voor het bos in te gaan, genoten we nog even van de prachtige panorama's. Marcel Lambiotte kwam ons vervoegen. Samen trokken we even verder, mijmerend over zijn nakende ingreep aan de knie. De bospaden brachten ons terug naar de controle, Banc de Vencimont. Patrick en Linda waren er voor de eerste maal. Samen met hen zetten we een gezellige babbel op en rustten we wat uit. Ook Raymonde en Felix (bekenden uit de vierdaagse van Chantonnay) kwamen even goeie dag zeggen.

Na de controle liepen we weer le bois de Sevry in en werden snel met de 30 en 40km alleen op pad gestuurd. Ondanks de grote hitte van de voorbije dagen lagen de meeste paden er zeer nat en modderig bij. Het was dan ook steeds het juiste traject zoekend in de berm dat we richting Felenne wandelden. Geleidelijk maakten de modderige paden plaats voor grintwegen en verlieten we het bos om Felenne te bereiken. In een parkje bij een oorlogsmonument was de controle opgetrokken. Paul Bastaens was al terug van de lus en samen met veel wandelvrienden was het gezellig vertoeven op de controle. De innerlijke mens werd ook versterkt want er wachtte een lus van 8,2km.

Langs een prachtig kapelletje werden we direct weer de natuur ingestuurd. Een schaduwrijk bospad bracht ons naar een plateau (dit stukje herinnerden we ons uit de tocht vanuit Felenne op 02/05/2009). Genietend liepen we over het plateau naar een volgende bosdoorsteek. Dalend bereikten we een riviertje, dat we dwarsten. Even klimmen en vervolgens daalden we een hele tijd langs het riviertje. Wat volgde was logisch een stevige klim terug naar Felenne. Nestor en Peter kwam ons vervoegen. Ze moedigden Franco wat aan en vertellend bedwongen we samen deze klim. Boven liepen we even over de verharde weg langs het voetbalterrein (startplaats op 02/05/2009) terug naar de controle in Felenne. Franco trok er nieuwe kousen aan en we waren klaar om de laatste 12 km aan te vatten.

Een prachtig karrenspoor leidde ons uit Felenne naar een maisveld. Dwars door het maisveld wandelden we naar een gehooide weide. Over de weide daalden we af naar prachtige natuurpaden in het bos. We dwarsten een klein riviertje...dus was het weer klimmen geblazen. Boven namen statische bosdreven het over. Die leidden ons door Bois des Rois naar de controle, banc de Vencimont waar we voor de derde maal kwamen. Een niet zo frisse Diekirch slaagde er toch in onze dorst wat te lessen.

Het volgde stuk was er één van 3 kilometer. het bracht ons door het foret domaniale des longues virees terug naar de eerste caravancontrole van deze morgen. Nog 3,3km

Bij de splitsing na de controle liepen we nu rechtdoor en klommen in het bos naar het plateau van Winenne. Bij het verlaten van het bos genoten we van de prachtige panorama's. We zagen ook al de kerk van Winenne voor ons liggen. De parcoursbouwer stuurde de 40km stappers samen met de 6km stappers echter op pad voor een extra lus. Een voor ons overbodige lus die ons in de brandende zon door een woonwijk stuurde, langs het voetbalveld (en een circus) om uiteindelijke in de grote straat van Winenne uit te komen. Deze leidde ons terug naar de startzaal na een zeer mooie maar inderdaad pittige tocht. Gelukkig was 3/4 van de tocht in de bossen en hadden we van het warme weer niet veel last gehad (op uitzondering van serieus wat warmte uitslag op onze onderbenen).

In de startzaal kaarten we samen met Dirk en Linda na bij een lekkere Chimay Bleu en een heerlijke koude schotel met frieten. Nestor kwam nog goeie dag zeggen voor hij naar de Elzas vertrekt. Uiteindelijk zwaaiden Patrick, Linda en Peter ons uit. We trokken richting Bourseigne Vieille waar we in een prachtige bed&breakfast nagenoten van onze leuke dag. Zondag verkenden we nog wat de streek om in de namiddag voldaan naar huis te bollen....Want vrijdag wacht voor mij alweer een nieuwe uitdaging 100km in Oudenaarde.

SDC10748

De startzaal in Winenne

SDC10749

We verlieten Winenne in dalende lijn

SDC10752

De eerste controle

SDC10754

Na de eerste controle...splitsing...blijkbaar komen we hier nog terug

SDC10756

De eerste klimmende wegen

SDC10758

Boven prachtige paden door het bos

SDC10759

Waar is het pad?

SDC10760

Na de tweede controle doken we la foret domaniale de Sevry binnen

SDC10763

Prachtige paden leidden ons naar Vencimont

SDC10764

We bereikten de eerste huizen van Vencimont

SDC10765

Prachtig tuintje

SDC10766

We kwamen in het centrum en dicht bij de controle

SDC10767

Grote bijeenkomst aan de controle in het bureau van toerisme te Vencimont

SDC10768

Fotograaf Claude Tixhon in overleg

SDC10772

We klommen uit het centrum van Vencimont

SDC10774

en bereikten boven opnieuw heerlijke boswegen

SDC10776

Na de vierde controle trokken de 30 en 40kmstappers er alleen op uit

SDC10777

We werden verder op prachtige paden getrakteerd

SDC10779

Puur genieten

SDC10780

Soms wat zoeken naar het juiste spoor

SDC10783

Op weg naar Felenne

SDC10784

Hier bereikten we de controle in Felenne

SDC10785

Wie is daar al terug van de lus....vroege vogel Paul

SDC10786

Gezellig onder onsje op de controle

SDC10787

Dat smaakt hé...Paul

SDC10788

De prachtige kapel in Felenne

SDC10791

Op pad voor een heerlijke lus van 8.2km

SDC10793

Hier verlieten we het bos om een plateau te bereiken

SDC10795

Genietend op het plateau

SDC10796

Even verharde weg

SDC10797

De douaneplaats...deed op 02/05/2009 op de tocht vanuit Felenne dienst als controle

SDC10798

We doken opnieuw het bos in

SDC10799

De schaduwrijke paden waren wel gekomen

SDC10800

Even een riviertje dwarsen

SDC10802

Prachtig dalend pad langs een riviertje in het bos

SDC10803

Na dalen volgt klimmen...Franco kreeg steun van Nestor en Peter

SDC10804

Het bleef maar klimmen

SDC10806

Boven zien we Felenne in de verte liggen

SDC10808

Na de controle in Felenne...terug richting Winenne over prachtige paden

SDC10809

Dwars door het maisveld

SDC10811

Over een gehooide akker

SDC10812

Maar ook over heerlijke natuurpaden

SDC10814

Dit bracht soelaas in de controle...Dit was ook puur genieten

SDC10815

De volgende bosstrook

SDC10817

Gelukkig was er veel schaduw

SDC10818

Nog een 2km...We verlieten het bos en kwamen op een plateau

SDC10819

Prachtige vergezichten

SDC10820

Daar dook de kerk van Winenne op

SDC10822

Linda en Franco genoten na van deze prachtige tocht

SDC10823

Nestor heeft zijn laatste foto genomen en trok huiswaarts

SDC10824

Onze Bed&Breakfast waar we de nacht doorbrachten na de tocht

SDC10830

Diezelfde B&B langs de achterzijde...Prachtig

15:14 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |