28-06-09

Guldensporentochten Avelgem 27/06/2009

Ondanks het feit dat we al enkele jaren meedraaien op het circuit van het lange afstandswandelen, waren wij nog nooit op de Guldensporentochten te Avelgem. We hadden al veel goeds gehoord over het parcours en de bevoorrading, maar deze tocht valt bijna altijd samen met de Mesa. Aangezien we de laatste jaren bijna steeds op de Mesa waren, stond Avelgem nooit op ons programma.

Dit jaar geen Mesa voor ons met als gevolg dat we Avelgem een plaatsje kreeg  op de kalender. Toen we zaterdagmorgen rond 5 uur wakker werden, hoorden we de regen tegen het raam tikken. Ondanks dat dit niet Franco's meest favoriete weertype is, trokken we vol goeie moed richting Avelgem.

In de startzaal was het behoorlijk rustig. De 60km stappers waren al vertrokken en de 50km stappers kwamen maar met mondjesmaat toe. Wat ons direct opviel was dat de organisatoren afweken van hun traditioneel parcours richting Kluisberg, Kwaremont en Patersberg en kozen voor een parcours op Waals grondgebied richting Mont-St-Aubert (omgeving Doornik) en terug. Na een heerlijke kop koffie met een suikerbol trokken we op pad. Ondanks het goede weer van de voorbije dagen vertrokken we beiden met een regenjas en de paraplu in de hand.

We verlieten snel de dorpskom en doken over een leuk pad de Avelgemse Scheldemeersen in. We kwamen bij een Oude Scheldearm, waar de vissers in hun wagen schuilden voor de regen. Wij trokken door en werden oordeelkundig rond de Schelde arm gestuurd. Een onverhard pad bracht ons langs de Schelde, die we een tijdje volgden op het jaagpad. We liepen even door de industriezone om de brug over de Schelde te bereiken. We doken Henegouwen binnen en bereikten de eerste controle in Escanaffles na 5km.

Geen tijd voor een pauze...Via enkele kerkwegels verlieten we Sjlaffie (de volksnaam voor Escanaffles). Het stopte met regenen... Een vettig karrenspoor nam het over en zette ons af op rustige verharde wegen in de open velden. Tussen de vele hoeves wandelden we richting Celles over godvergeten veldwegels of rustige verharde wegen. We trokken door het centrum van het nietige Celles en bereikten de controle waar de organisatie ons trakteerde op een suikerwafel met koffie. Veel bekenden...de voorbije Nacht van Vlaanderen werd dan ook grondig geanalyseerd in de controle.

Na de koffie liepen we een tijdje langs een baan om een leuke dreef te bereiken. Door de dreef bereikten we het grondgebied Molenbaix. Rustige wegen zetten ons af bij een prachtige natuurwegel, die we een tijdje volgden. Dit mooie natuurpad ging over in een steenslagwegel die ons heerlijk afzette in het centrum van het o zo rustige Molenbaix, waar de derde controle was opgetrokken na 19,8km. Een zuivelproduct gaf ons nieuwe energie en een cola vulde ons vochtgehalte opnieuw aan want het werd drukkend warm.

Bij het verlaten van de controle wees de enige wegwijzer in het dorp richting Mont St Aubert. We liepen dan ook deze richting uit. Kort na de controle kregen we deze bult in het vizier. Een leuke aaneenschakeling van onverharde karresporen en wegen in slechte staat brachten ons naar de voet van de Mont St Aubert. Een zeer mooi  maar glibberig natuurpad toonde ons de weg naar de top van deze bult. Boven was de controle (na 25,8km) opgetrokken. We kregen er een rijsttaart en konden er onze bagage raadplegen. De 60km stappers kregen hier een lus aangeboden. Velen waren al terug en spraken over een prachtige lus. Franco verzorgde even de voetjes en trok verse kousen aan. We waren klaar voor deel 2.

We liepen even door het centrumpje boven op de berg en bij de kerk vatten we de afdaling aan. Een leuk (maar glibberig kasseipad) pad leidde ons naar de enige bosdoorsteek van de dag. Snel liepen we opnieuw over rustige verharde wegen in de open velden. Dit stuk van 8,5km was voor ons wat te veel gekruid met beton. De rustige verharde wegen werden maar even onderbroken voor een mooie veldweg. Maar het was verhard die overheerste richting Herinnes, waar we in een plaatselijke kroeg ons verloren vocht probeerden opnieuw aan te vullen.

Na Herinnes liepen we onder een loden zon eerst over een bonkig kasseiweggetje en dan over een waar brokkenpad door de open velden tussen de aardappelen, tarwe, mais...naar Pottes. Net voor Pottes werden we heel leuk tussen een hoeve een mooi pad ingestuurd en via een ommetje bereikten we het centrum van Pottes. In de controle trakteerden de organisatoren ons op een blonde Ename, die we ons dan ook wel lieten smaken.

Na de controle kwam Christian Godefroot ons vervoegen en als trio trokken we de rest van de dag verder. Rustige wegen leidden ons uit Pottes. We passeerden een leuk kasteeltje en heel snel namen de typische veldwegels het opnieuw over. Wanneer we de dorpskom van Escanaffles opnieuw bereikten, stuurde de parcoursbouwer ons tussen de velden nog op pad voor een extra lusje. Uiteindelijk bereikten we opnieuw de eerste controle van deze morgen in Escanaffles op 4km van het einde. Geen regen als deze morgen, maar zeer warme toestanden.... Iedereen schuilde dan ook onder de luifel op de speelplaats van dit schooltje.

Het laatste stuk bracht ons over de Schelde opnieuw West-Vlaanderen binnen. We volgden een tijdje de grote baan en doken bij het voetbalveld opnieuw de natuur in. Een leuk ommetje door een geboortebos bracht ons naar de frontzate (een oude spoorwegbedding). Dit pad leidde ons naar het oude stationsgebouw. Even door het centrum van Avelgem en daar dook de startzaal opnieuw op. Het warm weer liet bij veel deelnemers sporen na....Franco bereikte vlot de aankomst en voegde zonder veel problemen deze 50km toe aan haar palmares.

Ik moet de Waterhoekstappers feliciteren dat ze het aandurfden hun parcours volledig om te gooien en te kiezen voor een totaal nieuw traject richting Mont St Aubert. Wij vonden het geen slechte tocht (zeer rustig) maar nu ook geen super tocht. We zijn overtuigd dat er meer mogelijkheden liggen in hun vroeger parcours en dat de streek daar meer te bieden heeft. Maar we komen nog eens terug om met de Guldensporentochten de streek rond de Kwaremont te verkennen. Over de bevoorrading kan niemand hier klagen. Die was gewoon schitterend. Voor 8€ suikerwafel+koffie, zuivelproduct, rijsttaart, blonde Ename, 6 consumaties van 1,2€ en 3 broodjes.....

SDC10730

Het nieuw parcours op Waals grondgebied richting Mont-St-Aubert

SDC10665

De startzaal

SDC10666

Langs heerlijke oude Schelde armen

SDC10667

in de gietende regen

SDC10668

Hier dwarsten we de Schelde en kwamen in Escanaffles

SDC10671

Leuke kerkwegels...

SDC10672

leidden ons uit Escanaffles

SDC10673

Mooi kappelletje

SDC10675

Gezwind over de natuurpaden

SDC10677

Veel mooie hoeves

SDC10678

Regelmatig ook verharde wegen

SDC10679

Maar ook nu en dan leuke onverharde wegen

SDC10680

Op weg naar Celles

SDC10681

Langs Ferme d'Aulne

SDC10683

Hier bereikten we Celles

SDC10684

Dit pad leidde ons uit Celles naar...

SDC10685

deze mooie dreef

SDC10686

We bereikten grondgebied Molenbaix

SDC10688

Prachtig pad

SDC10689

 

SDC10690

 

SDC10691

De kerk van Molenbaix lag voor ons

SDC10692

De controle in Molenbaix

SDC10693

Op weg naar de Mont St Aubert

SDC10696

Over veel onverharde wegen....De mont St Aubert zie je in de verte

SDC10698

Hier vatten we de beklimming aan

SDC10701

Pittige klim

SDC10703

over een prachtig maar glibberig pad

SDC10705

Boven op de Mont St Aubert zicht op Doornik en omgeving (jammer van de mist)

SDC10707

Boven op de Mont St Aubert

SDC10709

 

SDC10710

We daalden opnieuw af

SDC10713

Even een bosdoorsteek

SDC10714

Leuke paden

SDC10716

Typisch pad voor deze tocht....in de open velden

SDC10719

Maar soms ook veel verhard...hier richting Herinnes

SDC10721

Doorsteekje naar het centrum van Herinnes

SDC10722

Het dorpscentrum van Herinnes

SDC10723

Deze kasseiweg bracht ons uit Herinnes

SDC10725

Leuke onverharde paden

SDC10726

Prachtig optrekje

SDC10727

Richting Pottes

SDC10728

Dwars door de velden

SDC10729

In de controle in Pottes...een blonde Ename om de dorst te laven...Is het warm geweest?

SDC10731

Door het centrum van Pottes

SDC10732

Christian kwam ons vervoegen

SDC10733

 

SDC10735

OP weg naar Escanaffles over de typische paden voor deze tocht

SDC10737

De controle in Escanaffles

SDC10738

De scheldevallei

SDC10739

We kwamen opnieuw West-Vlaanderen binnen

SDC10740

De laatste onverharde wegen

SDC10742

Mooi stukje natuur

SDC10743

Over de frontzate (oude spoorwegbedding) terug naar Avelgem

SDC10744

Even door het centrum

SDC10745

En daar is de aankomst

10:24 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-06-09

Van sas tot sastocht Langemark 21/06/2009

Een goeie nachtrust had er voor gezorgd dat de inspanningen van gisteren op de 100km in Torhout goed verteerd waren. De spieren voelden nog wat stram aan en dus was loswandelen de ideale remedie. We kozen voor een wandeling dicht bij huis. Meestal is dit na de nacht van Vlaanderen...de van sas tot sastocht in Boezinge. Dit jaar had de wandelclub Nooit Moe Boezinge, door het samenvallen met de rally van Ieper, moeten uitwijken met hun startlocatie naar Langemark. Dus trokken we dit jaar richting Langemark.

Toen we rond 9u15 bij ons vertrokken scheen de zon heerlijk. Hoe dichter we Langemark naderden hoe meer de bewolking toenam en bij het bereiken van Langemark zelf begon het te regenen. Na het kundig wegplaatsen van de wagen bereikten we de ruime startzaal. In de startzaal werd natuurlijk uitgebreid nagekaart over de Nacht van Vlaanderen. Maar uiteindelijk trokken we ons, iets na de klok van 10 uur, op gang voor 22,5 kilometer.

De parcoursbouwer bood ons eerst een rondleiding aan in het centrum van Langemark, met als hoogtepunt de doortocht door het gemeentepark. Bij de kerk trokken alle de afstanden vanaf 22km apart op pad. Langs de hondenschool en achter het voetbalveld bereikten we een leuk éénmanspad dat we een tijdje volgden. We bereikten rustige verharde wegen die ons een hele tijd op sleeptouw namen. Het begon echt hard te regenen en we kregen het beiden koud. Gelukkig bood een boer ons zijn schuur aan en konden we daar een tijdje schuilen. Na de fikse regenbui trokken we verder. We bereikten de grote weg van Langemark naar Bikschote die we een tijdje volgden. We verlieten de grote weg om langs het gehucht Bikschote molen (geen molen te zien?) en een leuke natuurwegel het centrum van Bikschote te bereiken waar de controle was opgetrokken na 7km.

Een lekkere kop koffie had ons wat opgewarmd en we waren weer klaar om de volgende 6,8 km aan te vatten. Deze brachten ons van Bikschote naar Langemark Madonna. Een heerlijk karrenspoor leidde ons uit Bikschote naar rustige verharde wegen, die we een tijdje volgden. Gerda en Roger van de Warden Oomstappers waren ons komen vervoegen en als viertal trokken we de rest van de dag verder. Een kerkwegel en een natuurpad brachtten ons in een wijde boog bij de kerk van Madonna en de controle.

Deel drie bestond uit een lus van 3,3 km. Een leuk lusje, met enkele leuke wegels maar ook enkele natuurpaden tussen de wassende mais en de aardappelvelden bracht ons terug naar de controle op Madonna.

In een stralend zonnetje vatten we het laatste stuk aan. Franky van de Kreketrekkers en Franske van Moorslede sloten bij ons aan en als zestal bedwongen we de vele leuke paden rond Madonna. Een afwisseling van éénmaspaden, natuurwegels en rustige verharde wegen brachten ons bij het Duits Kerkhof. We werden door het kerkhof geleid. We wandelden nog even over de oude sporowegbedding en bereikten uiteindelijk terug de startzaal.

In een goedgevulde startzaal kaarten we nog na bij een heerlijk abdijbier na een gezellige wandeling. Het parcours was niet steeds schitterend maar de organisatie was verzorgd en de vele vrienden onderweg zorgden ervoor dat het een leuke tocht werd. Op naar volgend weekend...

langemark_1

De eerste paden kort na het verlaten van het centrum van Langemark

langemark_2

 We wandelden langs deze leuke vijver

SDC10652

Hier wandelden langs deze vijver

 SDC10653

 Een antieke wegwijzer

SDC10654

 Rustige verharde wegen brachten ons een hele tijd richting Bikschote

SDC10655

 Met deze mooie natuurwegel bereikten we Bikschote

SDC10656

 Hier verlietenw e opnieuw Bikschote na de controle

SDC10657

 We bereikten de omgeving van Madonna Langemark

SDC10658

 Hier waren we bij de kerk en het centrum van Langemark Madonna

SDC10659

 Op pad voor een lus van 3,3 kilometer

SDC10660

 Tussen de vele velden in deze landbouwstreek

SDC10662

 Het laatste stuk...Natuurpaden leidden ons uit Madonna

SDC10663

 Soms een leuk éénmanspad...

SDC10664

Eeven langs het Duits kerkhof in Langemark

18:22 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-09

Nacht van Vlaanderen Torhout 19/06/2009

Het parcours en de organisatie vorig jaar van de vernieuwde Nacht van West-Vlaanderen had mij danig kunnen bekoren, dat ik besliste ook dit jaar weer aan de start te verschijnen. Franco bracht mijn vrijdagavond naar Torhout, waar ik in de overvolle startzaal mijn rugnummer en inschrijvingskaart ging ophalen. Het parcours was lichtjes gewijzigd (2 andere controles en hier en daar een kleine aanpassing), maar bleef in grote lijnen hetzelfde als vorig jaar. De afstand bleek 101,2km te zijn.

Veel bekend volk natuurlijk in de startzaal...Het zijn altijd dezelfde dat men op die 100kms terugziet. Na veel begroetingen trok ik rond 19u45 vanuit de startzaal naar de effectieve vertrekplaats. Anders dan de voorbije jaren werden we rond de atletiekpiste naar de parking geleid. Opvallend geen hek dit jaar om de wandelaars op te houden. Rond 20u vertrokken eerst de lopers van de 100km, dan de lopers vande marathon en vervolgens de 10km lopers. Natuurlijk konden bepaalde wandelaars niet de discipline opbrengen om te wachten en liep het wat chaotisch bij de start. Terug een hek plaatsen zou hier veel oplossen...

Uiteindelijk geraakten we rond 20u15 op pad en wandelden we door een overbevolkt centrum van Torhout. Op de markt speelde een leuk groepje nummers van Clouseau en hier en daar mochten we aanmoedigingen ontvangen. We verlieten het centrum en splitsten van de 42km wandelaars. Samen met de lopers trokken we richting Groenhovebos, waar we na 4,8 kilometer onze startstempel kregen. Een blaaskapel zorgde er voor ambiance. Ook organisator Dirk Verduyn had er plaats gevat. Hij bedankte ons voor de komst en wenstte ons een goeie tocht toe.

Ik had vorige week op de Sloeber afgesproken met Frans mijn vaste compagnon op de 100km. Maar bij de start was hij nergens te bespeuren. Net voor de startstempel kwam hij mij vervoegen en als duo verlieten we Groenhovebos en werden we bij de splitsing apart op pad gestuurd met de 100km wandelaars. De rust kwam terug.

Rustige verharde wegen leidden ons naar de eerste bosdoorsteek, het Plaisierbos. Vanuit het bos wandelden we naar het centrum van Veldegem (11,6km). Waar we net als vorig jaar zeer enthousiast onthaald werden door een blaaskapel. Er was echter nog een leuke verrassing....Franco was zonder mijn weten na de start met de wagen ook naar Veldegem gereden en kwam er mij nog een laatste maal aanmoedigen. Een leuke opsteker...

Vanuit Veldegem wandelden we naar het Merkemveldbos. Leuke paden brachten ons door het bos bij een dreef die uitmondde op Hoeve Stragier (17,8km). Hier was de volgende controle opgetrokken. Een partytent omringd door licht en kaarsjes deed dienst als controle. Een suikerwafel en een cola bezorgden ons nieuwe energie.

De duisternis viel in en onze zaklamp kwam boven. Natuurpaden brachten ons bij de autosnelweg (Kortrijk-Brugge) die we dwarsten. We doken opnieuw het bos in en het was echt goed opletten om niet te struikelen over één of andere boomwortel. Heelhuids verlieten we het bos en rustige wegen leidden ons naar Oostkamp. Bij café Vogelzang (24,4km) kregen we onze volgende stempel. Lieve en Ivan van de Scheldestappers zaten er op de terras te genieten van de voorbijkomende wandelaars en wensten ons een goeie tocht toe.

Eigenaardig genoeg dienden we 1,1km verder opnieuw onze kaart af te stempelen. Hier stond koffie voor ons klaar, maar we trokken verder en doken wederom een bosstrook in. Een heerlijk afwisselend parcours bracht ons in Waardamme, waar in zaal Wara (30,4km) de controle was opgetrokken.

Na de controle doken we tussen de kerk en het gemeentehuis het centrum van Waardamme in. Uiteindelijk brachten enkele grotere wegen ons bij een hoeve waar we opnieuw natuurwegen voor de voeten kregen. Deze mondden uit op de grote weg in Herstberge. Niet rechtsaf de wijk in zoals vorig jaar, maar rechtdoor naar café 't Bluvertje (36,1km) waar we op een banaan werden getrakteerd.

Vanuit de controle doken we de villawijken rond Herstberge in. Van de kasten van huizen die hier staan, zagen we door de duisternis niet veel. Het was er wel zeer rustig. We bereikten Sint-Pietersveld en enkele heerlijke natuurpaden zetten ons af in den Zande (grondgebied Ruiselede) na 43,4km.

Bij het verlaten van de controle trok ik mijn pull aan...het werd frisser. De typische dreven rond Beernem namen het over. We dwarsten de E40 en de spoorweg en werden langs een stukje industrie naar de miseriebocht geleid. Van hieraf volgden we het kanaal Gent-Brugge. We dwarsten het kanaal over de nieuwe voetgangersbrug en bereikten de controle in Beernem na 51km. Het was 3u15. We konden er een eerste maal onze bagage raadplegen. Ik wisselde er van schoenen en van kousen. Na het nuttigen van een broodje met kaas en een koffie trokken we ons rond 3u30 weer op gang.

Het kanaal blef onze leidraad in het volgende stuk. We liepen eerst een hele tijd langs het kanaal om vervolgens tussen de velden over een heerlijk karrenspoor opnieuw naar de berm van het kanaal te worden gestuurd. Een mooi natuurpad langs het kanaal bracht ons in Moerbrugge en de volgende controle na 57,2km.

Even door het centrum van Moerbrugge en daar dook het kanaal weer op. Het was maar voor even, want door een industriezone werden we naar een grotere weg geleid. Even de weg volgen en daar doken de volgende leuke paden op. Het werd dag en Frans kreeg het even moeilijk. Een andere wandelaar, Jean-Pierre uit Gistel was ons komen vervoegen en samen bereikten we de omgeving van het ziekenhuis van Assebroek. Twee eigenaardig aangebrachte pijlen deden ons verkeerd lopen en we belandden op de parking van het ziekenhuis. Gelukkig hadden we het adres van de volgende controle en een boer met tractor wees ons een alternatieve route om de controle te bereiken. Na wat zoekwerk vonden we de controle het Sparrenhof in Assebroek na 63,4km. De vriendelijke bediening bezorgde ons hier een yoghurt. 

Bij het verlaten van de controle kwamen nog wandelaars uit de verkeerde richting.Blijkbaar waren wij niet de enigen die verkeerd liepen. Langs de zeven torentjes liepen we naar de Baron Ruzettelaan die we dwarsten om onder de poort van La Brugeoise opnieuw het kanaal te bereiken. Langs het kanaal wandelden we tot aan de Katelijnepoort, waar we de stad Brugge introkken. Over de Vesten liepen we naar het Minnewaterpark en de omgeving van het begijnhof. Om van hieruit weer naar de vesten en het station te wandelen. We rondden volledig het station en een leuk pad leidde ons naar het Boudewijnpark, waar we een tweede maal onze bagage konden raadplegen. De zaklamp, mijn fluovest en alle overtollige spullen verdwenen in de bagage en rond 6u45 vertrokken we opnieuw voor nog een goeie 30km.

Door enkele woonwijken wandelden we naar een nieuwe voetgangerstunnel die ons onder de ring rond Brugge naar het Tillegembos bracht. Over leuke dreven en prachtige paden werden we rondgeleid in dit bos. We dwarsten de weg Kortrijk-Brugge en werden over een verharde weg naar een volgende bosdoorsteek geleid die ons afzette in de controle het Anker na 78,2km. Frans diende wederom het groot toilet op te zoeken en ik trok alleen verder.

Ik liep langs het kasteel Beisbroek met zijn sterrenwacht het prachtig bosgebied in. Via een tunnel onder de E40 belandde ik op de Heerweg. Jean-Pierre uit Gistel kwam mij opnieuw vervoegen. Samen met hem hielden we er een aardig tempo op na en vrij snel bereikten we de oude spoorwegbedding, de Vloetemveldzate en ook de controle in de Groene meersen te Zedelgem...nog 17km.

Tegen het volgende stuk van 7,5km richting Aartrijke keek ik wat op...Ik wist uit de vorige editie dat dit niet mijn favoriete stuk was. Ik vertrok alleen uit de Groene meersen door een woonwijk naar de rand van Zedelgem. Hier kwam Hedwig van WSK Marke mij vervoegen. Hij had zich van weg vergist en was zo achter mij beland. Hij hield er nog een stevig tempo op na. Ik haakte mijn wagentje aan en probeerde hem te volgen. Dat lukte en voor ik het goed en wel besefte liep ik over een natuurpad Aartrijkeberg omhoog. Boven wandelden we door enkele straten om de controle in de kantine van VV Aartrijke te bereiken.

De mannen van de pompoenstappers van Kasterlee waren er nog en samen met hen en Hedwig denderden we richting Wijnendalebos. Een prachtig pad leidde ons door het bos naar het gehucht Wijnendale en de laatste controle.

Even door het centrum en daar dook de groene 62 op. De oude spoorwegbedding die ons terugbracht naar de rand van Torhout. Bij het verlaten van de bedding vatten we de laatste kilometer aan en snel stonden we weer voor de startzaal. De klok wees 11u20. Uiteindelijk klokte ik heel tevreden af na 15 uur en 8 minuten wandelen. Op mijn diploma staat een gemiddelde van 6,6km/u.

Wat mij opviel bij mijn binnenkomst was dat al de rappe mannen voor mij, nog aanwezig waren. Na het ontvangen van mijn t-shirt, diploma, medaille en badge ging ik hen opzoeken. Bleek dat de bagage uit Brugge nog niet toegekomen was. Bepaalde wandelaars zaten er al te wachten van 8u30. Uiteindelijk rond 11u30 kwam de bagage aan en kon iedereen zich douchen of zich huiswaarts reppen. Toch wel een jammerlijk voorval waar de organisatie in de toekomst lessen zal moeten uit trekken.

Na de douche genoot ik samen met Franco (die mij kwam ophalen) en tal van aangekomen wandelaars nog na van een wederom geslaagde Nacht. Het parcours werd door iedereen wederom geprezen. De organisatie ook...jammer van de bagage maar dit wordt volgend jaar zeker opgelost.

SDC10615

Na 4.8km bij het ontvangen van onze startstempel zorgt deze groep voor ambiance

SDC10616

Direct de natuur in...

SDC10617

Het betreden van het Plaisierbos

SDC10619

De buitencontrole na 17.8km op Hoeve Stragier grondgebied Loppem

SDC10620

Het werd morgen...hier in de omgeving van het ziekenhuis van Assebroek

SDC10622

Onder de poort van La Brugeoise

SDC10623

Langs het kanaal op weg naar centrum Brugge

SDC10624

Bij de Katelijnepoort kwamen we Brugge binnen

SDC10627

Door het minnewaterpark

SDC10629

Omgeving van het begijnhof

SDC10632

 

SDC10636

Ook vedetten kunnen geblesseerd raken...

SDC10638

Het kasteel in het Tillegembosdomein

SDC10639

Leuke dreef in het Tillegembos

SDC10640

Prachtige natuurpaden...

SDC10641

De sterrenwacht bij het kasteel Beisbroek

SDC10643

Over de vloetemveldzate naar de controle in Zedelgem

SDC10645

De laatste loodjes op de groene 62...richting Torhout

SDC10646

We bereikten opnieuw de startzaal de Mast in Torhout

SDC10647

In bereikte de aankomst rond 11u20. Na 15 uur en 8 minuten wandelen = gemiddelde van 6,6 km/u

SDC10648

Er werd grondig nagekaart

SDC10649

En jammergenoeg ook gewacht op de bagage die maar niet wilde komen...

18:43 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-06-09

Sloebertocht Zingem 13/06/2009

De Sloebertocht in Zingem, één van die echte wandelklassiekers in Vlaanderen...Voor velen een 60km lange sportieve uitdaging in de Vlaamse Ardennen, voor anderen een laatste voorbereiding op de Nacht van Vlaanderen volgende week in Torhout.

Ik was er ook opnieuw bij...Alleen... Franco ziet 60km niet meer zitten. Ik trok op pad met Marc uit Moen. De vrouwen kozen voor een dagje shoppen. Ik pikte Marc om 5 uur op in Moen en zonder veel problemen bereikten we rond 5u30 Zingem. In de kantine van het voetbalterrein was het al behoorlijk druk en er stond al een rij wachtenden aan de inschrijvingstafel. Maar alles verliep vlot en rond 5u45 trokken we ons al op gang voor 60km wandelplezier.

We volgden de grote weg richting Nederzwalm. Dwarsten de Schelde en werden direct na de brug over de eerste natuurpaden langs een oude schelde arm gestuurd. We bereikten het jaagpad langs de Schelde, dat we een tijdje volgden. We verlieten het pad en doken het natuurdomein de Reytmeersen in. Mooie natuurpaden zetten ons op weg naar de eerste controle in Welden na 6.8 kilometer.

Rustige wegen brachten ons uit Welden. We dwarsten de weg die Oudenaarde met de zwalmstreek verbindt en kregen een tijdje verharde wegen voor de voeten. Uiteindelijk doken we een fruitgaard in en natuurpaden leidden ons naar de omgeving van de Protestante kerk van Horebeke. Van hieruit liepen we over het Geuzenhoekwandelpad verder. Mooie natuurwegen (soms moeilijk begaanbaar) brachten ons naar de controle in Sint-Maria-Horebeke.

Een prachtige kerkwegel leidde ons na de controle naar Sint-Kornelis-Horebeke, waar we via enkele leuke wegels de Haaghoek bereikten. We liepen even over deze gekende kasseistrook uit de Ronde van Vlaanderen. Maar al snel namen de natuurpaden het opnieuw over. Deze brachten ons enig mooi naar de voet van de Leberg die we beklommen. Boven daalden we even verhard om vervolgens over prachtige natuurpaden Zegelsem te bereiken. In het buurthuis naast de kerk was de derde controle opgetrokken na 21.1 km. We werden er getrakteerd op een zuivelproduct.

Na het dwarsen van de grote weg Oudenaarde-Brakel kregen we snel de volgende natuurwegen voor de voeten. Die brachten ons naar het natuurdomein Burreken. We daalden enig mooi door dit bos. Beneden liepen we langs een groep ezels terug naar de verharde weg. Die we even volgden om vervolgens over natuurwegen de eerste maal de Foreest te beklimmen. Boven zagen we Schorisse in het dal liggen en na een stevige verharde afdaling bereikten we de controle de Wante in Schorisse na 27.2km.

Na onze rijsttaart trokken we hier op pad voor een lus van 7.3 kilometer. We beklommen opnieuw de Foreest. Eerst onverhard vervolgens over verharde wegen. Boven op het plateau genoten we even van de prachtige panorama's om vervolgens over een zeer oneffen pad tussen de prikkeldraden de afdaling aan te vatten. Beneden even de verharde weg volgen en daar doken de volgende opklimmende natuurpaden op. Boven op het plateau liepen we even langs de ezelboerderij de Gitane naar domein Ter rijst. Wanneer wij ons opmaken om de traditionele doorsteek van het bosdomein aan te vatten, stuurde de parcoursbouwer ons verrassend een privaat domein in. Tussen een draaipoortje doken we het hoge gras in. Langs een mooie poel, door de wassende mais bereikten we zeer mooi een natuurpad dat achter een huis en rond een akker ons afzette bij een brugje. Wat volgde was een stevige weideklim. We daalden opnieuw tot bij een beek om over een pad langs de bomen opnieuw richting Schorisse te kiezen. We bereikten kort daarna opnieuw het centrum en ook de controle na een prachtige lus. Ronduit subliem...In de controle zeer veel bekende gezichten, die er voor de eerste maal waren en bij mijn vertrek doken alle bekende fotografen en bloggers binnen (Anny&Chris, Nestor, Christian, Davy Moerman,...) Er zullen zeker foto's te vinden zijn op internet van deze tocht.

Na de controle trokken we richting brouwerij Roman in Mater. De traditionele stopplaats op de Sloebertocht.  We werden traditioneel uit Schorisse geleid om via een ommetje Berg Stene te bereiken, die we beklommen. Boven doken we links af om richting Schamperij te wandelen. Een  meestal zeer modderig stuk en ook een traditie in de Sloebertochten. Dit jaar viel het ontzettend mee en met droge voeten maakten we ons op voor de beklimming van de Varent. Dit was echter buiten de parcoursbouwer gerekend. Dit jaar geen beklimming van de Varent maar een leuke kerkwegel bracht ons tussen de velden naar de grote weg Oudenaarde-Brakel, die we even volgden om de brouwerij te bereiken. In de controle kan men zoveel Sloeber of Adriaan Brouwer of cola drinken als men wil. Ik hield het sober en hield het bij dit laatste. We hadden 39.7 km op teller.

Na de brouwerij daalden we even over de Varentberg. We werden rachtsaf gestuurd en bereikten na een tijdje natuurpaden parallel aan de grote weg. Tussen de velden en de hoeves werden ons prachtige vergezichten over gans de streek rond Oudenaarde aangeboden. Een aaneenschakeling van natuurpaden leidden ons naar een gratis bevoorrading in Kerselare. Lieve en Conny trakteerden er ons op plat water. Nog 15.1km.

We bleven genieten en dwars door de velden wandelden we naar een afdaling over grote aangelegde treden. Wat volgde was een stevige klim, de Wolvenberg. Deze beklimming is 800m lang met een maximum stijgingspercentage van 19%. Boven zagen we onze volgende stopplaats Ename al liggen. Maar de parcoursbouwer stuurde ons via een ommetje enig mooi door Ename bos om uiteindelijk het dorpsplein van Ename te bereiken voor de controle na 50.6km. Tijd om nog eens te verpozen en de innerlijke mens te versterken met een broodje en een cola.

Dwars door Ename wandelden we naar de Scheldebrug. Boven even survival, via een touw (ik waande me weer in Chantonnay) daalden we in de berm van de brug naar de Schelde. Even langs de Schelde en daar doken de volgende onverharde wegen op. Langs het centrum van Eine liepen we naar de gekende Ohio brug. We dwarsten de weg en bereikten opnieuw de Schelde. Weer maar voor korte tijd, want we werden enig mooi langs een oude Schelde arm naar Heurne gestuurd waar de laatste controle was opgetrokken na 55.2km.

Van hieruit wandelden we 2km over verharde wegen naar de bierkar van de Roman, die ons opnieuw trakteerde op een Adriaan Brouwer of een cola. Direct na de kar doken we het mooie kasteeldomein Axelwalle in. Genietend liepen we door dit domein. Rustige wegen brachten ons vervolgens terug naar het centrum van Zingem en de aankomst. Marc had al een tijdje geen lange afstand gewandeld maar bleef opvallend en  zonder veel problemen het tempo volgen. Chapeau..

Vanaf 2002 wandelde ik ieder jaar de maximum afstand op de Sloeber. Voor mij was dit één van de beste edities ooit. Ik vond het parcours subliem...Met veel nieuw stukjes, maar vooral uitpuilend van de natuurwegen. En we werden dit jaar getrakteerd op prachtig zonnig weer...Wat wil een mens meer...

 

SDC10542

We worden langs de Schelde uit Zingem geleid.

SDC10543

Door natuurdomein de Reytmeersen naar de eerste controle in Welden

SDC10545

Na de controle een eindje verharde wegen...die hier vervangen worden door een doorsteek van een fruitgaard

SDC10546

Op de achtergrond zie je de protestante kerk

SDC10547

Mooi pad richting Horebeke

SDC10548

We volgen een tijdje het geuzenhoekwandelpad

SDC10550

Prachtige paden

SDC10551

Dwars door de velden

SDC10553

Een kerkwegel bracht ons van Sint-Maria naar Sint-Kornelis-Horebeke

SDC10554

In Sint-Kornelis worden we over de kasseien van de Haaghoek gestuurd, gekend uit de Ronde van Vlaanderen

SDC10556

We verlieten de kasseien voor pachtige natuurpaden

SDC10558

Prachtige vergezichten

SDC10559

 

SDC10560

We bereikten na de beklimming van de Leberg, het klooster boven op de Leberg

SDC10562

Zegelsem en de volgende controle kwamen in zicht

SDC10564

Na de controle in Zegelsem, door het prachtig natuurgebied Burreken

SDC10566

Hier verlieten het natuurdomein Burreken

SDC10568

Onze trouwe supporter....

SDC10569

Over prachtige natuurpaden beklommen we de Foreest voor een eerste maal

SDC10570

Boven zien we Schorisse beneden liggen

SDC10571

Na een stevige afdaling bereikten we de controle de Wante in Schorisse na 27.2km

SDC10572

Na de controle volgde een lus.... weer de Foreest naar boven, eerst onverhard dan verhard

SDC10573

Terug dalen over een mooi maar oneffen pad tussen de prikkeldraad

SDC10574

Prachtige paden boden ons magnifieke vergezichten

SDC10575

Bij het betreden van Domein Ter Rijst kregen we een mooi privaat domein

SDC10576

Een weg zoeken tussen het hoge gras

SDC10577

Prachtige poel

SDC10579

En maar genieten

SDC10580

Nu en dan een poortje

SDC10581

Tussen de bomen over een beekje

SDC10582

Dit mooie pad bracht ons terug richting Schorisse

SDC10583

We bereikten opnieuw Schorisse en de controle na 34.5km

SDC10584

Bij het verlaten van Schorisse genieten van het landschap...en het mooie weer

SDC10585

Op weg naar de gekende modderige passage van de Schamperij

SDC10586

Hier begonnen we er aan...

SDC10587

Het viel enorm mee dit jaar....Niet zoveel modder

SDC10588

Een prachtig pad tussen de velden

SDC10589

De schoorsteen van de brouwerij in zicht

SDC10590

We bereikten de brouwerij Roman in Mater na 39.7km

SDC10591

De binnenkoer van de brouwerij

SDC10592

Opnieuw op pad...weeral mooie natuurpaden

SDC10593

Langs een leuke hoeve

SDC10594

Na een bevoorrading in Kerselare...weer de natuur in

SDC10595

We beklommen de Wolvenberg

SDC10596

Oef...boven op de Wolvenberg

SDC10598

We bereikten Ename bos

SDC10599

Hier doken we dit natuurpunt in

SDC10600

Genietend in Ename bos

SDC10601

De controle op het plein in Ename

SDC10602

Frans één van mijn vaste compagnons op de 100 kms

SDC10603

De kerk van Ename

SDC10604

Even survival om de Schelde te bereiken

SDC10605

De kerk van Eine

SDC10606

We bleven over onverharde wegen wandelen

SDC10607

Mooie vijver

SDC10608

Op weg naar Heurne

SDC10609

Oude Schelde arm

SDC10610

Met een stevige trap naar de laatste controle in Heurne na 55.2km

SDC10611

Door domein Axelwalle

SDC10612

De laatste paden...de kerk van Zingem is al in zicht

SDC10613

Uw fotograaf van dienst

SDC10614

We bereikten opnieuw het centrum van Zingem en snel ook weer de aankomst

09:13 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-06-09

Heidetochten Gooik 07/06/2009

De Heidetochten te Gooik was één van de revelaties voor ons, van het voorbije wandelseizoen. Daarom plaatsten we deze tocht opnieuw op onze wandelkalender. Jammer genoeg viel deze tocht samen met de nationale stembusgang. Dus dienden we ons goed te organiseren om op tijd in Gooik te arriveren.

Om 8u stonden we al in het stemlokaal en rond 8u30 reden we al richting Gooik. Om 9u45 waren we al op stap voor de maximum afstand van 33 kilometer.

Bij het verlaten van de zaal splitsten de 21km en meer af van de andere afstanden. We werden links opgestuurd en via een ommetje bereikten we snel de eerste natuurpaden. Deze werden even onderbroken om over de verharde weg langs de Terhagenmolen te passeren. Maar de rand van Neigem bereikten we weer via leuke natuurwegels. We dwarsten de grote weg naar Ninove en liepen over een heerlijk karrenspoor herenigd met alle afstanden richting Lieferinge. Hier pikten we het parcours op van de 50km in Oktober (Heide- en Padtochten) en volgden over leuke wegels tussen de velden het parcours richting Oetingen. De controle na 7.9km was dan ook opgetrokken in de startzaal van toen bij de kerk in Oetingen.

Even Frans en Jefke groeten en we trokken verder. Over de oude spoorwegbedding liepen we richting bergstraat, waar we een pittige verharde klim te verwerken kregen om Vollezele te bereiken. Bij het binnenkomen van Vollezele werden we opnieuw de natuur ingestuurd en subliem liepen we langs het Steenhoutbos. Rustige wegen brachten ons naar het centrum van Vollezele. De controle was opgetrokken in de parochiezaal, startplaats enkele jaren terug voor de Parel van het Pajottenland. De klok wees bijna 12 uur...tijd voor een broodje met soep.

Wat volgde was een lus van 7.9 kilometer. Door het centrum, langs het museum van het Brabants trekpaard en langs de kerk verlieten we Vollezele. Het stiltepad pikte ons op en stuurde ons verder het golvend Pajottenland in. Het begon te regenen. Onder de paraplu genoten we van een prachtige aaneenschakeling van verharde en onverharde wegen. Het begon water te gieten en de parcoursbouwer stuurde ons omhoog over de Congoberg. Boven liepen we rustig terug naar de controle in het centrum na een zeer degelijke lus...Alleen jammer van het weer.

Terwijl we van een koffie genoten kwam de zon de regen verdringen. Onder een waterzonnetje trokken we ons opnieuw op gang over heerlijk paden die uitmondden in een bosdoorsteek. Na dit korte intermezzo bracht een éénmanspad ons naar het gehucht Spieringen. Van hieruit wandelden we over een verharde weg naar een prachtig karrenspoor dat ons kaarsrecht terugbracht naar het centrum van Oetingen. Door een wijk en even door het centrum en daar dook de laatste controle op na 24.8 kilometer.

Na een korte pauze begonnen we aan de laatste 8.1 kilometer. We kregen opnieuw de oude spoorwegbedding voor de voeten...nu in de andere richting. Op het einde van de bedding splitsten we van de andere afstanden af en trokken samen met de 11 en de 26kmstappers op pad richting het gehucht Oude plaats. Uiteindelijk belandden we op de Heideweg...die ons naar de Kesterse Heide loodste. Ik had na de controle in Vollezele Franco gewezen op de antenne (het teken van de wandelclub de Kesterse Heidetochten). Nu doken we een bos binnen en stond deze antenne al dichter bij ons. Op een heerlijk natuurpad liepen we steeds dieper het bos in en wanneer de 11km ons verliet, trok de parcoursbouwer alle registers open...Wat volgde was subliem. Een stevige klim over een mooi natuurpad bracht ons langs het motocross terrein van de Kesterse Heide naar boven. Boven maakte we en ommetje langs een eigenaardige bol en uiteindelijk klommen we opnieuw om bij de antenne uit te komen...Hier hadden we een subliem uitzicht op de rand van Brussel...zelfs de Basiliek van Koekelberg was zichtbaar. Van hier af daalden we heerlijk. We dwarsten de grote weg en doken een echt Ardennen landschap in. Prachtige paden (wat is het pajottenland toch mooi) brachten ons terug. Na een verhard ommetje doken we opnieuw de natuur in tot bij de sporthalle in Gooik en 500m later stonden we weer voor de startzaal.

Annie en Chris verzorgden de ontvangst. Chris met het fototoestel, Anny met een kwinkslag zo kennen we ze...Na het afstempelen genoten we bij een biertje na van deze weeral heerlijke tocht...met de laatste 5km als absoluut hoogtepunt. De Hiedetochten blijven ons bekoren.

 

SDC10484

 Kort na de start de eerste natuurpaden

SDC10488

 Door het pajottenland op weg naar Neigem

SDC10489

 Een karrenspoor bracht ons richting Lieferinge

SDC10490

 Dierenpark...

SDC10491

 Op weg naar Oetingen

SDC10492

 Leuke vergezichten

SDC10493

 Net voor het binnenkomen van Oetingen

SDC10494

 De kerk van Oetingen

SDC10495

 Via de oude spoorwegbedding verlieten we Oetingen

SDC10496

 

SDC10497

 Eén van de vele kappelletjes langs de weg

SDC10498

Leuke natuurpaden in de omgeving van Vollezele...langs het Steenhoutbos

SDC10501

 Langs de kerk van Vollezele

SDC10503

 Op pad voor een lus in Vollezele

SDC10506

 Het begon te regenen

SDC10507

 Prachtige golvende natuurpaden

SDC10508

 Het golvend pajottenland

SDC10511

 De controle in Vollezele, waar we tweemaal kwamen

SDC10514

 Na de controle, direct opnieuw de natuur in

SDC10515

 We bleven getrakteerd op mooie paden

SDC10516

 ...ook hier...

SDC10517

 

SDC10519

 Nog een kappelletje, net voor we terug in Oetingen aankwamen

SDC10522

 Op weg naar de Kesterse Heide

SDC10524

 Je ziet de antenne boven op de heide op de achtergond

SDC10526

 Stevige klim

SDC10527

 Prachtige paden

SDC10529

 Bij het motocrosscircuit van Kester

SDC10530

 Eén van de spectaculaire bochten van het circuit

SDC10532

 Het atonium van Kester???

SDC10533

 We hebben de antenne bereikt

SDC10534

 We daalden terug af langs deze weg

SDC10536

 En werden over prachtige paden teruggestuurd naar Gooik

SDC10538

 Prachtig landschap

SDC10539

 Schitterende omgeving...

SDC10540

De laatste onverharde wegen...

19:44 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-06-09

Festivaltocht Dranouter 01/06/2009

Het Heuvelland is voor ons het mooiste deel van de provincie West-Vlaanderen. Het ligt in het uiterste zuidelijke puntje van West-Vlaanderen. Het typisch glooiend karakter van de streek maakt Heuvelland een plaats van intense natuurlijke schoonheid. Prachtige vergezichten, beboste hellingen, natuurreservaten en weidse landbouwgronden wisselen elkaar af.

Op Pinkstermaandag organiseerden de Heuvellandstappers hun Festivaltocht in, uit één van de 8 deelgemeenten van Heuvelland namelijk Dranouter. Men had prachtig weer aangekondigd. Dus moesten we niet lang twijfelen en trokken we richting Dranouter op zoek naar een leuke dag wandelplezier.

Wanneer we rond 9 uur het piepkleine Dranouter bereikten, was het al behoorlijk zoeken om een parkeerplaats te vinden. We stalden onze wagen op de weg naar Wulvergem en trokken te voet naar de rustige startzaal. Na de nodige plichtplegingen trokken we op pad voor de maximum afstand van 29,3km.

We starten vanuit het ontmoetingscentrum "de Klakeye" en werden over rustige wegen langs het verlaten festivalterrein gestuurd. De kleinere afstanden splitsten van ons af en trokken alleen op pad. Voor ons dook de heuvelrug (Rode Berg, Vidaigneberg, Baneberg, Zwarte Berg, Kokereleberg,...) op. Bij de taverne "de Tere Plekke" dwarsten we de grote weg en doken we Frankrijk binnen, grondgebied Bailleul. Rustige wegen leidden ons steeds meer naar de heuvelrug en zetten ons af bij de eerste natuurpaden "Chemin des Tilleuls". Dit pad leidde ons steeds hoger...langs het militair kerkhof "Le Mont Noir". We klommen steeds hoger in het bos van de Zwarte berg. Bij een Maria grot doken we uiteindelijk het bos in. Over golvende bospaden dwarsten we op heerlijke wijze dit magniifieke bos. We verlieten het bos en kregen een zicht op de Catsberg. We bleven schitterende natuurpaden volgen. Passeerden even enkele hoppevelden en bereikten zeer voldaan de eerste controle in het Franse Sint-Jans-Cappel na heerlijke 7,6 kilometer. Het was zeer warm en een frisse cola deed ons deugd.

De wandelaars op de grootste afstand werden hier op een lus getrakteerd. We verlieten direct Sint-Jans-Cappel en kregen een zeer leuke afwisseling van onverharde en verharde wegen die ons naar het gehucht Schaex leidde. Vanwaar we door een boomgaard terugliepen naar de controle. Er stonden 13,1km op de teller, tijd voor wat rust voor de controle in het zonnetje.

Nu werden we door het centrum van Sint-Jans-Cappel geleid. We liepen over het heerlijk aangelegd park rond de kerk en bereikten de wandelweg "Chemin des Monts" die ons in de open velden richting Bailleul stuurde. Net voor Bailleul, bij een mooi zicht op de torens van Bailleul, draaiden we links af. Rustige golvende wegen brachten ons terug richting Dranouter. De kleinere afstanden kwamen ons vervoegen en samen klommen we naar een plateau. We liepen hier genietend met de heuvelrug (Vanaf Kemmelberg tot Catsberg) aan onze linkerzijde. De aangeboden panorama's en de felschijnende zon zorgden voor prachtige plaatjes. We verlieten ons plateau en bereikten de Verloren Hoek. Van hieruit bracht een golvend natuurpad ons in de open velden naar de volgende controle die was opgetrokken in een boerderij op de Zwartemolenhoek.

Na het nuttigen van een broodje stond hier een lus van 5,2km geprogrammeerd. We doken na de splitsing direct de natuur in. Een pad dat we ons goed herinneren uit de tocht vertrekkend vanuit Nieuwkerke...dat pad was toen een ware modderpoel...Nu met de zon een heerlijk mooi pad. Tussen de bomen bereikten we een volgend prachtig stukje...een opklimmend éénmanspad. Boven genieten we even van de panorama's op de gemeente Nieuwkerke. En langs de Kauwakkers daalden we naar de Oude Heirweg. We beklommen de heirweg die er prachtig bijlag. Boven had ik mij al verzoend met een afdaling over verharde weg naar de controle, maar dit waren niet de gedachten van de parcoursmeester. Hij stuurde ons direct na de Heirweg links af op een prachtig dalend pad (door ons nog nooit bewandeld). Over planken, tussen poortjes daalden we genietend van de prachtige panorama's. Dit pad mondde uit bij een graftombe, die drie geestelijken herdenkt die hier werden omgebracht door de geuzen. Even een verharde weg en we werden subliem opnieuw omhoog gestuurd over een heerlijk onverhard pad. Wat was me dat genieten....Ronduit schitterend. Boven kregen we dan de uiteindelijk verwachte verharde afdaling om de controle te bereiken.

Terend op de adrenaline van deze prachtige lus trokken we door...We hoevden maar 2,5km meer. Heerlijke natuurpaden tussen de velden toonden ons de weg naar de opduikende kerk van Dranouter, die we na een verharde klim bereikten.

Een grensoverschrijdende tocht (we wandelden de helft van de tocht in Frankrijk) die al zijn beloftes nakwam en ons de pracht van het Heuvelland opnieuw liet zien...Maar de weelderig schijnende zon zorgde dat de panorama's vandaag nog mooier waren dan anders...Heuvellandstappers tot een volgende rondleiding in deze unieke streek.

 

 

SDC10423

Bij het verlaten van Dranouter...direct zicht op de Rode Berg

SDC10424

Rustige wegen leidden ons uit Dranouter

SDC10425

We betraden Frans grondgebied...hier de gemeente Bailleul

SDC10426

Een mooie bomenrij

SDC10429

De eerste natuurpaden

SDC10431

Op weg naar de Zwarte Berg

SDC10433

Langs het militair kerkhof van de Mont Noir

SDC10434

Opklimmen in het bos

SDC10436

Bos op het grond gebied van de gemeente Sint-Jans-Cappel

SDC10438

Leuke doorsteekjes

SDC10439

Hier dwarsten we een riviertje

SDC10440

De Catsberg in zicht

SDC10441

We daalden uit het bos

SDC10442

En kregen mooie natuurpaden langs de hoppevelden

SDC10444

We bereikten Sint-Jans-Cappel voor de controle

SDC10447

Onverharde paden op de lus in Sint-Jans-Cappel

SDC10449

Mooi vijvertje

SDC10450

Zeer verzorgde Franse hoeve

SDC10451

Mooie natuurpaden tijdens de lus

SDC10452

Bij de controle in Sint-Jans-Cappel stond dit circus ons op te wachten

SDC10453

Over het mooi aangelegde kerkplein van Sint-Jans-Cappel

SDC10455

Via sentier des Monts op weg richting Bailleul

SDC10456

Mooie vergezichten

SDC10458

Zicht op de torens van Bailleul (Frankrijk)

SDC10459

Rustige wegen brachten ons terug richting Dranouter

SDC10460

In de verte ligt Dranouter met daarachter de Kemmelberg

SDC10461

Een mooi pad vertrekkend van de verloren hoek, grondgebied Dranouter

SDC10462

Op weg naar de volgende controle

SDC10465

Vertrokken uit de controle voor een prachtige lus

SDC10466

Hier zien we de kerk van Nieuwkerke op de achtergrond

SDC10467

Op weg naar de oude Heirweg

SDC10468

We beklommen de Heirweg

SDC10470

En kregen boven een prachtig nieuw natuurpad

SDC10472

Oppassen voor het overstekend wild

SDC10473

Dit nieuwe natuurpad mondde uit bij deze graftombe

SDC10474

Na dalen over het nieuwe pad...stond klimmen op het menu

SDC10475

Lekker zweten op deze pittige klim

SDC10476

De controle waar we tweemaal kwamen

SDC10477

De laatste natuurwegen...richting Dranouter

SDC10478

Hier zien we de kerk van Dranouter al liggen

 

18:17 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |