29-03-09

Euregio 100km Welkenraedt 27/03/2009

Enkele malen per jaar trek ik er alleen op uit om ergens in het land een 100 kilometer te wandelen. Franco laat deze zware avonturen aan haar voorbij gaan. Welkenraedt is altijd de eerste vrije 100km van het jaar. Voor mij is het ook de mooiste 100 kilometer van het land.

Welkenraedt is een stadje gelegen in de provincie Luik bij het drielandenpunt. Betekent nog in België, maar heel dicht bij Nederland en Duitsland. De tocht noemt de Euregio en doet regelmatig de 3 landen aan. Deze tocht biedt niet alleen steeds een mooi parcours, maar ieder jaar ook een ander parcours. Tevens is de bevoorrading op deze 100 kilometer steeds tot in de puntjes verzorgd.

Om 16u40 nam ik samen met Willy van WSK Marke de trein richting Welkenraedt. Na een overstap in Gent kwamen steeds meer wandelaars ons vervoegen op de trein. Het was dan ook gezellig keuvelend dat we Welkenraedt bereikten om 19u40. Na een 500m wandelen bereikten we de startzaal. Die al goed vol zat. Veel bekenden natuurlijk in de zaal...tijd om na te kaarten over de avonturen van vorige week op de Poilvache, maar ook veel vragen welk weer het ging worden...Regen, smeltende sneeuw? Men had niet veel goeds aangekondigd.... Na het afhalen van de controlekaart, omkleden en bagage afgeven, konden we op pad.

Voor 248 wandelaars begon het avontuur precies om 21 uur. Ik trok weer op pad met mijn traditionele gezellen op de 100km's Rik (Les sans soucis Ghlin) en Frans (zonder Jefke Horizon Opwijk). We liepen even door het centrum van Welkenraedt, langs de kerk, over de spoorweg en via een trap bereikten we een parkje dat we even volgden. Na het parkje brachten verharde wegen ons verder door Hoof en Elsaute. We dwarsten de grote weg en zagen beneden een mooi verlicht stadje liggen. Het bleek Clermont sur Berwinne te zijn. Genietend trokken we door het centrum van dit mooi stadje en bereikten de controle na 10,0km.

Na de controle verlieten we Clermont sur Berwinne en trokken we voor een hele tijd verder over een spoorwegbedding. Vanaf de bedding klommen we naar een plateau waar we een prachtig zicht hadden op de mooi verlichte streek. Een vierde wandelaar was ons groepje komen vervoegen...Hervé uit Landen trok met ons mee op pad. Over golvende verharde wegen kwamen we aan bij de volgende controle na 20,5km. De controle was opgetrokken in de abdij van Val Dieu, een idyllische locatie. We genoten er van een heerlijke kom soep en trokken weer verder.

Na de abdij stond direct een pittige klim geprogrammeerd. Over het grondgebied van Warsage trokken we verder. Een pittige, met stenen bezaaide (gevaarlijk) afdaling bracht ons naar Sint-Martens-Voeren. Ik dacht even aan hen die hier zonder zaklamp doormoesten....Gelukkig hadden wij er één bij. We bereikten heelhuids de controle in Sint-Martens-Voeren. Een cola en een broodje met ham moesten ons krachten bezorgen voor het volgende stuk.

Dit was er één van 7,9km en zou ons naar Teuven brengen. We werden weer getrakteerd op een pittige beklimming. Over een verharde weg klommen we een lange tijd. Na een afdaling bereikten we het gezellige Slenaken. Een dorp in Nederlands Limburg, die ik ken uit vroegere tochten hier in de streek. Het is er prachtig....jammergenoeg is het nu donker en kunnen we niet genieten van de  natuur in deze streek in Nederlands Limburg. Golvende verharde wegen brachten ons naar Teuven, waar de volgende controle was opgetrokken. De bevoorrading liet ons niet in de steek en we werden hier getrakteerd op een cola en een stukje taart.

Vanuit Teuven (een belgische gemeente in de Voerstreek) klommen we over verharde wegen naar een bos dat we dwarsten. De afdaling leidde ons langs een kabbelend riviertje verder. Verharde wegen brachten ons terug naar een plateau waar de wind gretig in ons gezicht blies. Tegen de wind beukend bereikten we Sippenaeken. Waar ons jaarlijks bezoek aan het clublokaal van de fanfare op het programma stond. Boven op de eerste verdieping genoot ik van een lekkere limonade. De teller wees al 44,4km. Nog 6,6km en we zagen, onze bagage terug.

Even uit het dorp stuurde de parcoursbouwer ons de natuur in. Een onverhard pad zette ons af in de nabijheid van het rangeerstation van Montzen. Een verharde weg leidde ons even naar de volgende natuurdoorsteek (aangeduid met Ravel) die ons uiteindelijk naar Plombières, waar in de traditionele zaal AMTF de controle was opgetrokken. De klok wees 4u40 en we hadden er 51km op zitten. Iederen in mijn groepje was het er over eens dat het tot nu toe vrij zwaar was geweest. Vrij veel hellingen lagen reeds op ons parcours, gelukkig was het droog gebleven en konden we niet klagen. Ik genoot er van een lekker ontbijt bestaande uit koude pasta en enkele rolletjes ham en bruine boterhammen. Ik raadpleegde even mijn tas en veranderde van kousen. Ik had een branderig gevoel aan mijn voeten. De volgende kilometers zouden bewijzen dat ik hier een goeie keuze maakte door van kousen te wisselen. Even na 5 uur trokken we opnieuw op pad.

Snel na de controle kwamen we bij de rivier de Geul. Over een natuurpad volgden we deze rivier. We liepen onder de gekende spoorwegviaduct van Moresnet. Het werd dag. We verlieten even de Geul en liepen langs een grote weg naar het centrum van Kelmis (La Calamaine). Hier werden we heerlijk langs een vijver terug naar het Geuldal gestuurd en snel ook naar de controle in Hergenrath. We kregen er ondanks het vroege uur een heel vriendelijke ontvangst van de mensen in de controle.

Wat volgde was een stuk van 7,8km. Dit stuk van het parcours vond ik persoonlijk een minder stuk, eigenlijk een verbindingstuk die ons naar de regio rond Eupen bracht. Het was een afwisseling van verharde en onverharde paden die ons naar de controle in Merols bracht bij het schutterslokaal. De voorbije jaren hadden we hier nog controle gehad. Toen in het lokaal, nu ervoor in een geimproviseerde tent op paletten. We rustten er een tijdje en aten er een wafel en dronken een cola. We rustten er voor mijn spieren blijkbaar te lang. Bij het opstaan voelde ik stramheid in mijn bovenbenen. Misschien logisch we hadden al 65,3km.

Na een tijdje stappen verdween de stramheid en kwam het tempo terug. Het thuisfront werd wakker en er werd naar de toestand gepeild. Even overleg aan de telefoon... Een leuk onverhard pad bracht ons aan de rand van een bos (Hohes Venn Eifel), dat we betraden over een zeer modderig pad. Wat volgde waren lange dreven door het bos. We klommen uiteindelijk op naar een parking en naar de controle in een mooie  kantine bij de barrage van Eupen na 73,8km. Het was beginnen regenen. Het uitzicht van bij de controle op de barrage was prachtig. Ik nam enkele fotos. Jammer van het weer....

Na de controle liepen we over de barrage. Bij mij liep het even minder en ik zoek mijn eigen tempo en ons groepje van 4 valt even volledig uit elkaar. Het regende pijpestelen en ik kreeg het koud. Het parcours was prachtig. We bleven bospaden voor de voeten krijgen. Af en toe dook het riviertje de Vesder op, dat we nu en dan dwarsten. Uiteindelijk bereikten we na een stevige klim de controle in Salle Oksenalm te Eupen. Gelukkig konden we er onze bagage raadplegen. Ik trek een extra trui aan. Geniet van een kop koffie, wat chocolade eieren en enkele mueslirepen die in mijn bagage zaten. Nog een kleine 19 kilometer....Hopelijk warm ik wat op en vind ik mij tempo terug...

We verlaten de controle terug met ons drieen. Hervé is er vroeger vertrokken. We klommen van de controle weg door het bos over modderige paden...een moeilijk stuk. We dwarsten de grote weg en komen in het Hertogenwald. Het gaat weer beter en het tempo komt terug. We liepen door bosdreven naar Membach. Via een ommetje bereikten we het centrum waar in het oud gemeenthuis de controle was opgetrokken. Ik at er een broodje met ham en genoot er van een koffie.

We klommen uit het dorp naar een natuurpad. We dwarsten de grote weg en bereikten op een plateau een karrenspoor. Met de wind pal op de neus wandelden we naar Baelen. Een kleine pauze in Salle La Cantellene...wat keuvelen met een gezellige dame achter de stempeltafel en we waren klaar voor de laatste 8 kilometer.

De parcoursbouwer liet ons even Baelen met zijn eigenaardige kerktoren zien, maar al snel doken de natuurpaden weer op. We dwarsten de grote weg op grondgebied Nereth, klommen naar een volgend naatuurpad dat ons bijna volledig terugbracht naar het centrum van Baelen. Maar net voor het centrum stuurde men ons rechts af. De kilometers begonnen serieus te wegen. Gelukkig was het gestopt met regenen. We doken onder de TGV-bedding en onder de E40 en zagen het bord met de naam van Welkenraedt verschijnen. Nog even en we bereikten een industriezone waar in het bedrijf l'Enclume de laatste controle was opgetrokken. Nog 2 kilometer...

De industriezone mondde uit aan de achterzijde van het station van Welkenraedt, nog even over de brug, langs de kerk en we stonden bij de piramide van Welkenraedt of anders genoemd de startzaal. De klok wees 13u40. Moe en meer dan voldaan stempelde ik mijn boekje af en nam ik mijn diploma en mijn badge in ontvangst na een toch wel zware editie. Het veel kilm- en daalwerk in deel 1 en de weersomstandigheden (regen en wind, modder) in deel 2 zorgden ervoor dat we deze editie nog enkele dagen in onze benen zullen voelen. Maar globaal gezien kunnen we terugblikken op een mooie tocht met zeer verzorgde controleposten (zoals we het gewend zijn in Welkenraedt) en een vriendelijke bediening.

Na een deugddoende douche kaarten we met ons drieen nog wat na bij een bruine Leffe. Om 15u20 namen we de trein naar huis en na 3 uur trein wachtte Franco mij op aan het station in Kortrijk. Thuis werd de tas opgeruimd en werden de wandelavonturen nog wat besproken voor ik als een blok in slaap viel.

P1010061

Samen met Willy in de startzaal wachtend op het startsein (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

IMAG0045

Het parcours en de 13 controles....

P1010094

Bij de start met Franske van Opwijk, één van mijn trouwe gezellen op de 100km (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

P1010097

Hier zie je mijn andere gezel Rik (met dank aan Paul Bastaens voor de foto)

IMAG0001

Een typisch pad voor deze tocht, hier in het verbindingstuk tussen Hergenrath en Merols

IMAG0002

We dwarsten een prachtig bos op weg naar de barrage van Eupen

IMAG0003

Zicht van bij de controle op de barrage van Eupen

1238415936N2009_03_27_Pomona_Trotters_Welkenraedt_100km_Euregio_085 (klein)

Van de barrage van Eupen door het bos, over en langs de Vesder naar Salle Oksensalm in Eupen

1238415966N2009_03_27_Pomona_Trotters_Welkenraedt_100km_Euregio_093(klein)

Na de controle in Eupen doken we het Hetogenwald in richting Membach

P1010057

Na de controle in Baelen (92km), let op de eigenaardige kerktoren

IMAG0007

Onze beloning.....een diploma en een badge

 

20:50 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

100km welkenraedt Beste krist
Een zeer mooi verslag van een geslaagde 100km. Dit is voor mij de absolute nr 1 in de reeks van 100km tochten in ons land. Mooi geschreven verslag, en zeer leuke foto's.
vriendelijke groeten
Steven

Gepost door: Steven WSC langdorp | 30-03-09

De commentaren zijn gesloten.