Mijn wandelavonturen

Na onze prachtige wandelavonturen in Evrehailles bleven we overnachten in een B&B in Profondeville. Na een deugdoende nachtrust en een heerlijk ontbijt speelden we met het idee om op de terugweg nog ergens een wandeling mee te pikken. Les Agasses de Charleroi richtten voor de 25ste maal hun marche in en dit in Wangenies.

Wangenies is een deelgmeente van Fleurus (provincie henegouwen) en ligt pal aan de autosnelweg van Namen naar Charleroi, dus moesten we bijna niet omrijden. We verlieten de E42 bij de ring rond Charleroi en stonden vrij snel bij de Salle des Fêtes. Enkele parkeerwachters leidden ons naar een parkeerplaats bij een fabriek. De startzaal zat goed vol. Hier niet zoveel gekende als gisteren, maar niet getreurd we trokken op pad.

We werden direct tot bij de kerk gestuurd en een onverharde weg bracht ons terug naar de achterzijde van de zaal. Uiteindelijk bracht een verharde weg ons uit Wangenies en onder de E42. De 2 kleinste afstanden splitsen van ons af (opvallend veel volk op de 4 en de 6km) en wij werden wat eigenaardig langs en over een spoorweg gestuurd. We volgden een fietspad langs een drukke weg bij een industriezone. Niet direct de meest idyllische omgeving...Uiteindelijk verlieten we deze weg om een rustige weg onder de voeten te krijgen, die ons direct het typische grauwe, grijze en onverzorgde van deze streek liet zien. Tussen de grijze huizen kwamen we in Ransart, waar we langs een terril (typisch voor deze streek) de eerste controle bereikten. Deze was opgetrokken in een garage van een huis.

Vanuit de controle vertrokken we opnieuw richting ring rond Charleroi. Naast de autosnelweg in beide berms lag het vol met zwerfafval...Een container was hier niet voldoende om alles op te ruimen. Bij deze gedachte doken we onder de Ring en werden we over leuke paden door een bosje parallel aan de Ring gestuurd. Heel leuk pad, jammer van het geluid, maar toch beter dan de grijze, grauwe huizen. Het pad klom heel mooi op naar een hoger gelegen stuk bos en mondde uit in een voor deze streek betere villawijk. Even door de wijk en we doken le bois communale de Fleurus in. Heerlijke bospaden zorgden voor het beste stuk van de wandeling. Onze bosdoorsteek eindigde zo goed als aan de deur van de tweede controle. Er zaten 10 mensen binnen maar ze maakten lawaai voor 50. Probeer daar maar even tot rust te komen...

We verlieten de koer van het schooltje en liepen door een sociale woonwijk. Er lag bij de meeste huizen meer meubilair buiten dan binnen...We verlieten de wijk en kregen even een leuk pad om vervolgens via rustige verharde wegen tussen de grijze huizen terug te wandelen naar de startzaal.

We verwachten niet veel van deze tocht en waren dan ook niet ontgoocheld. We weten dat deze grauwe, grijze streek niet onze favoriete streek is en deze zal het ook nooit worden. Gelukkig wonen we er niet...Maar het bezorgt ons het idee dat het bij ons nog zo slecht niet is. We zaten echter nog met ons hoofd bij de tocht van gisteren in Evrehailles...en dus kon ons weekend niet meer stuk.