23-11-08

Zonienwoudwandeltochten Hoeilaart 23/11/2008

Bij het opstellen van ons wandelprogramma voor de maand november hadden we Hoeilaart als één van de prioriteiten voor deze maand geplaatst. De weergoden wilden onze plannen dwarsbomen. Maar na overleg zaterdagavond, konden we meerijden zondagmorgen vroeg met Willy en Christiane, waarvoor onze dank. Willy zou 50 stappen, aangezien wij zo snel niet stappen was ons plan om iets minder te stappen dan Willy en ongeveer samen aan te komen.

Om 5u15 zondagmorgen vertrokken we. De wegen lagen er niet slecht bij. De bermen langs de autosnelweg toonden ons dat er deze nacht menig sneeuwbui was gepasseerd. Rond 6u30 en zonder probleem bereikten we de startzaal in het o zo rustige Hoeilaart. Tijd voor de traditionele ontbijtkoeken en een kijk op het parcours. Ons plan was de 36 kilometer te stappen. We zagen wel hoe de dag verliep.

Nadat we de school verlieten werden we in het donker direct over heerlijke wandelpaden gestuurd. Regelmatig moesten we elkaar ondersteunen op het glad wegdek. Maar de oordeelkundig gekozen wandelpaden brachten ons door het centrum van Hoeilaart, langs het stadhuis naar de rand van het Zonienwoud. Wanneer we het woud indoken, moesten we direct beginnen klimmen. Onze weg zoekend in het halfduister, liepen we verder. Enig mooi kwamen we bij de ring. Een tunneltje bracht ons langs de andere kant. Een pad langs een beek nam het over en begeleidde ons naar de controle in Oudergem na een dikke 9 kilometer. Tijd voor een kleine rust.

IMAG0003 IMAG0004

IMAG0008

Na de eerste pauze doken we weer het bos in en het natuurreservaat, de drijborrenvallei bracht ons onder de snelweg en in het rode kloosterbos. We liepen heerlijk tussen enkele vijvers door en genoten van de idyllische plaatjes. De sneeuw had het al mooie landschap een extra pigmentje gegeven. Bij het verlaten van de vijvers bleken de pijlen verdwenen. Noodnummer bellen en twee minuten later zaten we opnieuw in het bos en op het juiste pad. Uiteindelijk bereikten we het witte gebouw (met de naam Rode Klooster) dat we al een tijdje zagen liggen. Door het klooster heen, werden we op pad gezet naar een hellende weg en de controle in Sint-Anna.

IMAG0009

IMAG0010 IMAG0011

IMAG0014

IMAG0016

Na de controle doken we het centrum van Oudergem in. Door een poort en tussen hoge gebouwen volgden we een mooi wandelpad langs een beek. We bleven genieten. Even door de straten en daar verscheen het volgend wandelpad al, gevolgd door enkele heel mooie parken (Senypark en Tenreukenpark). Langs de Repos des chasseurs wandelden we een wijk binnen. Enkele wandelpaden verder stonden we opnieuw in de controle in Ouderghem. Veel bekende gezichten... We schoven aan bij Patrick en Linda, Nestor, J.P. Declerck en Denise,... Bleek dat Patrick afkomstig is uit deze streek, en dus was hij er ook als de kippen bij om ons wat extra streekinformatie te bezorgen.

IMAG0019 IMAG0023

IMAG0029

IMAG0031 IMAG0032

Uiteindelijk trokken we opnieuw op pad. We werden terug naar het Rode kloosterbos gestuurd. We liepen nu niet meer tussen de vijvers, maar richting Tervuren. We werden voortdurend over heerlijke wandelpaden door het zonienwoud gestuurd. Genietend van het witte landschap wandelden we verder. Uiteindelijk mondde onze 7 kilometer lange zwerftocht door het zonienwoud uit in de controle in Jezus-Eik.

IMAG0034

IMAG0036 IMAG0037

IMAG0038 IMAG0039

IMAG0040

IMAG0041 IMAG0043

IMAG0042 IMAG0044

 Van hieruit stond een lus van 4.7 kilometer op het programma. We werden op pad gezet door een woonwijk, maar snel doken we opnieuw het bos binnen. Een zompig graspad door de Koninklijke Schenking was het volgende ingredient. Maar dit overwonnen we op een heerlijke wijze, zodat boswegels ons verder brachten en opnieuw afzetten bij de controle in Jezus-Eik. Nog 6.3 kilometer...

IMAG0045 IMAG0048

IMAG0050

Na de controle liepen we door het centrum van Jezus-Eik. We genoten van de eigenaardige kerk en zochten opnieuw de traditionele boswegels op. We verlieten het bos uiteindelijk en kwamen in een straat genoemd de Welriekendedreef, die we dwarsten. Met de wind pal op de neus doken we een modderige kasseiweg in. Bij het verlaten van de kasseistrook begon het te sneeuwen en de laatste kilomters richting Hoeilaart waren dan ook beukend tegen de sneeuw en de wind. Een leuk dalend pad bracht ons terug in het centrum van Hoeilaart en snel ook weer in de startzaal na een heerlijke tocht. De winterse taferelen en de natuurpracht van het Zoniënwoud hadden ons zeker kunnen bekoren. Het was zeker de moeite om in deze tijd van het jaar en bij dergelijk weer de verre verplaatsing te maken.

IMAG0051A

IMAG0052 IMAG0053

IMAG0054

IMAG0055

Uiteindelijk kwam Willy een 1/2 uurtje na ons binnen en was onze opzet geslaagd. We spoelden de sneeuwvlokken weg met enkele abdijbiertjes en vatten de terugweg aan. Jammergenoeg verliep die niet zo vlot als gans de dag. Hevige sneeuwbuien zorgden ervoor dat we meer dan 3 uur reden over de terugweg. Maar Willy bracht ons heelhuids thuis en dat was op dat moment het belangrijkste.

IMAG0056

21:19 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Winterse pracht. Mijn hartje bloed als ik deze mooie foto's en tekst lees. Door een blessure kan ik enige week-ends niet buiten. Dan maar meegenieten van de verhalen van bloggers die houden van de natuur.

Gepost door: Glorieux liban | 24-11-08

Mooi was het inderdaad . Sneeuw levert ook mooie foto's op . Wij hebben er evenveel van genoten als jullie . Hebben wel iets minder in de auto vertoefd om terug te keren dan jullie ! (toch nog 2uur om 70km te overbruggen)

Gepost door: chris en Anny | 24-11-08

De commentaren zijn gesloten.