07-09-08

Heide en Bostochten Waasmunster 07/09/2008

Na onze leuke ervaring van gisteren in Oostkamp, waren we op zoek naar een nieuwe leuke uitdaging. De durmestappers organiseerden in Waasmunster. Bij het lezen van verslagen van Patrick en Linda, die dit jaar al tweemaal bij de Durmestappers waren, zagen we dat ze de durmestappers tot hun AA (absolute aanrader) clubs hadden gepromoveerd. Wij kozen dan ook om deze onbekende club en onbekende regio voor ons met een bezoek te vereren. We waren benieuwd of we ook zo tevreden zouden zijn na ons bezoek.

Het regende pijpestelen toen we wakker werden. Bij het ontbijt besliste ik dat we er toch gingen op wagen. Hoe verder we reden, hoe harder het ging regenen. Bij onze aankomst in Waasmunster was het enthousiasme bij Franco tot een dieptepunt gedaald. Bij het betreden van de startzaal zagen we dat er  3 grote lussen (twee van een 7-tal kilometer en 1 van een 11tal kilomter met een controle in) waren. We gingen het er op wagen voor de eerste lus we zagen dan wel.

De regenjas en de paraplu moesten ons beschermen tegen de bakken die uit de lucht vielen. We waren snel buiten het centrum en enkele heerlijke paden zetten ons af in Waasmunster Heide. De lus was eigenlijk een aaneenschakeling van onverharde en verharde paden door een heidebos met prachtige villa's. Na onze zwerftocht door het residentieel bos verlieten we Heide en betraden we opnieuw Waasmunster via een heel mooi doorsteek over het water en langs een kasteel. Even door het centrum en we waren opnieuw in de startzaal. Tijd op wat op te drogen.

IMAG0050 IMAG0054

IMAG0051

IMAG0052

IMAG0053

Na onze droogpauze vertrokken we voor een volgende lus. Hoofdzakelijk zandwegels in het bos brachten ons tot aan de E17. Die we dwarsten en direct op grondgebied Belsele werden we weer de bossen ingestuurd en terug over de E17. Boswegels, natuurpaden en zanderige wegen brachten ons in de gietende regen terug naar de startzaal. Mijn foto apparaat bleef op enige droge plaats en er werden ondanks het mooie parcours bijna geen foto's genomen. Tijd om ons wat op te warmen met een koffie en te drogen. In de controle begroeten we Jean-Pierre Declerck die ook de zondvloed probeert te trotseren.

IMAG0058 IMAG0061

Na de controle vertrekken we voor de grootste lus. Nog steeds staan de hemelsluizen open. Franco vindt het jammer, want het parcours kan haar wel bekoren maar het weer belet haar er van echt te genieten. We duiken direct het parc van het kasteel Blauwdael in. De wandelpaden zijn kleine rivieren geworden, maar we genieten toch van het kasteel en de mooie fonteinen. Na het kasteel brengt de parcoursbouwer ons bij de kerk op oordeelkunidge wijze via het marollenstraatje en de kloosterwegel uit het centrum. We dwarsen de hollandse molenwijk en duiken bij het voetbalveld opnieuw de natuurpaden in. Prachtige paden brengen ons midden in het bos, waar de Durmestappers een controle voorzien hebben in een café bij Mike. Tijd voor opnieuw droogwerk, maar ook voor een koffie met een boterham.

IMAG0055 IMAG0057

IMAG0056

IMAG0059 IMAG0060

Na ons bezoek bij Mike hebben de weergoden beslist de hemelsluizen dicht te draaien. Genietend lopen we verder door de bospaden. Sommige wegels zijn modderpaden geworden, maar we banen ons een weg. We maken ons de bedenking dat er in België toch enorm veel mooie streken zijn en dat je wandelend enorm veel ontdekt. Uiteindelijk brengen de bospaden ons terug in Heide dat we nu op een andere manier doorkruisen. Uiteindelijk mondt een prachtig natuurpad uit bij een woon- en zorgcentrum waar we opnieuw het parcours van deze morgen oppikken en lopen we opnieuw langs het mooie kasteel terug naar de startzaal. De Durmestappers zorgden inderdaad voor een prachtig parcours, jammer dat de weergoden ons niet gunstig gezind waren. We denken de streek zeker nog te bezoeken maar waarschijnlijk zal dit bij beter weer zijn.

IMAG0062 IMAG0063

IMAG0064

17:01 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Waasmunster bij een zondvloed Hallo beste vrienden. Zit hier toch wel met een krullend neuzeke bij het lezen van jullie verslag. Toch plezant dat we mekaar zo info over leuke plaatsen kunnen doorspelen. En Dat JP D er was wil ook wat zeggen hé! Jammer dat de tocht letterlijk in het water viel, volgende keer meer chance. Jullie gaan het niet geloven maar in Opglabbeek hebben wij over 42 km onze paraplu twee keer 10 minuutjes open gehad, verder aangenaam en droog weer! Hartelijke wandelgroetjes uit Hemiksem.

Gepost door: Patrick & Linda | 07-09-08

De commentaren zijn gesloten.