04-08-08

Dag 3 Les Bons Villers-Profondeville 49,8km

We mochten wat langer slapen want de start was maar voorzien om 7u30. Er stond een etappe van 50km op het programma richting de Maasvallei.

De voormiddag was een zwerftocht over onverharde wegen door de velden. We verlieten snel de Provincie Henegouwen en doken Namen binnen. We liepen door de velden naar St-Amand en verder naar Balâtre waar Franco en Odette de controle verzorgden.

IMAG0029 IMAG0030

IMAG0031 IMAG0032

Vanuit Balâtre wandelden we naar Jemppe-sur-Sambre, dat we op een heerlijk manier doorkruisten. Van hieruit wandelden we over verharde wegen naar de middagpauze in Moustier. Ik voelde onderweg naar de soep dat mijn grote teen niet in orde was. OP de middagpauze opende ik mijn schoen en zag een stevig gezwollen teen met een volledig opgedrukte nagel. Er wandelde een vrouwelijke arts mee en ik vroeg haar even te willen kijken naar mijn teen. Ze stelde als diagnose blaren onder de teennagel. Ze stelde voor verder te wandelen omdat je er toch niet veel kon aan doen. Ze zei me dat mijn nagel ging uitvallen. Dus vertrok ik opnieuw.

We werden direct zeer mooi langs de oude samber gestuurd en door het bois de Soye naar Soye.

IMAG0033 IMAG0035

Na de bevoorrading staken we de Samber over en liepen we op het jaagpad langs de samber naar de abdij van Floreffe. Waar de organistie ons een gratis consummatie aanbood in de brasserie. Ik genoot er van een heerlijke bruine Floreffe van 't vat.

IMAG0037B

 Na onze dorstlesser verlieten we Floreffe via een stevige klim naar Chapelle St. Roch, waar we een heerlijk uitzicht hadden op Floreffe. We kwamen in de Region des Vallées (de streek van de valleien van de Samber en Maas). Een sterk golvend landschap bracht ons dan ook naar de controle van Franco en Odette bij Maulenne. Ze staan er wat eigenaardig (schuin) opgesteld langs een drukke weg. Niet de meest idyllische plaats. Ik trok verder en langs het bois Haute Marlange bereikte ik Bois de Villers, waar de controle op het dorpsplein was opgetrokken.

Van hieruit was het nog enkele kilomters stappen over de Grande Hulle om via een zeer spectaculaire bosafdaling de sporthalle La Petite Hulle in Profondeville te bereiken. De afdaling was met mijn pijnlijke teen dan ook een ware marteling. Maar ondanks alles bereikten we redelijk vroeg Profondeville. Ik was dan ook even getuige van het harde labeur dat de medewerkers verzetten om het ons zo comfortabel mogelijk te maken. Zoals je op onderstaande foto's ziet is het verplaatsen van de bagage met een oplegger niet altijd een sinecure. Alle respect dan ook voor hen.

IMAG0039

De slaapplaats was prachtig en zeer ruim. Franco en ik sliepen in de hoek van de tribune van de sportzaal. Het was er rustig. Ik liet tot tweemaal toe deze avond prikken in mijn grote teen. Ik liet zoveel mogelijk de blaren openprikken. Ik hoopte de volgende ochtend beter te zijn, want iedereen sprak van een zware etappe (het woord koninginnerit werd zelfs gebruikt) voor de volgende dag

13:18 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.