30-06-08

Vlastocht marke 29/06/2008

Na mijn avonturen op de 100 kilometers waren we vandaag weer samen op pad. We kozen voor een wandeling dicht bij huis, namelijk de Vlastocht te Marke ingericht door WSK Marke. Deze tocht vertrekkend op de rand van groot-Kortrijk biedt afstanden aan tot 50km. Wij kozen het parcours van de 42km.

Veel autos op de parking ondanks het vroege uur, maar weinig volk in de startzaal was onze eerste indruk. Na enkele begroetingen en een kop koffie trokken we op pad. We werden direct oordeelkudig op pad gestuurd over een mooie onverharde weg, die ons direct een overzicht gaf op de licht heuvelende streek rond Bellegem en Rollegem. We werden zig-zag over rustige verharde wegen langs Bellegem gestuurd. Voor het eerst langs de snelweg (niet voor het laatst), dan onder de snelweg en door een mooie weidedoorsteek liepen we naar Rollegem. Waar op een boerderij de controle was opgetrokken. Een controle volledig in open lucht, wat als de hemelsluizen straks opengaan vroegen wij ons af.

IMAG0017

We vertrokken opnieuw en kwamen in Bellegem. We kregen een typische kerkwegel onder de voeten. Iemand had een pijl gedraaid op het einde van de wegel en er ontstond wat verwarring. Maar snel zaten we op het juiste weg. Een onverharde weg die kilometers lang parallel aan de autosnelweg liep. Bij een brug over de snelweg werden we verlost van het geraas, maar nu werden we over een drukke sluipweg naar de controle gestuurd. Deze bevindt zich weer op een boerderij.  Veel bekenden in de controle, tijd om na te kaarten over de voorbije wandeltocht zoals de Mesa, de nacht, de Sloeber....

IMAG0018

Na de controle vertrokken we voor een lus van 7,4km. Een kerkwegel en een stukje spoorwegbedding zette ons af aan de rand van een industriezone. De parcoursmeester was er ingeslaagd ons nu te trakteren op een lus van 5km dwars door de industriezone van Moeskroen. We zagen alle bedrijven langs voor en achter. Ons wandelhart bloedde... Uiteindelijk ontsnapten we uit deze marteling en bracht enkele rustige verharde wegen ons terug naar de controle.

Na de controle werden we op dezelfde wijze op pad gestuurd  maar aan de rand van de industriezone werden we nu rechts opgestuurd. Kleine verharde wegen brachten ons terug naar de eerste hoevecontrole. Van hieruit werden we over altijd maar verharde wegen (even onderbroken voor 2 kleine kerkwegels) naar een volgende hoevecontrole gestuurd op de grens tussen Aalbeke en Rollegem. We waren 30km ver en hadden nog geen 3 km onverharde wegen bewandeld.

IMAG0019

Na de controle vertrokken we opnieuw voor een drietal kilomter langs de autosnelweg. In onze tocht langs de autosnelweg zowaar  500m onverhard priveterrein. De tocht langs de snelweg eindigt op de grote baan die we even volgen om vervolgens een woonwijk in te duiken die ons over de E17 begeleidt. Die we even volgden om vervolgens via een mooi stukje kasseiweg tussen de vlasvelden, naar de controle in Marke te wandelen.

IMAG0022

Nog 6 kilomete. Een stukje markebeekvallei zet ons af onder de autosnelweg R8. We lopen eerst een stukje onder de snelweg en vervolgens volgen we de snelweg op een mountainbikepad in de berm parallel aan de autosnelweg. Een mooi stukje natuur maar jammer van het begeleidend geluid. We bereiken de wijk Rodenburg en een mooi wandelpad. We dwarsen opnieuw de E17 en tot overmaat van ramp stuurt de parcoursbouwer ons een berm op parallel aan de E17. Halfdoof verlaten we het pad na 1 kilometer bermwandelen. Vervolgens worden we nog een natuurreservaatje namelijk de Libel ingestuurd, die ons mooi terugstuurd naar de startzaal. Het is echter een pleister op een houten been.

Dit was hier duidelijk een gemiste kans. De regio rond Bellegem, Aalbeke, Rollegem heeft zeker veel meer te bieden dan hetgene WSK Marke ons aanbood. Moest het zijn dat we hier voor het eerst kwamen, dan kwamen we nooit meer terug. We weten echter dat de club beter kan en zijn ervan overtuigd dat ze deze misstap gauw rechtzetten.

IMAG0020

 

14:31 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-06-08

Nacht van West-Vlaanderen Torhout 20/06/2008

De organisatoren van de Nacht hadden beslist hun parcours van de 100km volledig te wijzigen. Het traditionele parcours naar de kust moest plaats ruimen voor een parcours in het brugse ommeland. Dit idee kon mij wel bekoren en dus was ik van plan de week na de 100km in Zingem opnieuw een 100km te stappen.

kaart

Mijn knie was nog niet volledig hersteld van vorige week en het was dus met een bang hartje dat ik de start nam in Torhout. Opvallend veel volk op de 100km namelijk 633 wandelaars. Na een minuut stilte voor de overleden atleet Tom Compernolle vertrokken we na de lopers voor onze 100km in een overbevolkt Torhout. Samen met de lopers trokken we richting Groenhove bos, waar we onze startstempel kregen. Bij het verlaten van het bos werden de 100km wandelaars alleen op pad gestuurd richting Veldegem en kwam de rust terug.

We werden over rustige wegen naar onze eerste stook bos geleid, namelijk het Plaisierbos. Na deze bosdoorsteek bereikten we al snel het centrum van Veldegem. We werden er subliem ontvangen, de fanfare verwelkomde ons en de inwoners applaudiseerden en riepen ons proficiat toe. Na 12km?

Na Veldegem bereikten we al snel de volgende bosstrook namelijk Merkemveld, die we volledig doorliepen. Bij het verlaten van het bos werden we een mooie dreef ingestuurd. Die mondde uit op hoeve Stragier in Loppem waar de organistie ons van cola en suikerwafel voorzag. De onverharde wegen bleven elkaar opvolgen. Ze werden even onderbroken voor een brug over de snelweg, maar direct doken we weer het bos in. De duisternis viel in en de zaklamp kwam boven. Via een kasseiweggetje bereikten we de controle na 24 km aan café Vogelzang in Oostkamp. Tijd voor een banaan en een flesje water.

Een woonwijk begeleidde ons uit Oostkamp. Een rode kruis ploeg stond ons op te wachten en wenstte ons veel sterkte toe net voor we weer een bos indoken. Het was pikdonker. Ik dacht even aan de deelnemers die hier zonder lamp doormoesten... Maar we gingen verder. Het parcours bleef bekoren en al snel bereikten we Waardamme, waar in zaal Wara de controle na 30km was opgetrokken. Ook hier werden we verwend een frangipane met koffie of water.

Via enkele oordeelkundig gekozen wandelpaden verlieten we Waardamme. Eventjes enkele grote wegen brachten ons bij het volgende onverharde pad dat ons afzette op de rand van Herstberge. Een ommetje door een woonwijk bracht ons naar de volgende controle Bulskampveld.

Van hieruit doken we direct weer de bossen in. Onze zaklamp begeleidde ons eerst over verharde kleine wegen door een mooie villawijk, later over onverharde wegen van Sint-Pietersveld naar de volgende controle het opvangtehuis De Zande op grondgebied Ruiselede. We waren 43km ver tijd voor een yoghurtje.

Na de Zande zaten we direct weer in de natuur. Geleidelijk namen de typische dreven rond Beernem het parcours over. Ze leidden ons over de E40, over de spoorweg, achter een kleine industriezone tot aan de miseriebocht waar we het pad langs het kanaal Brugge-Gent kozen richting Beernem. Uiteindelijk dwarsten we het kanaal en bereikten de controle na 50,5km. Het was 3u10. Er was nog een fuif aan de gang in het zaaltje van de controle. De fuifgangers hadden dan ook meer oog voor de wandelaars dan voor de dansvloer. We kregen allerlei dwaze vragen en opmerkingen naar ons hoofd geslingerd. We besteden er geen aandacht aan. Raadpleegden even onze tas en trokken opnieuw op pad.

Het kanaal bleef onze leidraad op het volgende stuk richting Moerbrugge. Het jaagpad werd even onderbroken voor een karrespoor door het aardappelveld. Maar uiteindelijk bracht een mooi natuurpad langs het kanaal ons naar de controle. Nog 43km.

kanaal 

Eenmaal uit het centrum van Moerbrugge liepen we eerst nog een stukje langs het kanaal. Vervolgens door een kleine industriezone, naar de grote weg en al snel weer op onverharde wegen wandelden we richting Assebroek. Het werd dag. Samen met het invallen, van het licht kwam ik de man met de hamer tegen. Mijn tempo stokte en het was even harken om de controle te bereiken. De parcoursbouwer stuurde ons over enkele zeer mooie wandelpaden achter het ziekenhuis op degelijke wijze naar de controle in het Sparrenhof. We hadden nog 36km voor de boeg. Ik hoopte dat mijn dipje plaats ging maken voor nieuwe energie. Eventjes rustten in de controle en het eten van een yoghurt moesten soelaas brengen.

assebroek3 assebroek10

Na de controle liepen we langs de zeven torentje naar de baron Ruzettelaan die we dwarsten en langs het kanaal bereikten we Brugge. We staken het kanaal over en werden eventjes echte toeristen. We werden heel mooi door het minnewaterpark en langs de vestingen naar het station geleid, waar we een pijl mistten en eventjes het goede spoor kwijt waren. Maar alles kwam goed en we vonden al snel het wandelpad dat ons afzette in het Boudewijnpark, waar we de tweede maal onze bagage konden raadplegen. Al het overtollige werd achtergelaten. Ik begon blaren te voelen en rustte dan ook niet lang. Het volgende stuk richting Snellegem was er één van 8,8km.

brugge12 brugge13

 

We verlieten Brugge, dwarsten de ringweg en kwamen in Tillegembos. Was het nu de boslucht? Ik weet het niet, maar het tempo kwam terug. Het tillegembos moest plaats maken voor een volgend bos op het parcours namelijk de omgeving van Tudor en Beisbroek. We passeerden dan ook de sterrenwacht, dwarsten de E40 opnieuw en bereikten sneller dan verwacht Snellegem. Een vriendelijke mevrouw bezorgde me in de controle een banaan en 2 cola's. Energie genoeg voor het volgende stuk richting Zedelgem.

beisbroek5 tillegem4

Even door een woonwijk en wat rustige wegen zetten ons af bij ons laatste bos namelijk Vloetemveld. Na het bos doken we direct de spoorwegbedding op en een vervelend lang stuk zette ons in een wijde boog af bij de controle in de Groene meersen te Zedelgem op 16km van het einde. Een reep chocolade moet de energievoorraad weer aanvullen.

vloetemveld6 spoorweg7

 

We verlaten Zedelgem via enkele wandelpaden door woonwijken. Op de rand van Zedelgem zien we al de kerk van Aartrijke, waar we naartoe moeten. Het wordt een ellenlange zwerftocht door de velden. Voor het eerst heb ik weer het gevoel van de vroegere Nachten, toen we de laatste 30km van kerktoren naar kerktoren wandelden. Maar een doorstek door een boerderij gevolgd door een opklimmend karrenspoor zet ons af in Aartrijke. Een ommetje door het centrum leidt ons naar de controle in de kantine van VV Aartrijke.

Ik laat het tempo even zakken op de grote weg, de kilometers wegen. Gelukkig houd mijn knie goed stand. Maar ik voel toch dat 2 weken na elkaar 100km wandelen niet van de poes is. We verlaten de grote weg en tussen de velden bereiken we Domein d'Aertrycke. We volgen het wandelpad door het domein en bereiken al gauw de laatste controle in Wijnendale. Nog een viertal kilometer. Het is 11 uur.

De laatste energie wordt aangeboord en op een degelijk tempo wandelden we over de groene 62 richting Torhout. We willen voor de klok van 12 uur binnen zijn en dat lukt ons. Om 11u38 (na15u38 wandelen) bereik ik de aankomstzaal. We luiden voldaan de bel en halen ons diploma, medaille, fluo-vestje en t-shirt op.

Ik wil hierbij de organisatoren feliciteren. Het parcours was stukken beter dan de voorbije jaren. De bevoorrading en de afpijling waren in orde. Ik zou zeggen voor herhaling vatbaar.

t-shirt8

 

 

09:49 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-06-08

Mega Sloebertocht Zingem 13/06/2008


De Scheldestappers uit Zingem richtten naar aanleiding van hun 25ste Sloebertocht voor de tweede maal een Mega Sloebertocht in. Dit betekende dat ze hun normale maximum afstand van 60km voor de 2de maal uitbreidden naar 100 kilometer. Aangezien ik aan hun eerste tocht deelnam en zeer tevreden was over hun organisatie toen, was ik er als de kippen bij om opnieuw deel te nemen. Franco was er niet bij want 100km is niet meer aan haar besteed.

sloeberfles zingem

Om stipt 21 uur vertrokken we met 369 wandelaars. Na een korte doortocht door het centrum van Zingem werden we de scheldevallei ingestuurd. We wandelden door de meersen en over het jaagpad tot bij de traditionele brug die ons ieder jaar aan de andere zijde van de Schelde brengt. Direct na de brug werden we rechts afgestuurd en over een rustige weg bereikten we na een goeie 10 kilometer de eerste controle in Welden. Ik was weer op weg met mijn vaste compagnons op de 100km tochten namelijk Frans en Rik, maar vandaag hadden nog een aantal wandelaars ons groepje vervoegt.

Na de controle berikten we al snel de Ohio-brug in Eine waar we opnieuw de Schelde dwarsten en langs de Schelde liepen we richting Oudenaarde. Bij het binnenkomen van Oudenaarde kregen we een hevige regenbui te verwerken. We waren dan ook blij dat we na ons rondje over de markt, konden schuilen in de controle. De controle was opgetrokken in het centrum van de Ronde van Vlaanderen.

Na wat droogwerk vertrokken we opnieuw. Al gauw zetten we koers richting Koppenberg. Als iedereen zich stilaan opmaakte om de beklimming aan te vatten, werden we verrassend het veld ingestuurd. Een karrenspoor met diepe groeven, die meer op een glijbaan leek door de regen dan op een wandelpad, zette ons op weg naar de Koppenberg. Bij het verlaten van het pad net voor de beklimming maten we de schade op in ons groepje. Van de 5 wandelaars waren er 2 gevallen. Gelukkig geen blessures, wel een paraplu kwijt en een gsm in het water. Maar geen man over boord we gingen verder. Net als we weer in het ritme kwamen, begonnen we aan de Koppenberg. Boven werden we door het bos gestuurd en al snel werden we door de organisatoren op een drankje en een banaan getrakteerd.

We daalden af en genoten van de lichtjes in de vallei en het prachtig zicht op het lichtbaken Oudenaarde. We bereikten Leupegem en kleine verharde wegen leidden ons langs en niet over de Ladeuze naar de controle in Borgt.

Direct na de controle trakteerde de parcoursbouwer ons met de beklimming van de Eikenberg. Boven slaan we rechts af en via een modderpad bereikten we de Kapelberg. Ik gleed even uit en bezeerde mijn knie. De ganse tocht bleef mijn knie bij het dalen opspelen. Ik vreesde even voor het ergste, maar kon toch verder. We daalden de Kapelberg af en beklommen direct de Boigneberg. Die we afdaalden via een natuurpad om de voet van de Varent te bereiken. Het was nog te vroeg om die te beklimmen, dus wandelen we richting Schorisse waar het ontbijt ons na 38 kilometer opwachtte. Opvallend veel volk in de controle, bleek dat 50 man zich hadden vergist bij de Koppenberg en het parcours met een vijftal kilomter hadden ingekort.

Na de controle volgde voor mij een bekend stuk. We wandelden op 26/04/2008 in Louise Marie, de tocht dwars door Nukerke. Het stuk dat we nu voor onze voeten kregen was volledig identiek van toen. Een drassig bos, een doorsteek langs een mooie paardenmanage gevolgd door een stevige klim en een stuk dwars door de velden zetten ons af in de controle in Koekamer. De naam van de straat Koekamer, maar ook letterlijk te nemen want we zatten werkelijk tussen de koeien....

Bleek dat we hier op de grens met het Waals gewest zaten, want net voor we Ellezelles binnen gingen werden we rechts de natuur ingestuurd. Een zeer mooi stuk, jammer genoeg ook zeer slijkerig. De organistoren hadden op veel plaatsen palletten gelegd, maar die stonden weer bijna volledig onder water. Het was dan ook constant opletten om val- of glijbeurten te vermijden. UIteindelijk mondde dit avontuurlijk pad uit bij de beklimming van de fortuinberg en bereikten we het Muziekbos. Het was nog steeds donker en het was dan ook niet eenvoudig in het bos onze weg te vinden. Uiteindelijk bereikten we toch de controle in Louise Marie. We zijn halfweg.

Bij het verlaten van de controle merkten we dat het dag werd. Een natuurpad, wederom gelijkend op een glijbaan leidde ons uit Louise Marie. Snel bereikten we de beklimming van berg Ten Houtte. Boven werden we het bos ingestuurd voor een ware survivaltocht. Onder takken, over beken de weg zoekend in de vele modder liepen we verder. De natuurpaden wisselden elkaar af en enig mooi bereikten we opnieuw de controle in Koekamer. Nog 43km.

We wandelden terug naar de grens met Ellezelles maar werden nu links afgestuurd en bereikten al snel het mooie bos Ter Rijst, dat we dwarsten om via rustige wegen de controle in de voetbalkantine van Zegelsem te bereiken.

DSCN0233 DSCN0237



De tocht bleef bekoren en stuurde ons nu dwars door het naturrdomein de Burreken en zette ons af aan de voet van de Foreest. Een pittige beklimming en dito afdaling waren de voorbodes van een nieuw bezoek aan de controle in Schorisse. Tijd voor een zuivelprodukt en tweede maal bagage. Fluovest en zaklamp bleven achter in de bagage en wij gingen vole moed verder voor nog 27 kilometer. Op naar de brouwerij.

DSCN0253

Verharde wegen zetten ons af bij de beklimming van Berg Stene. Halfweg linksaf en direct opnieuw links. Ik wist direct wat er volgde uit vorige Sloebertochten, namelijk de gevaarlijke passage van de Schamperij. De Scheldestappers hadden er palletten gelegd en een verkeersbord gezet met aanduiding "gevaarlijk punt" maar het bleef opnieuw ware survival. Wandelend door een "beek" bereikten we een kasseiweggetje en al snel de voet van de Varentberg. De beklimming werd onderbroken voor een ommetje door de velden, maar we bereikten toch snel de brouwerij van de Roman. Het gekend controlepunt uit de Sloebertochten. Tijd voor wat rust en even genieten van een Sloeberbiertje of een Adriaan Brouwerbiertje. Ik genoot van dit laatste.

 brouwerij

Na onze pauze werd koers gezet richting Mater. Een mooi en gezellig dorpje dat we zeer mooi dwarsten met veel paadjes, trappen en kerkwegels. Voor we het goed beseften stonden we bij de volgende controle de voetbalkantine in Mater.

DSCN0262 DSCN0264

Met nog 17 kilometer voor de boeg vertrokken we in Mater. Het Ename bos was ons volgend speelterrein.  Het bos bood ons zeer mooie paden. Ploeterend in de modder bereikten we het centrum van Ename, waar het comite Ename 2000 de controlepost verzorgde op het gezellig dorpsplein.

DSCN0271


Langs de ruines in Ename bereikten we de Schelde. Afwisselend het jaagpad en de scheldemeersen leidden ons naar de laatste controle in Welden. Nog 6 kilometer te gaan.

De scheldevallei blijft de rode draad van het laatste stuk. Het begon lichtjes te  regenen als we de brug over de schelde dwarsten. De grote baan wees de weg naar Zingem. Op 1 kilometer van het einde boden de Scheldestappers ons nog een biertje aan. Moe maar voldaan bereikten we om 13u10 de aankomst van een mooie maar loodzware Mega Sloebertocht. De weersomstandigheden hadden er voor gezorgd dat deze tocht een ware survivaltocht werd.

In de aankomstzaal konden we dan ook onze volle stempelkaart omruilen voor een "flashy" groen t-shirt en een grote fles sloeberbier. We kaarten, na het nemen van een douche, nog even na en trokken voldaan terug naar huis.

DSCN0290

 

19:35 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-06-08

Spiegeltocht Ieper 10/06/2008

De spiegelstappers, een voor ons onbekende club, organiseerde vandaag hun spiegeltocht in Ieper. Het zeer mooie weer bracht ons op het idee om de streek rond Ieper nogmaals te bewandelen. We starten net naast Meubelen Crack in een klein zaaltje voor 17.8km.

IMAG0019

We werden door de parcoursbouwer direct naar Zillebekevijver gestuurd, die we volledig rondden. Via een stukje verdronken weiden bereikten we de vestingen en langs de muur werden we op verrassende wijze opnieuw naar de startzaal gestuurd voor de eerste controle.

Na onze stempel kregen we een rondje rond 't Eiland. Vervolgens werden we op de Rijselpoort gestuurd. We volgden een stukje de Vesten en bereikten de 2de controle in lokaal de Spiegel.

rijselpoort tortelbos

Nu volgde een lus van 8,1 km. We werden via  een stukje vesten naar het station geleid. De Dikkebusseweg en uiteindelijk een stukje vaart Komen-Ieper zetten ons af in de wijk Ter Olmen. Van daaruit bereikten we snel het Tortelbos dat we volledig rondden. Na het bos en opnieuw een stuk vaart Komen-Ieper bereikten we opnieuw de verdronken weiden en snel ook opnieuw het lokaal de Spiegel.

Na de laatste controle liepen we onder de vesten, over de nieuwe wandelbrug en door het hoornwerk subliem terug naar de startzaal.

Opnieuw een geslaagde tocht. Alle troeven van de stad Ieper werden in deze wandeling op tafel gelegd. Alleen jammer dat de parcoursbouwer zich misrekend had in de afstanden (wat hij eerlijk toegaf). De GPS-wandelaars hadden 20,8km op hun teller ipv 17,8km. Maar door het mooie weer en het prachtig parcours werd dit door de meeste wandelaars met de mantel der liefde bedekt.

19:14 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-06-08

Pompeschitterstocht Dadizele 8/6/2008

Vandaag wandelden we de Pompeschitterstocht te Dadizele. De inwoners van het gekend bedevaartsoord Dadizele hebben als bijnaam de Pompeschitters vandaar de naam van de tocht. De organiserende club de Velodroomvrienden uit Moorslede kondigden hun tocht in de marching aan als een mooie combinatie van rustige landelijke wegen. Ze hebben dan ook woord gehouden en boden ons inderdaad een rustige en afwisselende wandeling aan met veel onverhard. Ze boden ons qua parcours alles wat de streek te bieden heeft.

We werden eerst naar het gehucht Ter Hand gestuurd over rustige wegen. Waar we een lus wandelden (met zelfs een privé-domein erin). Vervolgens werden de 24km wandelaars op een aantrekkelijke wijze met veel onverharde wegen teruggestuurd naar de startzaal. Om daarna een lus van een viertal kilometer te krijgen die ons door het heraangelegd park van Dadizele stuurde. U vindt hieronder enkele fotos van deze geslaagde tocht.

IMAG0001 IMAG0003

IMAG0005 IMAG0010

IMAG0011 IMAG0012

IMAG0013 IMAG0014

IMAG0015IMAG0016

18:42 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-06-08

Heidetochten Strijland-Gooik 01/06/2008


Bij het zoeken in de wandelkalender naar een goeie wandeling voor zondag 01/06/2008 viel ons oog plots op Gooik. Eerdere ervaringen dit jaar met deze streek in de 50km van Brussel-Geraardsbergen en de tocht in Herne, maakten onze keuze makkelijk. We gingen het Pajotteland nogmaals met een bezoek vereren. De Heidetochten waren ons echter onbekend. Maar daar zal deze tocht zeker verandering in brengen.

Zondagmorgen vertrekken we in Lauwe in de miezerige regen. Hopelijk wordt het straks beter is ons idee. En het is dan ook droog maar grijs als de organiserende club ons voortreffelijk begeleidt naar een weideparking. Voor het vroege startuur is hier al veel volk op de been valt ons direct op.

Algauw vinden we de startzaal, begroetten onze trouwe sympatieke verslaggevers Patrick en Linda en gaan van start voor onze 35km. Voor we het goed en wel beseffen dat we gestart zijn lopen we al op onverharde wegen. We passeren nogmaals onze wagen en worden een mooi bosje ingestuurd. Kort na het bos worden de grootste afstand rechts afgestuurd en krijgen van daaruit prachtige natuurpaden. Een van weide verhuisende bende koeien verstoren even onze rust, maar de koeien hebben meer schrik van ons dan omgekeerd. Na een korte klim bereiken we een net aangelegd maisveld dat we volledig dwarsen om de kerk van Gooik te bereiken en de controle in de CAM (gekend van het Canvasprogramma de Rechtvaardige Rechters). We kruisen even Patrick en we zijn het er allen over eens dat we zeer goed gestart zijn qua parcours.

IMAG0061 IMAG0062

 

IMAG0063  IMAG0064

Na de controle krijgen we weer een variatie van kleine wegen. Wat ons enorm opvalt zijn de vele verzorgde veldkapelletjes langs de weg. Boven op de Saffelbergstraat staat zelfs een grote verzorgde kapel, het lijkt ons een mini-bedevaartsoord. We genieten even van het vele moois en bereiken St-Kwintens-Lennik. We dwarsen de gemeente en worden plots een oprit van een huis opgestuurd. Even twijfel inderdaad de pijlen wijzen daarheen, maar de oprit verandert in een weeral mooi natuurpad langs een beekje. Het golvend landschap loopt door een boomgaard. Franco hoopt hier nogmaals te passeren in de zomer....maar ze mag haar idee naar een lekkere peer verdringen want we zijn in de controle op de rand van Eizeringen. De lekkere peer wordt hier vervangen door een broodje en een cola buiten op het terras van de controle.

IMAG0065 IMAG0066

IMAG0067 IMAG0069

Na de controle lopen we een rondje Eizeringen. We bereiken het centrum na een zeer mooie doorsteek over onverharde wegen. Het kleine dorp wordt overheerst de Sint-Ursulakerk en het klooster, die sinds kort verlaten is door de laatste zusters. Na ons dorpsbezoek brengt een afwisseling van natuurpaden, op veel momenten geimproviseerde paden dwars door het veld, ons terug naar de controle. Tijd om het terras opnieuw op te zoeken en wandelervaringen uit te wisselen met andere wandelaars.

IMAG0068 IMAG0070

IMAG0071 IMAG0072

Na ons rondje Eizeringen bereiken we via een afdaling een mooi stuk natuur (mij bekend uit Brussel-Geraadsbergen) dat ons naar OLV-Lombeek leidt. De parcoursbouwer brengt ons via een zeer mooi lusje in het centrum van, zoals vele vlaggen in het dorp zeggen, één van de mooiste dorpen van Vlaanderen. We verlaten het dorp via een stevige klim. Na de klim volgt een stukje golvende weg, het doet ons raar rekening te moeten houden met de wagens. Maar al snel neemt de natuur weer de overhand en in dalende lijn bereiken we opnieuw Gooik en de controle in de Cam.

IMAG0075 IMAG0076

IMAG0077 IMAG0079

Een mattetaart bezorgt onze nieuwe krachten voor het laatste stuk. We klimmen uit Gooik. Wandelen over rustige wegen, opnieuw dwars door het maisveld tot bij de splitsing. Hier lopen wij langs een beekje in een mooi stuk vallei terug richting Strijland en de aankomstzaal. Net als we met het idee spelen dat er weinig plaats zal zijn in de startzaal om iets te drinken, begroeten vrienden wandelaars ons op het terras rechttegenover de startzaal. We schuiven dan ook bij hen aan en kaarten na, bij een deugdoende leffe, over deze sublieme tocht. Voor mij een 5 sterrentocht : prachtig parcours, goeie bepijling, verzorgde controles.... Het was hier onze eerste deelname maar zeker niet onze laatste.....

IMAG0081 IMAG0082

IMAG0083 IMAG0084

 

 

18:54 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-06-08

Rondom oostnieuwkerke 31/05/2008

Onze agenda voor 31/05/2008 zat bijna volledig vol, toch kriebelde het bij mij geweldig om na onze vakantie weer op stap te gaan. Dan maar de kalender afgespeurt naar de dichtsbijzijnde wandeling, namelijk Oostnieuwkerke. Zo vroeg mogelijk starten was het motto om op tijd terug te zijn.

Het was dan ook rond 7 uur 's morgens toen ik aankwam in de startzaal van Oostnieuwkerksestappers op het voetbalveld van Oostnieuwkerke. De verwachtingen bij mij waren niet hoog voor deze 20km lange tocht. De streek rond Roeselare heeft nog weinig geheimen voor ons en heeft weinig te bieden op wandelgebied. Deze tocht beantwoordde dan ook volledig aan mijn verwachtingen en liep in zeer mistige omstandigheden dan ook hoofdzakelijk over verharde wegen tussen serres en groentenvelden. Eenmaal verraste de parcoursbouwer ons op de lus van de 20km door ons door een stukje privé terrein te sturen. Hieronder vind je enkele beelden van deze tocht.

IMAG0053 IMAG0054

IMAG0055  IMAG0058

 

20:18 Gepost door krist in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |