Mijn wandelavonturen

Vandaag mijn wagen niet moeten uithalen om te wandelen, de startzaal lag namelijk 500 meter van mijn deur. Ik trok via de Leievallei naar Lauwe waar ik, die de 25km wandelde, twee lussen diende te wandelen. De terugtocht naar Wevelgem had weer de Leie als rode draad. Een degelijk parcours...jammergenoeg vergezeld door een lichte regen. Hier reeds enkele foto's....later een meer uitgebreid verslag.

Vandaag 26km gewandeld vanuit Ruien-Kluisbergen. Het parcours bestond uit het parcours van de 6km+18km.

Ik wandelde eerst de lus van 6km. Die bracht ons via een verharde oude spoorwegbedding naar Berchem-Kluisbergen. Hier werd na een goeie 3 km onze kaart voor de eerste maal afgestempeld. Tegen de wind over rustige verharde wegen trokken we terug richting Ruien. Enkele kerkwegels zetten ons af in de startzaal na een kleine 7 kilometer.

Nu vatte ik met mijn companen (Danny, Jan en Johan) het parcours van de 18km aan. Over het Ruienplein en via enkele kerkwegels verlieten we Ruien. Rustige wegen en een stukje natuur op de oude spoorbedding leidden ons naar de voet van de Kluisberg. Een zeer vettig pad rond een stuk bos zette ons op weg  naar de flanken van de Kluisberg. We klommen steeds hoger en de natuurpaden maakten plaats voor een verharde weg "Enclus du haut" genoemd die ons naar de top van de Kluisberg bracht. We trokken bij de startplaats van de traditionele 50km (later op het jaar) en daalden daar over verharde wegen. Kerkwegels brachten ons een tweede maal terug naar de startzaal.

Op dezelfde manier verlieten we opnieuw Ruien maar uiteindelijk werden we over verharde wegen de Schelde overgestuurd en denderden we West-Vlaanderen binnen. Een zeer vettig karrenspoor leidde ons vervolgens door de Scheldemeersen langs enkele mooie oude Schelde armen naar Waarmaarde en verder naar Kerkhove. Hier dwarsten we opnieuw de Schelde en bereikten we opnieuw Berchem en de controle. Nog 6.4km..

We verlieten op dezelfde wijze Berchem maar werden nu niet over winderig verharde wegen gestuurd maar opnieuw naar boven de Kluisberg. We klommen eerst verhard, een heerlijk bospad leidde ons uiteindelijk naar de top bij de Vierschaar. Prachtige bospaden lieten ons terug dalen en de traditionele kerkwegelks brachten ons terug naar de startzaal.

Heerlijke stukken wisselden op deze wandeling af met mindere stukken...Kon het parcours mij nog bekoren.... de opbouw met al die lussen steeds terug naar de startzaal is niet mijn meest geliefkoosd parcours. Maar laat ons niet klagen de aangekondigde regen bleef uit. 

De wandelkalender voor zaterdag 14/01/2012 had weinig speciaal in petto. Embourg was me te ver, daarom koos ik net als vorig jaar voor Marcheurs de la Sylle. Dit jaar organiseerden ze vanuit Silly en niet als vorig jaar uit Bassilly. Bij mijn aankomst viel me direct op dat de startzaal hier veel kleiner was en niet al te ruim.

Voor mij geen probleem, ik was gekomen om 26km te wandelen en niet in de zaal te zitten. Twee leuke paden stuurden me direct een heuvelrug op. Boven dwarste ik een grote weg en bij een benzinepomp verlieten de 4km stappers ons. Langs een licht opklimmende grote weg trok ik verder. Boven werden we linksaf gestuurd en in dalende lijn werd onze kaart al voor de eerste maal afgestempeld na 2.8km in Gondregnies.

Het was nog halfduister als ik het dorp verliet. Langs een hoeve bereikte ik een oplopend karrenspoor. Ik had gezien dat we tweemaal in de controle dienden te komen in Gondregnies en ik had nog geen splitsing gezien. Ik begon te twijfelen, maar boven het karrenspoor dook de splitsing op. We werden over een golvend parcours naar Thoricourt gestuurd. In het centrum van Thoricourt rondden we de kerk voor we de tweede controle vonden.

Wat volgde was een lus. Begon wat vervelend langs de Rue d'Horrues maar snel nam een onverharde weg het over. Die leidde me tussen de lichtjes bevroren velden naar een mooi stuk bos (Bois de Cambron). Op de rand van het bos trokken we naar het kasteel van Thoricourt. Een majesteuse laan leidde ons terug naar de controle in Thoricourt na 13.5km.

Na de controle verliet ik definitief Thoricourt. Een leuk kiezelpad liet ons uit het dorp verdwijnen. De "Chemin Royal" nam het over en liet ons onverhard genieten van een volgende bospassage (Bois de la Provision). Verharde wegen leidden ons via Fouleng terug naar Gondregnies. Via een leuke trappenpassage bereikten we de hoger gelegen controle. De ook al kleine controle zat overvol met wandelaars. Het was wringen om onze vierde stempel af te halen.

Snel trok ik me opnieuw op gang voor het laatste stuk. Terug over het karrenspoor vond ik opnieuw de splitsing waar ik rechtdoor trok. Verharde wegen stuurden me naar het bois de Silly. Een leuke passage door het bos leidde ons naar een heuvelrug. Boven kregen we nog de keuze natuur of verhard. Ik koos natuurlijk natuur en een heerlijk éénmanspad zette me in dalende lijn af op 100m van de startzaal. In de overvolle startzaal liet ik mijn boekje afstemplen na een genietbare wintertocht in een mild winterzonnetje.

Vandaag 21km gewandeld vanuit het gehucht de Geite in Hooglede. Wandelclub de Warden Oomstappers richtten er hun Nieuwjaarswandeling in.

In regen en wind trok ik mij rond 7 uur op gang. Verharde wegen leidden ons naar Kortemark Elle, waar de eerste controle was opgetrokken in het schooltje. Bij aankomst in de controle stonden 6.5km op de teller.

Na de controle stond een lus van 5.3km geprogrammeerd. We dwarsten de drukke staatsbaan en rustige wegen leidden ons naar het Moereveldwandelpad. We volgden dit natuurpad een tijdje. Het pad vertoonde sporen van de hevige regenval, maar was een heerlijke afwisseling na de vele verharde wegen. Eenmaal het pad verlaten trokken we in rechte lijn terug naar de controle in Kortemark Elle.

Het volgende stuk was er één van 4.1km. Het begon met een leuke natuurpassage langs een beek, om vervolgens ons over rustige wegen in regen en wind af te zetten in de controle, dicht bij de startzaal.

Het laatste stuk liet ons een boog trekken rond het gehucht de Geite. Rustige wegen, een stuk spoorwegbedding en enkele natuurpassages waren de ingredienten van de terugtocht naar de startzaal. Hier liet ik mijn boekje afstempelen na een typische wintertocht.

Mijn favoriete winterwandeling mocht ook dit jaar niet ontbreken op mijn wandelprogramma, daarom sprak ik mer Rik af in de startzaal de Doornpanne te Sint-Idesbald.

Na het verlaten van de startzaal doken we direct de Noordduinen in. Het was nog halfdonker over heerlijke zandpaden trokken langs de verlichte Abdijmolen. We verlieten de Noordduinen en kwamen bij de Hoge Blekker, de hoogste duin van België. We beklommen de Blekker op verharde wegen en trokken direct door het natuurreservaat de Doornpanne in. Op het einde van de natuurdoorsteek van de Doornpanne was in het bezoekerscentrum de eerste controle opgetrokken na 5.5km.

Het volgende stuk was er één van 9.5km. Ik wist uit vorige edities nog dat dit steuk een bijna volledig verhard stuk is. Het stuurde ons naar de Witte Burg in Oostduinkerke en vervolgens tussen de plaatsduinen en het domein Ter Yde naar de Oostvoorduinen. Deze duingordel dwarsten we over heerlijk natuurpaden voor we de polders werden ingestuurd. We liepen tot bij het kanaal Veurne-Nieuwpoort die we even volgden om Wulpen te bereiken. Even het voetgangersbrugje over om in de plaatselijke kroeg een tweede stempel te krijgen na 15km en even te verpozen met een koffie.

Na de controle dwarsten Rik en ik opnieuw de vaart. We volgden even de vaart en trokken vervolgens door de winderige polders naar Oostduinkerke waar we in café het Visserswelzijn de volgende controle troffen.

Langs het kampeerterrein bij de Witte Burg uit de Vierdaagse van de Yzer trokken we over verharde wegen opnieuw naar het Bezoekerscentrum van de Doornpanne. We verlieten opnieuw de controle en trokken tot bij het bootrestaurant de Peniche waar we de Koninklijke baan dwarsten en opklommen naar de Duinengordel van de Schipgatduinen. Een heerlijk speelterrein...klimmend en dalend nu eens over leuke paden tussen de doornen dan weer in het mulle zand overwonnen we deze prachtige duinengordel en kregen we zicht op de Noordzee. We verlieten de Schipgatduinen en kwamen op de zeedijk van Koksijde terecht. We volgden de zeedijk...langs de klok in het centrum van Koksijde....langs het monument van Ster der Zee tot aan het bureau van toerisme op de Zeedijk in Sint Idesbald waar de laatste controle was opgetrokken...nog 6km.

Na de controle werden we het centrum van Sint Idesbald ingestuurd. We dwarsten opnieuw de Koninlijke baan en kwam bijna bij de startzaal. Net voor de zaal werden we rechtsaf een wijk ingestuurd. Langs het Delvauxmuseum trokken we door de woonwijk naar de Noordduinen. Waar we een tweede rondleiding kregen. Even dwarsten we het parcours van deze morgen en liepen nu naar de Abdijmolen. Van hieruit bracht een verharde weg ons snel terug naar de startzaal in Sint Idesbald.

Ik blijf dit één van de betere winterwandelingen vinden en heb opnieuw genoten van de natuurpracht van de vele duinen in Groot-Koksijde....maar ook van de ploders, de zeedijken enzo veel meer. Kortom een geslaagde wandeldag.

Typische 20km lange winterwandeling vanuit Beitem-Rumbeke, die ons via de wijk de Koekuit over rustige wegen naar Rumbeke Zilverberg bracht.

Hier maakte we een lus met als hoogtepunten de passage door het kletsnatte natuurdomein de Kleiputten en langs (jammergenoeg niet door) het kasteeldomein het Sterrebos.

In gezelschap van Daniel Roose trok ik over rustige wegen en via een stukje spoorwegbedding terug naar de startzaal na een echte winterwandeling..... gelukkig in droog weer.

Zaterdagmiddag had ik in l'école du château afgesproken met Rik. De bedoeling was om deel te nemen aan de tocht "Jusqu'au mont" ingericht door Mont Marche Tournai. Deze namiddagwandeling is een inleiding voor de avondstadswandeling door het verlichte centrum van Doornik. 

Wij kozen voor het parcours van 20km die ons naar de Mont Saint-Aubert zou leiden. We verlieten de impossante laan aan de startzaal en kwamen bij de Schelde. Langs le Pont des Trous liepen we parallel aan de Scheldeboorden. Eerst over een drukke weg, later langs het jaagpad...dit alles in een heerlijk zonnetje bij een zevental graden. Heerlijk weer voor de tijd van het jaar. Uiteindelijk brachten enkele rustige wegen ons naar het centrum van Kain. Naast de kerk, in café le sourire, kregen we onze eerste stempel.

Vandaar begon de beklimming naar de top van de Mont Saint Aubert. Eerste geleidelijk over veldwegen later stevig klimmend over een bospad bereikten we het centrum en de top. Hier was de tweede controle opgetrokken in de café Floreal Panoramique. We genoten er, met een biertje, van het prachtig aangeboden panorama op de streek rond Doornik.

Na de controle verkenden we de omgeving van de Mont Saint Aubert. Eerst dalen door het bos, later terug opklimmen naar de top om uiteindelijk via verharde wegen en een heerlijke veldwegel teruggestuurd te worden naar de controle in Kain.

Er stonden nog 5.8km op het menu. Een afwisselend parcours over meestal verharde wegen stuurde ons terug naar de startzaal na een genietbare wandeling in een heerlijk lentezonnetje.